Subtitles by iQIYI - Ripped by RuoXi - ~ Synced by 308Moune ~
Jadi ini yang awak buat dengan semua bunga saya.
Cantiknya.
- Nampak cantik di sini. Aduhai. - Ya.
- Cantiknya. - Ya.
Tapi kenapa dia letak kayu api di sini?
Janganlah kolot sangat! Ini dipanggil hiasan dalaman.
Dia buat dengan baik.
Cef Moon mahu berterima kasih kepada semua yang membantu,
jadi dia sediakan sajian istimewa.
Silakan makan dan nikmatilah.
- Baiklah. - Ini sup yang dari ikan trout.
- Selamat menjamu selera. [ - Baiklah. ]
[ Ikan trout? ]
Kalau tengok dari segi budaya,
ini betul-betul hidangan gourmet.
[ Ingatkan ikan trout cuma untuk sasyimi. ]
Siapa sangka ia boleh dijadikan sup?
Yalah.
Ikan trout ini bertuah kerana datang ke kampung dan bertemu Cef Moon
sebab ia menjadi hidangan gourmet.
[ Aduhai, nampak cantik. ]
Aduhai! Sedap pula itu!
Tapi, saya rasa ia terlalu sedikit.
Di kampung, kita selalu hidangkan banyak-banyak dan...
Bong-doo. Jangan melebih-lebih.
Makanan saja apa yang diberi.
Tapi, daripada makan sup putih ini,
saya lebih suka makan sup pedas yang sedap.
Seung-mo! Bukankah awak ada sup yang awak selalu buat? Bawa ke sini!
Bukan itu. Ia masih belum siap.
Jangan terlalu cerewet. Rasanya cukup sedap!
- Nanti sekejap, okey? [ - Okey. ]
Hei!
[ Nah. ]
Sedap betul!
[ Kita perlu selalu makan sup. ]
[ Ya. ]
Sedaplah.
Tapi baunya tak macam sup yang datuk dan nenek saya buat dulu.
Kamu memang pandai menghidu, Seol-a!
Betul tak, Seung-mo?
[ Belle Ombre ]
Apa yang kita sedang tonton?
Pertunjukan fesyen.
Bukan pereka biasa, tapi Bella yang terkenal itu.
Kita juga ada pertunjukan fesyen Byeol-na .
Itu palsu. Ini pertunjukan fesyen yang sebenar.
Kamu bercakap tentang saya?
Apa ini? Pertunjukan fesyen?
Ke tepi sedikit.
[ Sedap betul! ]
[ Kita perlu selalu makan sup. ]
[ Tapi baunya tak macam sup yang datuk dan nenek saya buat dulu. ]
Apa saya nak buat?
Dia akan datang.
Bella akan datang.
[ Belle Ombre ]
Bukankah pakaian ini nampak sama dengan karya Byeol-na?
[ Yakah? ]
[ Betul. ]
Gayanya sama, tapi awak tak rasa namanya pun sama?
Nama dia Bella, dia pula Byeol-na.
[ - Ya. ] - Betul.
Tapi, pakaian Byeol-na lebih cantik.
[ - Betul tak? ] - Saya rasa kamu pandai menilai fesyen.
Itu nampak macam palsu.
Yakah?
Apa pun, pertunjukan ini sangat hebat.
Awak kata Donghan yang adakan pertunjukan itu?
Ya.
[ Mesti syarikatnya besar. ]
[ Yalah. ]
Saya tak tahu macam mana kita boleh kalahkan syarikat besar itu.
Encik Kang. Ini Moon Seung-mo.
[ Belle Ombre oleh Bella Y ]
- Puan. - Ikut saya.
[ Ombre de Seoul ]
Duduk di sini.
Puan!
Naik ke pentas untuk finale.
Apa?
Ini finale pertunjukan fesyen Bella awak yang palsu.
Tenangkan diri dan jangan buat silap.
Ini pertunjukan Bella, pereka fesyen yang paling terkenal di dunia.
Ya, puan.
[ Belle Ombre oleh Bella Y ]
[ Bella! ]
[ Belle Ombre oleh Bella Y ]
Bella!
[ Bella! ]
Apa itu? Kakak sedang menonton!
Rancangan saya bermula! Saya sudah tak sabar!
- Ya. Tonton rancangan itu, Seol-a. - Ya.
Bella!
[ Bella! ]
[ Belle Ombre oleh Bella Y ]
[ - Bella? ] - Apa?
- Itu diakah? - Itu Bella?
- Apa? - Bella?
Tutup lampu. Matikan!
Cepat tutup lampu!
[ - Apa? - Bella? ]
[ - Bella! - Maaf! ]
[ Pandang sini! ]
[ - Awak sangat cantik, Bella. - Awak sangat cantik! ]
[ - Saya peminat awak! - Pandang sini, Bella! ]
[ - Awak sangat cantik! - Sila pandang ke sini! ]
[ - Di sini! - Saya peminat awak! ]
Cepat.
- Kita perlu tidur. - Itu sangat hebat.
Saya penat.
- Sekejap. - Ya?
- Saya ada sesuatu nak beritahu kamu. - Apa?
Saya sudah buat keputusan
untuk menguruskan restoran dengan Donghan.
Yakah?
Saya rasa itu cara terbaik untuk selamatkan kampung kita sekarang.
Apa? Jadi lelaki-lelaki kacak itu akan kembali?
Lelaki kacak?
[ Awak buat keputusan yang betul. ]
Kita tak boleh dihalau nanti.
Betul. Memandangkan mereka dah melabur,
mereka tak boleh halau kita.
Ya, itu akan jadi persengketaan keluarga.
Betul tak? Itu Syarikat Makanan Donghan dan...
Temuduga Donghan...
- Antarabangsa Donghan. - Antarabangsa!
Ya, saya dah agak. Aduhai.
[ - Itu berita baik. - Ya, baguslah. ]
[ - Syabas. - Ya. ]
[ - Awak buat keputusan yang bagus. - Tepat sekali. ]
[ Ombre de Seoul ]
[ - Apa yang sedang berlaku? - Awak tahu tentang itu? ]
Awak dah gilakah? Awak dah hilang akal?
Berani awak? Tergamak awak...
- Alamak. - Apa kita nak buat?
Encik Jung, awak di mana sekarang?
Cepat panggil pasukan publisiti.
Saya perlukan penjelasan.
Kenapa Hyun-a keluar dari situ?
Dia cakap dia Bella?
Kita bincang kemudian saja.
Esok saya perlu ke suatu tempat.
Ke mana?
- Untuk cari ssi-ganjang. - "Ssi-ganjang"?
Rasa macam tak kena kalau buka Pungcheonok
sedangkan saya belum dapat kuasai
resipi sup ibu bapa saya.
Masuk akal juga.
Awak tahu mana nak cari?
Ada satu lagi tempat yang ada ssi-ganjang yang sama
dengan ibu bapa saya.
Hei, awak patut pergi lebih awal. Kenapa tunggu sehingga sekarang?
Betul juga.
Apa? Peliknya.
Ada sesuatu yang tak kenakah?
Ya. Apa?
Tidak.
Jangan begitu.
Luahkannya kepada saya.
Sudahlah.
Pastikan Seol-a dan Byeol-na...
Awak tengok apa?
Saya nak ke bilik air saja.
[ Pergi mana? ]
Saya perlu ke Wilayah Jeolla untuk dapatkan ssi-ganjang.
Anggaplah macam pergi hirup udara segar.
Mari kita pergi makan angin.
Kita berdua saja?
Ya.
Kenapa terasa kekok?
Apa yang kekoknya?
Saya cuma nak berterima kasih untuk rekaan dalaman awak.
Saya nak belikan awak baju
dan makanan. Itu saja.
Kalau awak tak suka, tak apalah.
Saya tak kata yang saya tak suka idea itu.
Cef Moon!
Berani awak. Berani awak buat begitu!
Apa yang awak fikirkan?
Entahlah.
- Apa? - Saya tak tahu
kenapa saya buat begitu.
Awak memang...
Ini tak boleh jadi.
Esok kita akan adakan sidang akhbar...
Tolong hantar Cik Jang ke rumahnya.
Encik Lim.
Saya nak berbincang secara peribadi dengan anak saya.
Saya harap awak faham.
Hei, Lim Chul-yong!
Bagus.
Apa?
Ayah dah beritahu kamu sebelum ini.
Kalau ada apa-apa yang kamu nak, kamu kena rampas.
Tak kira apa orang kata,
kamu adalah Bella.
Ayah.
Akhirnya kamu dah rampas apa yang kamu nak.
Ini saya. Hubungi semua wartawan sebanyak yang mungkin
dan adakan sidang akhbar esok.
Apa yang berlaku?
Jika awak dibayar, bukankah awak patut bawa berita?
Aduhai. Baru beberapa hari.
Saya telah kerahkan semua orang saya di seluruh negara.
Saya akan hubungi awak semula.
Kita dah tak ada masa!
Baik awak beri saya sesuatu sebelum sidang akhbar esok.
Kalau tidak, awak perlu pulangkan setiap sen.
Ke tepi.
[ Belum dibuka ]
- Tak mahu bawa Seol-a sekali? - Jangan kejutkan dia.
Saya dan Cef Moon akan keluar bersama...
Aduhai. Cef Moon.
Adakah ini bau angin atau sungai?
Awak sangat gembira.
Tentulah. Saya cuma duduk di rumah.
Akhirnya saya keluar juga.
Kita patut selalu memandu.
- Hei... - Agaknya saya orang yang macam mana?
Saya keluar dengan berapa orang?
Apa yang awak cakap ini?
Tak adalah.
Cuma ia tiba-tiba muncul dalam kepala saya.
Saya pasti awak tak bercinta dengan ramai orang.
Mungkin awak tak berpengalaman.
Awak pun sama saja.
- Saya? - Ya.
Awak tak tahu apa yang ada dalam fikiran wanita.
Apa yang awak cakap ini? Saya popular.
Yakah? Tunjukkan saya bukti.
Kalau tunjuk, baru saya percaya.
Awak akan menyesal cakap begitu.
Awak tak cukup tidurkah?
Tak, saya terjaga beberapa kali.
Saya terlalu teruja.
Awak tak jawab panggilan. Kenapa telefon?
Macam mana awak buang mayat rentung di sekolah yang ditutup itu?
Mana tulang yang dikisar?
Tulang kisar apa?
Awak buat saya berdebar-debar lagi.
Tiada siapa yang mati di sana.
[ Tiada siapa yang mati! ]
Jadi dia masih hidup?
[ Awak pasti? ]
Hei.
Dia belum mati.
Sebenarnya...
- Kami... [ - Tak apa. ]
Saya rasa keadaan lebih baik begini.
Apa?
Keadaan semakin menarik.
[ Latar Belakang Perniagaan ]
[ Strategi Perniagaan ]
Pertama sekali,
kita akan terima semua stok keluaran yang diperlukan
untuk Perniagaan Pencinta Makanan dari Nonyang sendiri.
Kedua, kita akan tetapkan restoran Cef Moon
sebagai pusat Perniagaan Pencinta Makanan
dan mengetuai untuk menggiatkan ekonomi wilayah
dan juga menarik pelancong dari kawasan lain.
Akhir sekali, kita akan bina gudang makanan
[ dengan sistem mesra alam ]
di Nonyang supaya ia memberi kebaikan kepada penduduk tempatan
dan alam sekitar.
Sangat bagus.
Mari kita buat perjanjian dan teruskan berusaha.
Boleh juga.
[ Tuan. ]
Kumpulan ini perlukan tuan.
[ Apa? Perkahwinan? ]
[ Berhenti. Sekarang. ]
Saya tahu ia tak masuk akal. Maafkan saya.
Kalau awak tak suka...
Saya ingin tahu kenapa awak buat begini.
Sebenarnya...
Seung-mo, ayah dan mak awak
dah bersetuju.
Kamu berdua dah dapat persetujuan kedua-dua ibu bapa kamu
dan boleh bermula... Apa namanya?
Baiklah. Kamu boleh mulakan hubungan romantik sekarang.
Nanti. Kenapa awak nampak sedih?
[ Kalau tak suka, tak apalah. ]
Kami nak beritahu awak rahsia keluarga kami
hanya kerana awak akan menjadi suami kepada anak kami.
- Salahkah, sayang? - Betul.
Betul tak?
Jadi apa pendapat awak?
Awak patut beri jawapan yang jelas sekarang.
Kalau awak tak suka, tak apa.
Saya akan ikut cakap awak.
Sudah tentu.
Aduhai. Gembiranya saya!
Saya pergi dulu, pak cik.
Tentu seronok kalau majlis terus diadakan,
tapi awak lelaki yang ada impian besar
untuk belajar semua resipi setiap ketua keluarga di negara ini.
Awak juga akan mulakan perjalanan sekarang.
[ Nampak tal manis pula ]
[ kalau kami tak boleh tunggu beberapa bulan saja lagi. ]
Jadi sebelum Seung-mo kembali,
ayah nak kamu bertahan dan tunggu dia.
[ Tapi ]
sekurang-kurangnya, beritahulah bila awak akan kembali.
Oleh sebab saya pergi tanpa sebarang janji,
saya akan datang semula tanpa beritahu.
Saya Chun-hyang atau apa?
Seung-mo!
Jangan ketawa begitu. Ini hal yang serius.
Jadi awak belajar resipi itu kemudian lari.
Saya tak tahu awak orang yang begitu.
Saya tak boleh bayangkan
saya terpaksa mengahwini seseorang.
Apa pun, maksud saya, kalau saya balik ke sana tanpa berkahwin,
saya mungkin tak boleh lari daripada keluarga ini.
Hanya untuk sehari, bukan?
Tak sampai sehari pun. Setengah hari saja dah cukup.
Tolonglah.
Awak rasa apa yang kita patut buat
untuk buat mereka percaya yang kita dah kahwin?
[ Nampak cantik apabila awak pakai. ]
Yakah?
Cubalah.
Beli saja apa-apa yang awak nak.
Tak mungkin.
Kita patut beli cincin yang sesuai untuk kita berdua.
Kita akan beli cincin perkahwinan.
Buka tangan awak.
Yang mana nampak cantik di jari Cef Moon?
Ia patut sepadan dengan warna kulit dan jari.
Yang ini.
Cubalah.
[ Tentu awak ditakdirkan bersama dia. ]
Apa?
Cincin yang sesuai dengan jari manisnya
sesuai dengan jari kelengkeng awak.
[ Kami akan kata pasangan itu ditakdirkan bersama. ]
Itu tak masuk akal.
Beli saja apa-apa yang awak nak.
- Saya nak beli yang ini. - Okey.
"Ditakdirkan bersama".
- Byeol-na, bagaimana dengan ini? - Tidak.
Ia agak...
Awak nak saya pakai apa?
Keluarga itu sangat konservatif.
Sesuatu yang kemas dan elegan.
Awak patut beritahu saya.
[ Yang ini? ]
[ Awak tak suka yang ini juga? ]
Helo?
Awak nampak cantik.
Saya suka.
Kita pilih yang itu.
Saya nak bayar.
Mereka cuba ketepikan saya?
Saya tahu ayah memang begitu,
tapi sampai hati Kak Byeol-na buat saya begini?
Janganlah begitu.
Kamu dah besar, jadi jangan begini.
Ayah kamu dah hilang akal.
Saya tak percaya dia buat begini kepada saya.
Pak cik tahu dia dan Byeol-na akan pergi.
Saya seorang saja yang tak tahu!
Mereka semua gila.
Tengoklah saya.
Saya yang ada penampilan yang luar biasa.
Kenapa dengan mereka ini?
Kenapa, Da-mi? Apa yang berlaku...
Tengok ini. Awak percaya tak?
[ Tiada siapa peduli tentang saya. ]
[ Mereka cuma nak tahu tentang tempat ini. ]
Saya paling menonjol dalam gambar ini.
Tak begitu?
Tidakkah?
[ Betulkah? ]
Aduhai.
Okey, saya datang sekarang.
Semua wartawan ada di sana?
Bagus.
Cik Jang Sun-young.
Ini surat pemecatan.
[ Sidang Akhbar ]
Apa awak cakap?
Saya tubuhkan Belle Ombre.
Awak disingkirkan oleh pemegang saham terbesar.
Apa?
- "Pemegang saham terbesar"? - Apa kata awak baca?
Bella?
Mana Lim Chul-yong?
[ Mulai hari ini, awak dikecualikan semua hak ke atas syarikat. ]
[ Termasuk draf rekaan peribadi Bella ]
[ dan berkenaan hak tanda dagangan, ]
[ pasukan guaman kami sudah memperakui semua klausa berkenaan hak Bella. ]
[ Sidang Akhbar Rasmi tentang Kolaborasi Pertunjukan Fesyen ]
Walaupun ia tak didedahkan,
Bella dan Cik Jang
nampaknya menghadapi konflik yang serius.
Sebab inilah Bella buat konsep misteri.
Malam tadi, dia dedahkan mukanya buat kali pertama
[ dan saya rasa tak melampau untuk saya katakan ]
yang ia adalah pertunjukan untuk mengumumkan perpisahan dia
dengan Puan Jang.
Itu pun awak.
Dia hubungi saya.
[ Sidang Akhbar Antarabangsa Donghan ]
Dia cakap apa? Di mana dia?
Biar saya ikut awak.
Saya faham awak nak jumpa dia cepat,
tapi apa kata serahkan kepada kami?
[ Silap-silap nanti bazirkan masa awak. ]
Biar kami periksa dia dulu. Lepas itu, kami akan hubungi awak.
Baiklah.
Encik Jin.
Tolong cepat. Saya tak ada banyak masa.
Baiklah. Jangan risau.
- Helo. [ - Boleh kita berjumpa? ]
[ Banyak yang saya nak cakap. ]
Cantiknya.
Byeol-na, dengar sini.
Awak boleh makan apa saja makanan yang mereka beri,
tapi jangan minum arak mereka.
- Kenapa? - Panjang ceritanya.
Apa pun, apa hubungan kita?
- Dah berkahwin - Kalau mereka tahu kita tipu?
Kamu perlu berkahwin.
Saya nak awak ambil serius tentang ini.
Mari.
Dia dah balik!
Seung-mo akhirnya dah balik!
Pak cik.
Si tak guna, Lee Mong-ryong itu pun
ada rasa bersalah.
Tak cukup kalau awak melutut di depan saya.
Berani awak bawa perempuan lain?
Saya tak tahu nak cakap apa.
Lupakan saja.
Ibu bapa awak tak apa-apa?
Ibu bapa saya dah meninggal dunia baru-baru ini.
Apa?
Apa awak cakap?
Maaf. Saya patut hubungi pak cik, tapi saya terlalu sibuk.
Tapi macam mana?
Ada kebakaran berlaku.
Aduhai!
Pada mulanya mereka berjaya lepaskan diri,
tapi mereka masuk balik ke rumah untuk ambil ssi-ganjang.
Apa yang penting sangat ssi-ganjang itu?
Ia lebih berharga daripada nyawa seseorangkah?
Saya tahu permintaan saya besar, tapi sebab saya kembali ialah...
Cakaplah.
Dalam negara ini, hanya pak cik seorang
yang masak ssi-ganjang seperti Pungcheonok.
Maksud awak, awak datang kerana ssi-ganjang kami?
Betul. Maafkan saya.
Macam mana?
Saya tak pasti. Dia tak kata dia akan beri kepada saya.
Apa pun, saya belajar benda baru tentang awak.
Apa maksud awak?
Saya maksudkan cita rasa awak terhadap wanita.
Saya tak tahu awak suka wanita begitu.
Dia bukan jenis yang saya suka.
Ya, betul. Awak berdua nampak comel.
Apa yang awak buat?
Awak cemburukah?
Cemburu? Kenapa saya nak cemburu pula?
[ Jangan mengarutlah. ]
Ayah, dia mencurigakan.
Kamu pun rasa begitu?
Saya terdengar mereka berbual.
Seung-mo bercakap dengan dia dengan penuh hormat,
tapi perempuan biadab itu
cakap kasar dengan suaminya.
Isteri jenis apa yang buat begitu?
Yalah. Betul.
Wanita kurus itu tak secantik kamu.
Saya pun tak faham dia.
Dia sangat mencurigakan.
Mereka tak nampak macam suami isteri pun.
Ayah tak pernah salah tentang semua ini.
Jadi apa kita nak buat sekarang?
Apa maksud kamu? Mestilah kita perlu dedahkan kebenaran.
Kita akan perbetulkan keadaan.
Mi-nyeo, ayah rasa kita patut sediakan jamuan.
Tiada siapa boleh menolak arak keluarga kita.
[ Kisah seterusnya ialah ]
[ tentang Bella, pereka terkenal seluruh dunia. ]
[ Muka dia yang disembunyikan sehingga sekarang telah didedahkan ]
[ dan ia menggemparkan industri fesyen. ]
[ Pereka Lim Hyun-a rupa-rupanya ialah Bella ]
[ dan anak pengarah urusan ]
[ Antarabangsa Donghan, salah satu syarikat fesyen terbesar Korea ]
[ dan ia menjadi tajuk utama akhbar. ]
[ Sebab dia mendedahkan mukanya ]
[ serta rancangan kolaborasi akan datang ]
[ Belle Ombre dan Antarabangsa Donghan... ]
[ Bella menarik perhatian dunia... ]
[ Dia menarik perhatian semua orang. ]
Selepas rancangan kolaborasi dengan Bella,
hari ini...
Harga saham kita meningkat sebanyak 23.96 peratus.
[ Terutamanya majlis ]
[ di mana wajah Bella didedahkan semasa pelancaran hari itu ]
dan hakikat yang Bella adalah anak kepada Pengarah Urusan Lim Chul-yong
adalah salah satu faktor yang bagus.
[ Pasaran saham teruja tentang ini. ]
[ Bukan saja pelabur peribadi, tapi juga pelabur antarabangsa ]
berebut-rebut membeli saham itu.
Saya bercadang untuk aturkan mesyuarat lembaga pengarah
berkenaan gabungan bersama Belle Ombre.
Okey.
Hebatnya.
Saya tak tahu Bella anak awak.
Saya terkejut.
Tahniah.
Terima kasih.
Oh, ya. Encik Hong kata
dia nak minta maaf.
Sebab dia mahu bekerja dengan kita.
Nampaknya mereka dah buat perjanjian dengan pejabat daerah.
Bukankah kita juga patut bertindak?
Kita akan bergabung dengan Belle Ombre.
Kita takkan buat apa-apa berkenaan hal remeh ini.
Tapi...
Memorandum pemahaman cuma sekeping kertas.
Ia mudah dikoyak.
Kamu dah berjalan jauh. Harap ini boleh hilangkan keletihan.
Maaf, kami kena balik awal hari ini.
Jadi awak tak perlukan ssi-ganjang saya?
Bukan begitu, pak cik.
Kalau begitu, minumlah dengan saya.
Saya kecewa.
Sedapnya!
Mana adab awak?
Ibu bapa awak ajar apa di rumah?
Berani awak minum sedangkan orang tua masih belum makan?
Bukan salah saya. Minuman ini begitu menggoda.
Kita pernah jumpakah sebelum ini? Kenapa awak cakap macam kawan?
Dia lama tinggal di luar negara,
jadi dia belum biasa dengan budaya Korea.
Musang Barat rupanya.
Apa awak cakap? Musang Barat?
Hentikan!
Maaf, boleh saya jawab panggilan ini?
Boleh, silakan.
Apa maksud Musang Barat?
Itu cara kami maksudkan
yang awak cantik.
Jadi awak pun boleh jadi Musang Barat.
Apa awak cakap?
Awak juga cantik.
Helo, Cef Moon.
Saya dah cakap dengan Encik Hong. Ia berjalan lancar.
[ Baguslah kalau begitu. ]
Maksudnya kampung kita tak berisiko diruntuhkan?
Terlalu awal untuk cakap begitu.
[ Encik Lim takkan biarkan hal ini. ]
Boleh tak awak buka restoran awak cepat sikit?
[ Bila awak boleh buka? ]
Permit perniagaan saya sepatutnya keluar tak lama lagi,
jadi ia takkan lama.
Maaf sebab mendesak awak. Awak dah cukup terbeban.
[ Saya rasa kita patut cepat apabila dah ada momentum. ]
- Jumpa di majlis pembukaan nanti. - Ya.
Minumlah lagi.
Cef Moon, awak pun cubalah. Ia memang sedap.
Betul.
Kami buat minuman ini semasa Mi-nyeo kami dilahirkan.
Ia sama umur dengan Mi-nyeo.
Saya nak buka
apabila dia bawa menantu saya...
[ Tak apa. ]
Siapa kisah tentang siapa yang minum?
Baiklah. Biar saya minum saja.
Yakah? Baiklah.
Tentu awak lapar datang ke sini dari jauh,
jadi mari makan.
Terima kasih.
Kenapa kamu berdua makan begitu sedangkan kamu pasangan suami isteri?
Apa?
Seorang suami perlu carikkan daging
[ dan suap isterinya. ]
Awak pasti awak berdua dah berkahwin?
Betul.
- Nah. - Bagus.
Sekejap.
[ Maaf. ]
Mari sini.
Maaf.
Pengantin perempuan nampak agak pemalu.
- Kami pengantin baru. [ - Begitu. ]
Apa pun, tahniah.
Mari kita minum lagi.
Minum.
Di mana kamu berdua bertemu?
- Kami? - Ya.
Kami bertemu di Australia.
Tak, kita bertemu di gunung.
Awak tak ingat?
Awak kendong saya di belakang gunung.
Awak terlalu muda untuk menghidap Alzheimer.
Kenapa ingatan kamu begitu berbeza?
Kami bertemu di Australia dan di gunung.
Itulah yang berlaku.
Ya, pak cik.
Cef Moon,
saya akui mata awak menawan.
Setiap kali awak pandang saya dengan mata begitu,
awak tak tahu betapa lajunya jantung saya berdegup.
Bukan mata sahaja!
Hidungnya sempurna
dan lehernya sangat jenjang.
Kacak tak menjadikan seseorang lelaki yang baik.
Yakah?
Orang yang kacak kurang dari segi personaliti, bukan?
Seseorang itu baik berdasarkan hatinya.
Cef Moon kita baik hati.
Dia tak nampak begitu, tapi dia selalu jaga saya.
Dia lelaki yang baik.
Saya tahu.
Saya harap dia jumpa wanita yang baik,
jatuh cinta dan berkahwin.
Sayang, kita dah berkahwin.
Dia dah mabuk.
Saya nak tidurkan dia sekarang.
- Byeol-na. - Jangan sentuh saya.
Awak buat saya rasa malu.
Ada sesuatu yang tak kena.
Nampaknya awak tertangkap.
Awak pasti awak dah berkahwin?
Tentulah, dia cuma mabuk.
Secara jujurnya,
cincin itu satu-satunya bukti yang kamu berdua dah berkahwin.
Tunjukkan kami gambar atau apa-apa.
Tentu kamu dah adakan majlis perkahwinan, bukan?
Mana gambar kahwin awak?
Zaman sekarang semua ada gambar dalam telefon pintar mereka.
Biar saya tengok.
[ Bang Da-hoon ]
Seol-a!
Cepatlah jawab!
Aduhai.
Seol-a!
[ Byeol-na? Awak mahu bercakap dengan Seol-a? ]
- Biar saya cakap dengan dia! [ - Baiklah. ]
Seol-a! Rindu kamu.
Kamu nak bercakap dengan dia?
Baiklah, cakaplah.
[ Pembesar suara ]
[ Ayah memang teruk. ]
[ Sampai hati ayah tinggalkan saya? ]
[ Lain kali bawa saya sekali kalau ayah keluar. ]
[ - Sanggup ayah tinggalkan saya... ] - Saya nak pergi mati!
Mi-nyeo! Kamu nak ke mana?
[ - Ayah! ] - Apa maksud kamu, nak pergi mati?
Kamu dah hilang akalkah?
[ - Mi-nyeo! - Ayah! ]
[ Ayah dengar tak? ]
Helo?
Awak ingat semua boleh kembali
macam dulu asalkan kita dapat jumpa Bella?
Bolehkah?
Kalau Bella betul-betul balik pun,
awak seorang saja yang tahu dia sebenarnya Bella.
Dan siapa yang akan percaya
orang yang dipecat oleh syarikat?
Orang mungkin tak tahu rupanya,
tapi ada orang yang boleh cam dia dengan baju Bella saja.
[ Belle Ombre ]
[ Okey, andai kata kita dah jumpa dia. ]
Kemudian apa?
Saya perlu rampas semula.
Belle Ombre yang mereka ambil.
Awak rasa dia akan benarkan?
Chul-yong bukan orang yang mudah.
Tapi saya boleh tolong awak dapatkannya semula.
Belle Ombre.
Awak tahu siapa sebenarnya Bella.
Dia anak Hyo-myoung, jadi kenapa?
Itu buat saya lebih teringin nak jumpa dia.
[ Kami belum buka lagi. Kenapa kamu datang ke sini? ]
Encik Moon Seung-mo ada di sini?
Awak datang nak jumpa Cef Moon?
Dia keluar bercuti dan katanya akan balik malam ini,
tapi nampaknya esok dia balik.
Baiklah.
Nah.
Itu Kakak Byeol-na!
Betul.
- Awak kenal dia? - Dia tinggal...
Awak siapa?
Seseorang sedang mencari dia.
Siapa itu?
Kenapa kamu pandang mereka begitu? Kamu tak kenal mereka.
Saya cuma terkejut melihat rupa dia.
Dia dah macam orang lain.
Betul.
Mereka keluar bersama pagi tadi, jadi mereka akan balik bersama.
Awak nak tinggalkan nombor telefon?
Tak, saya akan datang lain kali saja.
- Terima kasih. - Okey.
Selamat jalan.
Apa patut kita buat?
Patutkah kita balik semula memandangkan kita dah tahu?
Awak berguraukah?
Kita tunggu sehingga dia balik.
Tak guna.
Nak hidupkan pemanas? Cuaca dah semakin sejuk.
[ 22O 6100 ]
Siapa yang keluar pada lewat malam begini?
Cef Moon,
awak dah tidur?
Belum.
Mata saya begitu menawankah?
Bila saya kata begitu?
Tadi.
Entahlah, saya tak ingat.
Awak pura-pura mabuk sebab awak malu.
Cef Moon.
Kenapa awak suka saya?
Saya ada cakap yang saya suka awak?
Kalau tak suka, kenapa awak masuk ke dalam api untuk selamatkan saya?
Takkanlah saya nak lihat saja?
Itu bukan jawapan yang baik.
Pejamkan mata dan tidur.
Entahlah.
Sejak
kali pertama saya jumpa awak di Australia,
[ saya asyik teringatkan awak, ]
[ risaukan awak dan mahu jaga awak. ]
[ Itu yang saya rasa. ]
Saya tak sangka kita akan bertemu lagi.
Dan kita tinggal bersama sekarang.
Saya tumpang gembira
kalau ingatan kembali.
Tapi apabila fikir awak akan tinggalkan saya satu hari nanti,
ia buat saya sedih
dan melukakan hati saya.
Selepas isteri saya meninggal dunia,
kami kehilangan tradisi sebagai keluarga pelopor.
Ssi-ganjang kami yang berusia 200 tahun
telah kering seperti ini,
[ dan ia dah tak bermakna lagi bagi saya. ]
Jadi ambillah ini kalau awak nak.
Hanya kacang soya yang tumbuh di kawasan ini saja
boleh digunakan untuk membuat ssi-ganjang ini.
Tapi kacang soya itu sangat jarang didapati.
Oleh kerana ia keluaran istimewa yang cuma beberapa kilogram
boleh dihasilkan setiap tahun,
ssi-ganjang ini
sangat istimewa.
Saya langsung tak pening kepala.
Arak mereka memang begitu.
Ia buat kita minum hingga ke akhirnya,
tapi kita tak pening selepas meminumnya.
Sama seperti arak kami, saya pun tak mahu peningkan kepala kamu dengan dendam.
Saya doakan yang terbaik untuk kamu
walaupun Mi-nyeo tak boleh buat perkara yang sama.
Terima kasih untuk semuanya, pak cik.
Mari.
Tuan, kami akan hidup bahagia!
Jangan risau tentang kami!
Aduhai.
Apa awak boleh buat dengan tempayan kosong ini?
Ada seseorang yang boleh hidupkannya semula.
Yakah? Bagaimana?
Dia pakar kacang soya yang buat kicap
hanya dengan kacang soya dari kawasan ini.
Awak akan tahu apabila sampai di sana. Mari.
[ Kafe Snek ]
- Awak nak makan apa-apa? - Ya!
Ini, ini dan ini!
Kami nak setiap satu.
Saya nak yang ini juga.
Kami akan ambil yang ini juga.
Sedapnya. Awak nak rasa?
Awak boleh ambil yang ini.
[ Bella! ]
[ - Bella! - Sila pandang ke sini! ]
[ - Saya peminat awak! - Pandang sini, Bella! ]
[ - Awak sangat cantik, Bella. - Awak sangat cantik! ]
[ - Di sini! - Saya peminat awak! ]
[ - Bella! - Kami sayang awak. ]
[ Betul, ]
[ saya Bella. ]
[ Belle Ombre ]
[ Encik Jin Tae-soo ]
Ada sesiapa di rumah?
Pak cik, ini saya, Seung-mo!
Pak cik!
Saya tak rasa ada orang di dalam.
Awak siapa?
Kedai ini dah tutup.
Apa maksud awak?
Mereka dah lama tutup.
Jadi bagaimana dengan lelaki yang miliki tempat ini?
[ Pusat Penjagaan ]
[ Selepas anaknya mati dalam kemalangan, ]
[ dia mula jadi gila ]
[ dan lama-kelamaan, dia tak kenal sesiapa. ]
[ Pusat Penjagaan Onjeong ]
Terima kasih.
Encik, ada tetamu.
Helo, pak cik.
Pak cik ingat saya?
Pak cik?
Ini saya, Seung-mo.
Buka mata, anak awak ada di sini.
Dia sangat kacak dan tinggi, sama macam awak.
- Saya bukan anak dia. [ - Saya tahu. ]
Dia hanya akan buka mata kalau tahu itu anak dia.
[ Siapa tahu? Mungkin ingatan dia akan pulih walaupun sekejap saja. ]
Kadangkala dia cam orang.
Semalam kamu dah datang dan hari ini pun sama.
Pak cik.
Seung-mo, janji yang kamu akan datang esok juga.
Pak cik ingat saya?
Sudah tentu.
Itu isteri kamu?
Ya, pak cik.
Dia isteri saya.
Cef Moon.
Itu...
Pak cik ingat dia?
Seol-a!
Seol-a...
Seol-a kita,
di mana dia?
Seol-a.
Seung-mo!
[ Jom keluar. ]
[ Tak apa, keluarlah. ]
Mari sini. Tak mengapa, Seol-a.
Mari.
Seol-a, mari.
Subtitles by iQIYI Ripped by RuoXi Synced by 308Moune
[ Eccentric! Chef Moon ]
[ Sekarang dia pasti yang itu bukan anaknya. ]
Mereka tak ada kaitan.
[ Tak apa, keluarlah. ]
Seol-a.
Apabila awak dah tiada,
[ saya rasa saya tak nak tidur atau makan. ]
- Kenapa? - Saya akan rindukan awak.
Sebab saya Bella.
Kenapa mesti ada sebab untuk Bella tunjuk siapa dia?
[ - Masa untuk selesaikan semuanya. - Apa? ]
[ Lebih banyak rahsia awak tahu, lebih berisiko jadinya. ]
[ Awak tahu tak betapa rindunya saya terhadap awak? ]
[ Awak buat apa? Cepat langgar mereka! ]
[ Ada seseorang ]
[ yang saya nak lindungi sekarang. ]