Subtitles by iQIYI - Ripped by RuoXi - ~ Synced by 308Moune ~
[ Episode 10 ]
Pergilah masuk dan berehat. Saya akan tunggu di sini.
Mak dengar kamu ingkari arahan dan teruskan perniagaan.
Kalau mak masih marah dengan saya...
Kampung tempat kamu jalankan perniagaan itu
ialah kampung halaman wanita simpanan ayah kamu.
- Apa? - Mak tahu.
Kamu mungkin tak nampak apa masalahnya.
Sudah lebih 20 tahun.
Tak, mak.
Saya tak tahu.
Mak ingatkan
mak boleh lupakan peristiwa itu kalau kampung itu hilang.
Sebab itulah mak tak suka kamu buka perniagaan di sana.
Buat saja apa yang kamu mahu, Jun-su.
Mak.
Mak tak nak jadi sebodoh itu
untuk jadikan kamu mangsa masa silam mak lagi.
Tapi,
berjanjilah yang kamu akan berjaya.
Ya.
Nak pergi makan tak?
Datuk kamu akan sedar.
Dia bukannya lemah.
Dia akan marah kalau dia tahu kita tunggu di sebelah dia.
Ya, mak. Mari kita pergi.
Biar saya bawa.
Mak nak makan apa?
[ Mereka sudah pergi, tuan. ]
[ VIP, Pesakit Han Dong-gil ]
[ Pungcheonok ]
[ Kenapa awak buat begini sebelum setiap pertunjukan? ]
Bella. Gaun finale! Cepat.
Bagus.
[ Jenama pereka berebut-rebut menandatangan kontrak bersama Bella. ]
Ada hal kecemasan di Korea.
[ Pengarah Urusan Lim Chul-yong ]
[ dari Antarabangsa Donghan beli tanah itu. ]
[ Tandatangan kontrak dengan Donghan. ]
[ Kenapa pula? ]
[ Lagipun, saya tahu semua rahsia Bella. ]
Bella,
saya Lim Hyun-a, anak Lim Chul-yong.
[ Awakkah yang curi gaun itu? ]
Awak dah gilakah? Berhenti!
Bella?
Yu-jin!
[ Yoo Yu-jin! ]
Yu-jin!
Cik Jang.
Ya.
Saya.
Yu-jin!
Apa yang berlaku kepada awak? Awak tahu tak betapa risaunya saya?
Apa kita nak buat? Sun-young ada di sini.
[ Cepat langgar mereka! ]
[ Byeol-na! ]
Jangan fikir nak balik hidup-hidup kalau awak kehilangan dia.
Baik, tuan.
Tak guna!
Byeol-na, awak tak apa-apa?
[ Apa yang berlaku? ]
- Bunyi apa itu? - Apa itu?
[ - Apa? - Siapa itu? ]
- Oh Tuhan! - Siapa itu?
- Pergi! - Apa itu?
- Aduhai! - Tak guna!
Pergi dari sini!
- Tidak... - Awak ini!
- Alamak! - Aduhai!
- Apa kita nak buat? - Alamak!
- Apa kita nak buat? - Aduhai!
Tidak!
[ - Oh, Tuhan! - Bangun! ]
- Saya takut! - Bangun!
[ - Tidak! ] - Aduhai.
- Tangkap dia! - Aduhai!
- Tak guna! [ - Cef Moon! ]
[ Tak guna! ]
- Itu kawan saya! - Jin Tae-soo...
[ - Awak! ] - Tak guna!
[ - Bangun! - Mari. ]
[ - Oh Tuhan! - Tengoklah dia! ]
[ Soon-mi! Datang ke Pungcheonok! ]
[ Ada orang bawa pisau! ]
[ Cepat! ]
[ Cef Moon cedera! Ya, telefon 911! ]
[ Menakutkan. ]
[ Yalah. ]
Sekejap.
- Maafkan saya. - Tuan tak boleh masuk.
- Apa yang berlaku? - Maafkan saya.
Awak siapa?
Saya penjaga pesakit. Tolong ke tepi.
Maafkan saya, tuan.
Pada pukul 8:58 malam, Pengerusi Han Dong-gil
telah meninggal dunia.
Apa?
Ke tepi!
Lepas! Ke tepi!
[ Sebelum Pengerusi Han meninggal dunia, ]
dia meninggalkan wasiatnya mengatakan dia mahu mewariskan
semua saham dan hak pengurusan
kepada Pengarah Urusan Lim Chul-yong di sini.
Awak siapa? Awak dah gilakah?
Datuk saya tak sedarkan diri selepas pembedahan.
[ Awak kata dia tiba-tiba bangun dan tinggalkan wasiat? ]
Awak ingat saya akan percaya?
Sebagai pemegang saham Kumpulan Donghan, saya, Hong Dae-gon
dan Na Gyung-hun adalah saksi.
[ Kami ada di sana. ]
Sebagai keluarga mendiang,
[ hati saya hancur. ]
Bagi seluruh syarikat,
saya berbesar hati untuk menunaikan
wasiat terakhir Pengerusi Han Dong-gil.
Lim Chul-yong...
Lim Chul-yong, tak guna.
[ Hei. ]
Awak masih buat ujian darah
dari kereta dengan nombor pendaftaran palsu itu?
Saya dah kata. Saya akan hubungi awak apabila dah dapat keputusan.
Saya akan hantar sampel DNA sekarang.
Berapa lama masa awak perlukan untuk buat ujian makmal
dan bandingkan kedua-duanya?
Awak tak apa-apa?
Awak cedera tak?
Aduhai.
Apa yang sedang berlaku?
Awak tahu betapa sukarnya saya mencari awak?
Tak apa. Semuanya baik-baik saja.
Sekarang saya dah jumpa awak.
Oh, Tuhan.
Ayah tak apa-apa?
Ya, ayah tak apa-apa.
Seol-a, kamu juga dapat parut apabila terjatuh, bukan?
Ini memang begitu. Jadi jangan risau.
[ Seung-mo. ]
Menurut Hyo-sook,
wanita yang datang cari Byeol-na itu orang terkenal dalam industri fesyen.
- Benarkah? - Ya.
[ Cef Moon Seung-mo ]
Saya tak sangka Bella hilang ingatan.
Apa pun,
terima kasih untuk semua yang awak dah buat untuk dia.
Saya nak bayar awak sebagai tanda penghargaan.
Tak apalah.
Tapi saya nak tanya kenapa
awak perlu ke Seoul bersama Byeol-na pada lewat malam begini.
Maafkan saya, tapi saya tak boleh benarkannya.
[ Boleh saya tahu ]
apa hubungan kamu berdua?
Saya...
Sebenarnya, saya tak ada hubungan dengan Yu-jin yang dah pulih memorinya.
Jadi awak tak perlu risau tentang kami.
Saya akan jujur dengan awak
memandangkan awak cakap begitu.
Lelaki yang ditahan tadi.
Dia pekerja di syarikat keselamatan
yang saya minta untuk cari Yu-jin.
Apa?
Kenapa dia...
Saya rasa dia ada klien lain.
Syarat-syarat untuk membunuhnya
tentu lebih menarik berbanding mencarinya.
Boleh awak fikirkan seseorang yang mungkin buat begitu?
Lim Chul-yong
dari Antarabangsa Donghan.
Encik Lim Chul-yong?
Jika dia di balik ini,
kenapa dia cuba bunuh Yu-jin?
Ia akan ambil masa sepanjang malam untuk menjelaskannya.
Tempat ini terlalu bahaya kalau mereka dapat tahu
rancangan mereka telah gagal.
Kami harus pergi dari sini sekarang...
Lebih bahaya kalau keluar lewat malam begini.
Apa pun, memandangkan waktu dah terlalu lewat sekarang,
apa kata awak tidur di sini malam ini
dan keluar esok selepas sarapan?
[ Berapa kali saya nak ulang? ]
Saya sendiri yang buat!
Kalau awak terus menipu,
habislah awak.
Aduhai.
Saya tahu bos awak yang arahkan.
Saya bercakap tentang senior awak, Encik Park.
Hei, itu tuduhan melampau.
[ Aduhai. ]
Awak ada bukti? Saya tahu awak tak ada.
Bukti?
Sudah tentu.
[ Bila awak akan menyerang? ]
[ Apabila orang dah tiada dan mereka tutup restoran itu. ]
[ Patutkah saya tikam dia dan bakarnya macam dulu? ]
[ Mereka dah tutup restoran. Saya akan telefon awak lagi nanti. ]
Aduhai.
Awak nak tikam dia
dan bakar dia? Menakutkanlah.
Awak masih nak buat-buat tak tahu?
Yakah?
Kenapa saya tak dengar apa-apa daripada dia?
Hei, telefon dia.
Dia mungkin sedang bekerja sekarang. Macam mana kalau...
Aduhai.
[ Oh Jung-tae ]
[ Encik Jin ]
Macam mana?
Awak di mana?
Apa? Awak siapa?
[ Saya? ]
Kita pernah berjumpa sebelum ini.
[ Kita jumpa di meja Encik Park tempoh hari. ]
Saya Cik Jo dari Balai Polis Nonyang.
Saya nak balik ke kampung hari ini untuk jumpa ayah saya.
Saya boleh tunjukkan jalan.
Tak guna!
- Matikan telefon, cepat! - Apa?
Jung-tae ditangkap.
- Yakah? - Ya!
Saya akan uruskan hal di sini.
Awak keluar dan ambil kereta!
Macam mana awak boleh ada di sini?
Apa hubungan awak dengan...
Saya nak tanya awak soalan itu.
Bagaimana keadaan boleh jadi begini?
Apa?
Saya buat pertunjukan tanpa mengetahuinya.
Saya cuma nak selamatkan awak dan Belle Ombre.
- Ia tak dapat dielakkan. - Dan begitulah
awak kehilangan Belle Ombre?
Kepada si palsu itu?
Awak tahu apa kelemahan awak?
Awak terlalu terdesak.
Sebab itulah awak selalu diheret ke sana ke mari.
Belle Ombre takkan hilang kalau tak adakan satu pertunjukan.
Kenapa awak begitu tak sabar
dan berlakon dengan si palsu itu?
Saya bingung.
Bagaimana dengan awak?
Awak tak fikirkah ini akibatnya kerana awak tak hubungi saya?
Awak patut beritahu saya
kenapa awak pergi ke Korea dan siapa yang awak jumpa.
Kenapa awak selalu buat kerja seorang diri?
Lupakan saja.
Aduhai.
Jadi butik saya
akan dibuka hujung minggu ini?
Ya.
Kenapa awak tanya? Apa yang awak nak buat?
Awak rasa?
Saya perlu rampas semula
Belle Ombre.
[ Maaf sebab pergi tanpa ucap selamat tinggal. ]
[ Terima kasih atas segalanya, Cef Moon. ]
[ Maaf sebab pergi tanpa ucap selamat tinggal. ]
[ Terima kasih atas segalanya, Cef Moon. ]
[ Saya rasa saya tak boleh pergi kalau nampak muka awak. ]
[ Jadi saya nak ucapkan selamat tinggal melalui surat. ]
[ Tempat ini milik datuk saya. ]
[ Mungkin sebab itulah saya rasa selesa di sini. ]
[ Saya rasa takkan dapat lupakan ]
[ kenangan bersama awak. ]
[ Cef Moon. ]
[ Saya berharap ]
[ kita boleh berjumpa lagi ]
[ pada masa akan datang. ]
[ Tolong ucapkan selamat tinggal kepada penduduk kampung. ]
[ Maaf... ]
[ Maafkan saya. ]
Sedapnya!
Janganlah laju sangat.
Minuman juga patut dinikmati dan dihargai.
Ini baru gelas kedua saya.
- Awak tak pandai minum, bukan? - Saya?
Jaga diri awak sendiri lepas minum.
Saya tak nak jaga awak.
- Baiklah. - Baiklah.
[ Jadi pak cik sedang dilamun cinta? ]
[ Jangan cakap begitu di depan ayah kamu, okey? ]
- Syabas, Byeol-na. - Cantik, bukan?
Percayalah, saya memang bagus.
Maafkan saya, mak.
[ Saya ada berdekatan, ]
tapi saya tak ingat.
Mak.
Tak kira apa yang berlaku,
saya akan lindungi mak.
[ - Yu-jin. ] - Ya?
- Apa yang kamu buat? - Saya cuma melukis
kita berdua di atas pentas.
- Yakah? - Ya.
Beritahu semua orang yang mereka patut bersedia.
Saya akan jumpa mereka
seorang demi seorang.
[ Selamat pagi. ]
- Selamat pagi. - Awalnya kamu bangun.
Kamu pakai baju yang sedondon?
Saya pergi ke bandar malam tadi dengan mak dan beli ini.
- Jadi kami pakailah. - Kenapa?
Ia sangat mahal.
Jangan sampai tumpahkan jus kimchi. Teruklah nanti.
Betul cakap dia.
Awak kena hormat pakaian Pereka Bella.
Baju-baju ini cantik sangatkah?
Apabila difikirkan balik, betul cakap dia.
Kita mesti jaga pakaian ini baik-baik.
Pereka terkenal, Bella, yang buat. Kita mesti jaga baik-baik.
[ Cantiknya. ]
[ Betul. ]
Kita dah melepak dengan pereka terkenal seluruh dunia, Bella.
- Ya. [ - Apa maksud awak, "melepak"? ]
Saya juga ada
kelas khusus daripada pereka terkenal, Bella.
[ - Aduhai. ] - Aduhai.
Bella tak bangun lagi?
Matahari dah tegak. Kenapa awak belum masuk kerja?
Nak saya panggil dia?
- Ya. - Pergilah.
Bella dah pergi ke Seoul.
- Apa? - Apa?
Dia dah pergi.
[ Apa pak cik cakap? ]
Apa pak cik cakap? Dia takkan balikkah?
[ Kenapa dia pergi tanpa cakap apa-apa? ]
Dia takkan buat begitu kepada saya.
Saya nak pergi jumpa dia.
[ Kamu takkan ke mana-mana! ]
Saya nak pergi cari dia.
Seol-a.
Ingatannya dah pulih dan dia dah jumpa keluarga sebenar.
Kamu patut tumpang gembira.
Tapi kita keluarga dia.
[ Kita pun keluarga dia. ]
Kenapa dia pergi begitu saja
tanpa cakap apa-apa?
- Seol-a. - Ini tak adil!
Betul cakap dia.
Walaupun ingatannya dah kembali,
[ tak manis rasanya pergi tanpa ucap selamat tinggal kepada kita. ]
Kejamnya perempuan itu.
Bukannya kita nak halang dia.
[ Aduhai. Janganlah begitu. ]
Mestilah dia tak boleh berjalan-jalan di seluruh kampung pada awal pagi
dan beritahu semua orang yang dia akan pergi.
Tak apa.
[ Takziah atas kehilangan awak ]
[ Perdana Menteri ]
[ Menteri Luar Negeri ]
[ Belle Ombre, Bella ]
[ Kumpulan Junga ]
- Jin Tae-soo ada hubungi awak? - Belum lagi, tuan.
Persiapan Butik Bella berjalan lancar?
Ya, tuan. Semuanya berjalan lancar.
Pastikan ia lancar.
Kita perlu mengagumkan pemegang saham dengan itu.
Kita mesti tunjukkan mereka
siapa yang mengetuai Donghan
dan siapa yang bayar mereka.
Sebab itulah tuan buat keputusan untuk adakan
mesyuarat pemegang saham selepas pembukaan Butik Bella.
Mari kita selesaikan pelantikan pengerusi
dan penggabungan dengan Bella Ombre
dalam mesyuarat nanti.
Ya, tuan.
Tuan pengerusi.
Jaga mulut awak.
[ Hyun-a ]
[ Bella Ombre ]
Butik Bella nampak cantik.
Fokus kepada pelancaran butik.
Ayah nantikan majlis pembukaan nanti.
[ Akan Dibuka ]
[ Belle Ombre, Bella ]
[ Bella, Bella ]
Tuan, saya rasa tuan perlu masuk segera.
Saya bersimpati atas kehilangan awak.
Terima kasih...
kerana datang.
Tentulah saya perlu datang.
Awak bersusah payah mencari saya,
tapi nampak macam tak gembira jumpa saya.
Tuan, perempuan itu...
Cari Jin Tae-soo sekarang juga.
Baik, tuan.
Akhirnya, kamu berdua bertemu.
Semuanya disebabkan awak.
Naiklah.
Boleh tahan.
Jadi kita akan teruskan.
Okey.
Oh, ya.
Ini kot edisi terhad untuk majlis pembukaan.
Memandangkan ia edisi terhad,
tempahan juga terhad kepada siapa yang beli dulu.
Majlis tandatangan juga diadakan seperti parti selebriti.
[ Pasukan pemasaran akan hantarkan jadual. ]
Okey.
Boleh saya tengok bahagian dalamnya juga?
Okey. Silakan.
Helo. Boleh saya bantu?
Kedai ini masih belum dibuka secara rasmi.
Saya bukan pelanggan, jadi jangan pedulikan saya.
[ Ini dia? ]
Hasil terakhir daripada pertunjukan gala palsu itu.
Ini rekaan yang awak kata nak tinggalkan tiga tahun lalu.
"Butik Bella"...
Jadi ia perlu ada
rekaan Bella yang sesuai.
Lama tak jumpa, Hyun-a.
[ Cik Seo, boleh saya bercakap dengan awak? ]
Ya, puan.
Kenapa dengan muka awak?
Macam baru saja nampak orang mati hidup semula.
Awak tahu bagaimana rasanya hidup
sebagai orang lain?
Saya dah buat, jadi saya tahu bagaimana rasanya.
Ia agak menyakitkan apabila awak sedar daripada mimpi.
Betul.
Nanti saya akan ajar awak bagaimana rasanya.
Boleh awak letakkannya di sini?
Okey.
- Biar saya buat. - Terima kasih.
Ada apa-apa lagi yang saya boleh bantu?
Ini pun sudah mencukupi.
Baguslah.
Untuk memastikan keselamatan,
kami upah pengawal peribadi untuk jaga kamu berdua sepanjang masa.
Kami akan pastikan kamu selamat di sini,
[ jadi jangan risau sangat. ]
[ Terima kasih untuk semua ini. ]
[ Ini arahan Encik Kang dan Cik Han, ]
[ jadi jangan terlalu risau. ]
[ Saya dengar dia hilang ingatan dan baru saja pulih? ]
[ Saya rasa sebab itulah dia berada di rumah Cef Moon. ]
Tapi
Cef Moon Seung-mo itu macam mana orangnya?
Dia salah seorang cef terbaik di Korea.
Sekarang dia bekerja dengan Syarikat Makanan Donghan.
Begitu.
Hubungi saya kalau perlukan apa-apa.
- Terima kasih banyak. - Selamat tinggal.
Mari.
[ Bella. ]
Awak rasa kita boleh lakukannya? Kita ada masa kurang empat hari.
Kenapa? Awak risau yang cita rasa saya dah hilang?
Bukan itu maksud saya.
Saya maksudkan kesihatan awak.
Jangan risau. Awak boleh pergi.
Ini juga.
Kalau awak perlukan apa-apa, telefon saja saya.
Saya sentiasa bersedia di sebelah.
Baiklah.
[ Mari adakan sidang akhbar dengan Bella. ]
Bella takut dengan sidang media
dan dia trauma dengan denyar kamera.
Saya rasa itu bukan idea yang baik.
- Kalau begitu... [ - Kita akan menang dengan halang dia. ]
Menghalang dia?
Apabila Hyun-a buka Butik Bella yang palsu itu,
kami bercadang nak dedahkan baju-baju Bella dan Hyun-a.
Kita akan buktikan siapa yang palsu?
Tapi
ada sesiapa yang boleh kenal pasti perbezaannya?
Kalau tak ada, saya akan bawa seseorang. Louis ada.
Maksud awak, Pengerusi Louis dari Perancis?
Awak boleh buat begitu?
Ya.
Dia memang begitu sejak malam tadi.
Betul.
Berhenti mengemas!
[ Mata saya sakit melihat semuanya bersih berkilauan. ]
Tidurlah juga.
Saya tak apa-apa.
Saya nak pergi cuci laman.
Ayah, berhenti mengemas!
- Cef Moon. - Helo.
Dia nampak seperti dia berjaga semalaman.
Ya. Nampaknya dia akan jatuh sakit.
Dia tak tidur lagi
sejak Kak Byeol-na pergi.
Sejak awal pagi lagi dia begitu.
Itulah dinamakan mabuk cinta.
Apa? Mabuk cinta?
Dia belum makan apa-apa.
Dah dua hari,
awak tak boleh minum air saja.
Helo?
Boleh kami dapatkan khidmat bilik makan malam?
Boleh awak masak ikan untuk kami?
[ Hiasan goreng ]
[ Pelajar Hebat ]
Awak minum jus goji?
Itu tak cukup.
Baiklah.
Awak tak boleh makan makanan oleh cef yang terbaik di sini,
tapi awak suka bubur kacang hijau?
Kalau bukan kerana bubur itu, pertunjukan terakhir saya tentu huru-hara.
Yalah.
[ Bubur kacang hijau ]
Tak guna.
Saya nak tengok kalau dia nak makan bubur kacang hijau,
tapi semua kedai bubur tutup
dan saya tak jumpa apa-apa dalam talian.
Jangan risau.
Saya akan cuba.
Awak...
Sekejap.
Saya akan hubungi awak semula.
Selamat tinggal.
[ Cef Moon! ]
[ Awak di mana? Saya lapar. ]
Awak tak dengarkah? Saya lapar!
Awak pergi ke Seoul untuk uruskan sesuatu. Kenapa awak dah balik?
Kalau awak nak berbual, awak cuma lengahkan masa.
Cef Moon.
Saya nak makan bibimbap yang awak buat.
Tak, mungkin bulgogi.
Saya rasa mahu japchae juga.
Saya nak pajeon juga! Masak untuk saya.
[ Encik Choi Gun-woo ]
Helo, Encik Choi.
Seung-mo!
Awak nak ke mana lewat malam begini?
Saya perlu ke suatu tempat.
Ke mana?
Mungkin akan ambil masa, jadi tidur sajalah tanpa saya.
Macam mana dengan restoran kita?
Esok kedai ditutup.
Betul.
Hati-hati memandu, ayah!
Saya akan balik nanti.
Hati-hati memandu.
Lain macam rancangan malam ini, ya?
Maaf sebab awak terpaksa bersusah payah.
Jangan risau.
Kawan rapat saya ada kedai.
Kalau Bella belum makan apa-apa,
sudah tentu saya akan tolong.
Kita satu pasukan sekarang.
Terima kasih.
Mari kita masuk.
Cik Jang...
Sebenarnya...
Begitu.
Saya dah agak awak orangnya sebaik saja saya nampak bubur itu.
Saya dah agak awak yang masak.
Nampaknya saya tertangkap.
Kalau saya tak hilang ingatan,
masa yang kita luangkan bersama
takkan berlaku.
[ Saya menghidap anoreksia, jadi saya tak boleh makan dengan betul ]
dan saya sangat sensitif.
Jadi saya tak boleh tinggal dengan orang lain begitu
terutamanya di kampung yang kecil macam itu.
Orang yang awak kenal
ialah Yoo Byeol-na.
Bukan Yoo Yu-jin.
Kalau awak kenal Yu-jin dulu,
saya akan hancurkan hati awak beberapa kali.
Nampak?
Awak terluka sekarang.
Kalau begitu, saya gembira dapat kenal dengan Byeol-na dulu.
Saya tak apa-apa.
[ jadi Byeol-na, ]
Salah, Yu-jin.
Saya gembira
yang ingatan awak dah kembali.
Terima kasih untuk bubur ini.
Pungcheonok ditutup hari ini.
Encik Hwang, awakkah itu?
- Apa? - Awak tak tahukah?
Awak pekakkah?
Encik Hong ada bersama gabenor wilayah
dan mereka dalam perjalanan ke sana!
- Da-hoon! - Apa kita nak buat?
- Kita perlu cepat! - Apa patut kita buat dulu?
Awak nak kami buat apa dahulu?
Biar saya tolong!
Saya tak tahu...
- Cakaplah sesuatu! - Apa kata kita...
Tunggu!
Mari salin pakaian dulu.
- Itu idea yang bagus. - Ayuh!
Selamat datang ke
- Pungcheonok! - Pungcheonok!
[ - Terima kasih. ] - Tuan.
Inilah restoran terkenal yang saya ceritakan itu.
Pungcheonok, nama yang bagus.
- Kami dah sedia untuk buat pesanan. - Ya, tuan.
Boleh sesiapa ambil pesanan di sini?
[ Semua makanan di sini sedap. ]
Cef di sini ialah cef bertaraf dunia.
Jadi kita perlu lihat betapa hebatnya dia.
[ - Kita pesan hidangan lengkap. - Saya dah agak. ]
Pilihan yang bagus.
Saya perlukan sekurang-kurangnya 30 minit untuk sampai,
jadi hidang pembuka selera dulu dan lengahkan masa.
Ini omija.
Omija ialah buah yang hebat dengan lima perisa dan wangian,
sesuai untuk kesihatan dan trend terbaru sekarang.
Ia bagus ditanam dalam cuaca yang sejuk.
Maaf, saya semakin gementar.
Ini salad yang dibuat daripada epal dari Jungnyeong.
Ia sangat manis kerana ditanam di pergunungan.
Dan kuah salad adalah sos istimewa kami,
jadi tuan akan kagum dengan rasanya.
Ini dia.
Ini adalah
bawang putih jeruk
[ dibuat daripada bawang putih yang ditanam di Nonyang. ]
Biar saya beritahu awak satu rahsia.
Bawang putih ini bukan sayur, tapi sejenis ubat.
[ Tuan tahu kisah dongeng dulu, ]
beruang jadi manusia selepas makan bawang putih?
Bawang putih itu dari Nonyang!
Cepat!
Tolong sediakan kuah.
Cendawan, udang, tauhu, daun bawang, deodeok dan tteok-galbi. Cepat.
Baik, cef.
- Teruskan mengacau. - Ya, cef.
- Mari. - Mari.
[ - Syabas! ] - Syabas, Cef Moon.
Akhirnya!
Ini nampak menyelerakan.
- Selamat menjamu selera! - Ya.
Mari makan.
Bagus!
Aduhai.
Mereka benar-benar menikmatinya.
Hati-hati pulang.
Makanan tadi sangat sedap.
Mari.
Cef Moon, saya akan beri sokongan yang termampu,
jadi tolong buat yang terbaik.
Terima kasih, encik.
- Bagus. - Kerja yang bagus, semua.
- Mari kita masuk. - Mari.
Cik Jo?
Saya baru terima panggilan dari Jabatan Forensik Negara
dan darah yang ditemui dalam kereta nombor pendaftaran palsu itu
[ sepadan dengan DNA Oh Jung-tae, ]
[ lelaki yang ditangkap di depan rumah awak. ]
Itu bermakna
Encik Jin, senior Encik Park
dan Jung-tae berpakat.
[ Saya yang siasat. ]
- Encik Jin? [ - Ya! ]
Saya dah minta polis di Seoul siasat perkara ini dengan lebih lanjut,
jadi mereka pasti akan tertangkap. Jangan risau.
[ Donghan ]
[ Apa maksud awak? ]
[ Ada satu syarikat penyiaran di sini yang kita tak jemput. ]
Siapa yang telefon mereka?
Saya dah tanya dan rupa-rupanya Cik Han yang telefon.
Apa yang sedang berlaku?
Keadaan tak begitu baik.
Pengerusi Louis datang dari Perancis
dan dia panggil syarikat penyiaran ke butik itu.
Tapi masalah yang lebih besar ialah ada dua pakaian
yang dipamerkan semasa pembukaan itu.
Jelaskan betul-betul!
Sebenarnya,
Sun-young panggil Pengerusi Louis kerana...
- Cari jalan untuk halang dia datang. - Tapi tak mungkin.
Cari jalan tak kira apa pun!
Cari cara untuk hubungi Louis.
Baiklah, tuan.
Kalau tak, awak dipecat.
Ya, tuan.
[ Upacara pembukaan butik Bella Ombre akan disiarkan tak lama lagi. ]
[ Cik Jang ]
Ia bermula sekarang.
[ Upacara pembukaan butik Bella Ombre akan disiarkan tak lama lagi. ]
Subtitles by iQIYI Ripped by RuoXi Synced by 308Moune
[ Eccentric! Chef Moon ]
Apa saya nak buat?
[ Satu dibuat oleh Bella yang palsu ]
[ dan satu lagi dibuat oleh Bella sendiri. ]
Mesti Byeol-na dah lalui macam-macam.
- Helo? [ - Ini saya, Cef Moon. ]
[ Byeol-na! ]
[ Awak akan menyebelahi saya walau apa pun pilihan saya, bukan? ]
Kenapa awak buat begini?
[ Boleh saya sertai rancangan balas dendam awak? ]
[ Cari kelemahan dia. ]
[ Awak nak kahwin lari dengan saya? ]