Subtitles by iQIYI - Ripped by RuoXi - ~ Synced by 308Moune ~
[ Episode 12 ]
[ Yu-jin! ]
Cik Yoo Yu-jin, sila ke sini.
Jangan buat.
Saya perlu masuk ke dalam.
Kenapa awak cuba hadapinya sendiri dan korbankan diri awak?
Kenapa?
Jangan salah faham. Saya takkan korbankan diri saya.
- Ini yang saya mahu. - Jangan menipu.
Saya...
dalam perjalanan untuk berjumpa Lim Chul-yong.
Saya dah dengar semuanya.
Awak memang tak tahu apa-apa tentang saya.
Saya tak pernah buat apa-apa yang saya tak mahu.
- Yu-jin... - Perkampungan Seoha
dan rumah ibu bapa awak.
Di situlah tempat
saya rasa paling gembira dalam hidup.
Itu juga rumah datuk saya.
Saya sendiri nak pertahankannya.
Tidak.
Saya takkan benarkan.
Bagi saya,
awak
lebih bernilai daripada rumah itu.
Terima kasih banyak.
Untuk itu.
Saya juga nak beritahu awak sesuatu.
Bagi saya,
awak lebih bernilai
daripada nama "Bella".
Saya merayu.
Tolong benarkan saya buat.
Helo, semua. Masa untuk Temu Bual Berita DBC.
Kami jemput tetamu istimewa hari ini yang menjadi tumpuan sekarang.
[ Kami dah sediakan temu bual berkenaan berita ]
tentang pembukaan Butik Bella yang kami laporkan semalam.
Bintang semalam ialah Louis Bellemont
dan bintang hari ini adalah wanita ini.
Orang yang kita kenal sebagai "Bella Y"
[ ada bersama kita di studio hari ini. ]
Serta pengerusi jenama fesyen Perancis yang terkenal,
Louis Bellemont juga bersama kita hari ini.
[ Sebelum kita bermula, kami nak maklumkan bahawa ]
[ kami juga adakan temu bual dengan Antarabangsa Donghan ]
[ serta Lim Hyun-a. ]
Sekarang saya akan tanya Cik Yoo Yu-jin satu soalan.
Kenapa awak tak bercakap sehingga sekarang
sepanjang kejadian ini
dan apa yang buat awak mahu adakan temu bual
ketika ini?
Sebenarnya...
[ Kenapa awak minta ditemu bual? ]
[ Sebenarnya... ]
Ayuh, Yu-jin.
Beritahu mereka segalanya.
Saya telah perhatikan kontroversi itu sehingga sekarang,
dan saya mahu selesaikannya
melalui temu bual ini.
Begitu.
Tapi, tentu ia bukan keputusan yang mudah.
Saya yang buat pakaian Bella sebenar
yang dipilih semasa pembukaan
Butik Bella semalam.
Syabas!
- Ayuh, Bella. - Syabas!
- Syabas, Bella.
Syabas!
Dia cakap dia yang buat. Jadi semuanya dah berakhir.
- Betul. [ - Awak gembira? ]
Kita akan dihalau dari kampung ini.
Walaupun kita dihalau,
saya harap kali ini Bella akan kenakan
orang dari Donghan itu habis-habiskan.
- Betul. - Ya.
Jadi maksud awak, awak memang Bella,
bukannya Bella Lim Hyun-a yang kami kenal itu?
Memang betul saya buat pakaian itu.
Tapi...
[ Nama: Yoo Yu-jin ]
Saya bukan Bella.
Saya datang nak beritahu anda.
Apa?
Mak.
[ Mak. ]
Tunggu sekejap. Saya akan tanya sekali lagi.
[ Maksud awak, awak buat pakaian yang Pengerusi Louis pilih, ]
tapi awak bukan Bella.
[ Betulkah? ]
Ya.
Betul.
[ Studio Berita ]
Puan tak boleh masuk.
- Buka pintu. Buka! - Maafkan saya.
- Mak. - Buka pintu ini!
- Mak! - Buka pintu.
- Mak! - Buka!
Encik Jung.
Hentikan pembinaan kompleks perindustrian pakaian
di Perkampungan Seoha dengan segera.
[ Buat Pakaian Itu, Tapi Bukan Bella ]
[ Bella ]
[ Dia seorang penipu? ]
[ Saya kasihankan Lim Hyun-a. ]
Apa?
Kenapa dia cakap dia bukan Bella sedangkan dia memang Bella?
Yalah.
[ Kenapa dia buat begitu? ]
Siapa tahu?
Alamak. Ada banyak komen yang teruk.
Apa yang Bella nak buat?
Dia akan terluka kalau dia nampak ini.
Nanti, apa yang sedang berlaku?
Saya sendiri pun tak tahu macam mana nak faham.
Helo?
Ya. Apa?
Okey.
Ada apa?
- Kita selamat. - "Kita selamat"?
- Untuk apa? - Mereka batalkan pembinaan
kompleks perindustrian pakaian itu!
- Apa? - Apa?
Saya serius!
Saya baru terima panggilan dari pejabat daerah.
- Aduhai. - Ya!
[ - Ini menakjubkan! - Maksudnya... ]
Masa yang teruk sudah berlalu, bukan?
Aduhai, betul cakap awak.
Saya sangat kecewa tadi,
[ tapi saya rasa lega sekarang! ]
Ya!
[ Berjaya! ]
- Aduhai. - Aduhai.
Saya tak tahu kenapa,
tapi emosi saya bercampur baur.
Saya gembira,
tapi entah kenapa saya rasa sedih.
Oh, Tuhan.
Yalah.
Saya pun sama. Kenapa saya rasa begini?
Kebetulan pula dengar berita itu sebaik saja Bella selesai ditemu bual.
Yalah.
Betul.
Aduhai.
Maafkan saya, Louis.
Tak perlu cakap apa-apa apabila awak memperbodohkan saya seperti ini.
Satu dunia akan ketawakan saya esok.
Jangan berani jumpa saya lagi, Puan Jang!
Louis!
Tak guna.
Hentikannya, puan.
Mak awak dah musnahkan hidup saya,
sekarang awak pula?
Kita bincang lain kali saja.
- Awak nak ke mana? - Mak.
Masuk dalam dan beritahu mereka awak Bella sebenar!
Awak memang Bella yang sebenar!
Kenapa awak mesti menipu? Kenapa?
Mak, sudahlah.
Lepaskan mak!
Mak, tak apa.
[ Cik Jang ]
Awak pergilah dulu. Saya akan tunggu di sini.
Awak dah hilang akalkah?
Apa yang awak fikirkan?
Kenapa dengan beg itu?
Awak nak pergi lagi?
Apa awak nak buat dengan Belle Ombre sekarang?
Awak perbodohkan Pengerusi Louis.
Aduhai, semuanya dah berakhir.
Awak cuma pentingkan diri sendiri.
Apa?
Mak saya.
Dia mati disebabkan awak?
Apa?
Awak
cemburukan mak saya?
Awak...
Apa yang awak cakap ini?
- Awak... - Ya.
Saya dengar dari Lim Chul-yong.
[ Wartawan, Park Hyung-jun ]
Saya juga berjumpa dengan wartawan ketika itu.
[ Kenapa awak tergamam? ]
Betulkah mak saya meninggal
disebabkan awak, Cik Jang?
Tidak.
Yu-jin.
Bukan begitu.
Saya tak tahu dari mana awak dengar,
tapi itu tak benar.
Saya
akan beritahu awak suatu hari nanti.
Maafkan saya.
Itu...
Satu kesilapan.
"Kesilapan"?
Awak panggil itu satu kesilapan
apabila seseorang mati?
[ Macam mana awak ]
[ panggil itu satu kesilapan apabila awak mengkhianati orang ]
yang paling percaya dan bergantung kepada awak?
Sampai hati awak?
[ Saya cuma nak pastikan satu maklumat kecil. ]
Saya faham awak akan ke luar negara untuk selama-lamanya, bukan?
Apa?
Kita tak boleh ada dua Bella dalam satu negara.
Maafkan saya,
tapi itu bukan urusan awak.
Awak memang degil.
Cef Moon akan lalui banyak perkara.
Maksud saya, banyak kejadian malang yang akan berlaku kepada dia
kalau dia keluar dengan orang yang degil macam awak.
Saya tak sangka awak akan jadi
sekeji ini.
Nampaknya awak terlebih pandang rendah kepada saya.
Saya boleh bertindak
melampaui imaginasi awak
untuk capai apa yang saya mahu.
Yu-jin, perlukah saya ke lobi sekarang?
Jangan cari saya.
[ Lupakan saja tentang saya. ]
[ Hidup dengan bahagia. ]
Di mana awak sekarang?
Saya nak pergi ke tempat yang jauh.
[ Sukar untuk saya tinggal di negara ini ]
[ dan saya tak nak berada di sini lagi. ]
[ Saya rasa saya tak boleh terima ]
orang lain memerhatikan saya.
[ Kalau awak ada dengan saya, ]
[ awak juga akan rasa tak gembira. ]
[ Cuma saya yang menerima daripada awak. ]
Saya gembira akhirnya
saya boleh buat sesuatu untuk awak.
Terima kasih atas segalanya.
[ Saya cintakan awak. ]
Yu-jin!
[ Pengarah Urusan Antarabangsa Donghan, ]
[ Lim Chul-yong, dilantik menjadi pengerusi baru Kumpulan Donghan. ]
[ Kumpulan Donghan menyatakan ]
[ itu keputusan terbaik mereka untuk mengikut amalan ]
[ mendiang pengerusi, Han Dong-gil, ]
[ mengurangkan kekosongan kepimpinan ]
[ dan mengekalkan kestabilan perniagaan. ]
[ Pengerusi Lim Chul-yong ]
[ Awak sibukkah? ]
Hei.
[ Kumpulan Donghan ]
Saya dengar awak dipindahkan ke Syarikat Makanan Donghan. Tahniah.
Awak tak patut ucap tahniah.
Awak perlu pujuk saya.
Jadi inilah rasa sofa kulit di pejabat pengarah.
Aduhai.
Kawan saya pengarah urusan dan menantu pengerusi.
Orang di sekeliling saya berjaya,
saya pula hanya pengurus di Jabatan Perniagaan Makanan.
Tak ramai orang sebaya kita dapat pegang jawatan pengurus.
[ Awak dapat jawatan itu dengan kebolehan awak. ]
Bukan macam saya yang dapat jawatan melalui kenalan.
Aduhai.
Terima kasihlah.
Oh ya, saya terkejut melihat pemilihan ketua pereka fesyen awak.
Dia layak untuk jawatan itu.
Cik Jang nampak agak kecewa.
- Yakah? - Ya.
Tuan, boleh saya bercakap dengan tuan?
Baiklah. Maafkan saya.
[ Pengarah Urusan Kang Min-suk ]
[ Yoo Hyo-myoung ada anak perempuan? ]
Saya rasa saya dah mabuk. Saya terlalu banyak cakap.
Awak seorang sajakah yang tahu?
Encik Kang pun tahu.
Min-suk ayah dia?
Macam mana awak tahu? Encik Kang yang beritahu awak?
Itu sebelum Encik Kang berkahwin
dan Hyo-myoung kata dia tak tahu yang dia ada anak perempuan.
Maksud awak, dia dah tahu tentang anak itu selama ini?
Mungkin sebab itulah
dia rasa sangat bersalah.
Patutlah dia baik sangat dengan Hyo-myoung.
Saya tak tahu pun
dia jenis yang campurkan perasaan peribadi dengan perniagaan.
Sekarang, biar saya terus terang.
Dia dan Yoo Hyo-myoung jalinkan hubungan,
sebab itulah dia pilih Hyo-myoung sebagai pereka utama
dan bukannya awak.
Saya minta diri sekejap.
[ Betul kata awak. ]
Wanita
sepatutnya berkahwin dengan lelaki yang lebih mencintai mereka.
Apa gunanya cakap begitu sekarang?
Saya akan bunuh dia.
Saya harap dia mati!
Saya sangat cintakan dia.
Sampai hati...
Sampai hati dia khianati saya?
Saya tahu.
Begitukah rasanya kebahagiaan?
Tergamak dia buat begitu kepada wanita seperti awak?
[ Hubungan Sulit Encik Kang Min-suk ]
[ Encik Kang ada anak luar nikah? ]
[ Cik Yoo, Wanita Simpanan ]
[ Hubungan Sulit Encik Kang Min-suk ]
Apa yang berlaku?
Saya tak tahu macam mana artikel itu diterbitkan.
- Mungkinkah Cik Jang yang dedahkan? - Apa?
Saya jumpa dia untuk tenangkan dia
kerana tak dipilih sebagai pereka fesyen utama.
Dia beritahu saya tentang hubungan awak dengan Yoo Hyo-myoung.
Dia kata kamu berdua ada anak perempuan.
Apa?
Apa yang awak cakap ini? Benarkah?
Awak tak tahu?
Wartawan Park.
[ Encik Kang! ]
- Betulkah? - Tolong jawab soalan ini.
[ - Boleh awak beri komen? - Apa yang berlaku? ]
[ - Apa pendapat awak? - Betulkah skandal itu? ]
[ Encik Kang! ]
[ Encik Kang Min-suk dari Antarabangsa Donghan ]
[ dan Cik Yoo, seorang model dan pereka fesyen sedang dikejar ]
[ untuk lari daripada wartawan ]
[ - telah dilanggar trak 25 tan. ] - Apa...
[ Mereka berdua cedera teruk ]
[ dan dipindahkan ke hospital, tetapi meninggal dunia. ]
Ini saya.
Pastikan awak tutup mulut pemandu itu.
Jangan menangis.
Awak yang mahukan ini.
Awak kata awak nak bunuh dia.
Awak kata awak mahu mereka mati.
Saya dah cakap
saya akan buat apa saja yang awak nak.
Apa awak cakap ini?
Saya cuma marah, jadi...
Apa yang awak cakap ini?
Awak yang nak.
Saya juga bunuh kawan saya demi awak.
Tidak...
Tidak!
Awak pun terlibat dalam hal ini.
Saya bunuh mereka sebab itu yang awak nak.
Kita sama-sama terlibat.
Kita ditakdirkan bersama.
[ Pengerusi Lim Chul-yong ]
Ya, Wartawan Park.
[ Tahniah, tuan. ]
Terima kasih.
Dengarnya awak juga dinaikkan pangkat
dan telah menjadi ketua wartawan.
[ Semuanya atas jasa awak. ]
Jangan cakap begitu. Kita saling membantu.
[ Wartawan, Park Hyung-jun ]
Helo.
[ Lama tak jumpa, Cik Jang. ]
Tak guna!
Melihat situasi ini,
ia juga nampak mengecewakan bagi awak.
[ Sebenarnya, ]
saya ada sesuatu yang awak dan Cik Han Mi-young,
[ isteri Lim Chul-yong, ]
berminat nak dengar.
Macam mana? Awak tak nak tahukah?
Nampaknya Cef Moon pun tak datang hari ini.
Patutkah kita tutup kedai lagi hari ini?
Nenek Yoon-ja pandai buat gukbap.
Apa kata kita jual gukbap saja hari ini?
Apa?
Betul cakap dia.
Awak boleh buat gukbap, Yoon-ja.
Apa yang awak cakap ini? Tak bolehlah.
Ya, awak boleh.
Awak cubalah.
Saya rasa gukbap awak
setanding dengan masakan Cef Moon.
Secara jujurnya, itu tak benar.
Apa...
Tapi memang sedap.
Kenapa awak tak cakap baik-baik?
Jadi awak belum dengar apa-apa daripada Cef Moon lagi?
[ Bang Da-hoon ]
Hei, Da-hoon.
- Hei! - Aduhai.
Apa yang berlaku?
[ Awak tak datang hari ini? ]
Maafkan saya. Saya rasa hari ini pun tak boleh.
Tolong beritahu mereka.
Kenapa dia buat begitu semalam?
Dia menipu disebabkan kampung kita?
Yalah, selepas temu bual itu,
kami diberitahu yang pembinaan dibatalkan.
Semua orang cakap ia pelik.
[ Helo? ]
Awak tak cakap apa-apa. Jadi betullah tekaan saya.
Hei, awak bersama dia sekarang, bukan?
Ayah bersama Kakak Byeol-na sekarang?
Tolong beri telefon kepada dia.
Beritahu dia saya sangat rindukan dia.
Seol-a.
Kakak Byeol-na tiada sekarang,
jadi ayah tak boleh beri telefon.
Ayah janji akan beritahu dia apa yang kamu cakap. Okey?
Ayah letak dulu.
Helo?
Dia dah letakkah?
Apa maksudnya?
Maknanya dia menipu semasa temu bual itu
untuk menyelamatkan kampung kita?
Seung-mo tak banyak cakap, jadi saya rasa memang betul.
[ Dia tak pandai menipu. ]
Nampak? Saya dah cakap ada sesuatu yang tak kena.
Aduhai. Apa kita nak buat?
Yalah.
[ Cik Jang Sun-young ]
[ Jumpa di kedai kopi hotel. ]
Yu-jin?
Kalau dia tak hubungi awak,
saya rasa dia betul-betul pergi.
Boleh saya tahu
kenapa Yu-jin tinggalkan awak,
Cik Jang?
Yu-jin
percaya maknya mati disebabkan saya.
Sebenarnya,
memang betul.
Dia mati kerana saya.
Maafkan saya.
Saya tak patut cakap begitu.
Tentu keadaan Yu-jin sukar sekarang.
Satu-satunya cara
saya boleh minta maaf kepada Yu-jin ialah
untuk dapatkan semula Belle Ombre
dan pulangkan semula kepada dia.
Untuk buat begitu,
saya mesti jatuhkan Lim Chul-yong.
Saya baru terima panggilan daripada Encik Jin.
Dia nak buat perjanjian.
Apa?
[ Betul cakap saya. ]
Lim Chul-yong upah Encik Jin untuk bunuh Yu-jin.
Dia ada bukti untuk itu.
Bukti apa yang awak maksudkan?
Dia kata dia akan hubungi saya semula,
jadi saya akan tahu apabila saya jumpa dia.
Awak nak jumpa dia sendiri?
Saya patut buat begitu.
Ini sesuatu yang saya patut selesaikan sendiri.
Bahaya nanti.
Jangan pergi seorang diri kali ini.
Saya akan cari orang yang boleh membantu.
[ Kang Min-suk ]
[ Akhirnya saya dapat jumpa ayah. ]
[ Semasa saya kecil, ]
[ saya tertanya-tanya kenapa saya tak ada ayah macam orang lain. ]
[ Saya juga rasa sedih. ]
[ Tapi itu buat saya ]
[ semakin nak tahu siapa ayah saya. ]
[ Akhirnya saya dapat jumpa ayah. ]
Dia ayah jenis macam mana, Jun-su?
Dalam ingatan saya,
dia seorang yang hebat.
Dia seorang yang mesra dan penyayang.
Di situlah awak dapat sifat itu.
Yakah?
Apabila kita berjumpa lain kali,
awak tak kisahkah
kalau saya panggil awak kakak?
Tak boleh.
Panggil kakak saja mulai sekarang.
- Apa? - Kakak akan pergi tak lama lagi.
Kakak tak tahu bila kakak boleh jumpa awak lagi.
Apa?
Kakak pergi dulu.
Terima kasih sebab bawa kakak jumpa ayah sebelum kakak pergi.
Kakak.
Kakak nak ke mana?
Entahlah.
Ke tempat yang jauh.
- Ya, Cef Moon? - Encik Kang.
Cik Jang ingin berjumpa dengan kita.
[ - Boleh awak ikut saya? ] - Kenapa?
Dia ada senjata terakhir yang boleh menjatuhkan Encik Lim.
Jadi kita patut berjumpa.
Saya rasa Yu-jin tak tahu tentang itu?
Dia macam tak tahu saja.
Apa? Awak jumpa Yu-jin?
Di mana dia sekarang?
Dia baru saja pergi, katanya dia nak pergi jauh.
Nikmati penerbangan anda.
Cef Moon?
[ Lapangan Terbang Incheon ]
Kenapa awak pergi begitu saja?
Awak tahu tak betapa risaunya saya?
Kenapa awak buat begini?
Beritahu saya!
Apabila saya nampak awak di hotel itu,
saya tiba-tiba tertanya-tanya
sama ada kewujudan saya beri manfaat kepada awak.
Kenapa fikir begitu sedangkan awak selalu buat sesuka hati awak?
Saya memang begitu.
Saya cakap apa yang saya nak dan buat apa yang saya nak.
Awak sentiasa ikut cara awak dan banyak timbulkan masalah.
Tapi
itulah yang saya suka tentang awak.
Saya suka awak.
Saya...
Jangan pergi, Yu-jin.
Jom kita ke Perkampungan Seoha.
Bukan saya seorang
yang menunggu awak.
Seol-a, Da-hoon
dan semua orang di Perkampungan Seoha
menunggu awak.
[ Saya tahu awak benci saya. ]
Bukannya saya bahagia sangat dengan awak,
tapi perkara yang lepas itu sudah berlalu.
Saya harap kita boleh kembali berbaik seperti dulu.
Seperti dulu?
[ Bila? ]
Sebelum
awak bunuh Kang Min-suk?
Atau
selepas awak guna itu
untuk ugut saya berkahwin?
Awak dah mabuk.
Apabila difikirkan balik,
saya terlalu muda
dan takut.
[ Sebab itulah ]
saya mengahwini lelaki yang membunuh suami saya
dan salahkan
Yoo Hyo-myoung untuk semuanya.
Apa awak cakap ini?
[ Ingatkan saya jadi sasaran terakhir ]
untuk sifat tamak awak.
Saya tak sangka awak sanggup
apa-apakan ayah saya untuk rampas jawatan dia.
Aduhai. Awak tahu dia tak sihat.
Mengarutlah.
Awak nak kehilangan Jun-su juga?
Dengar sini baik-baik.
Ini amaran terakhir saya.
Kalau awak cuba buat sesuatu sekali lagi,
riwayat Jun-su akan berakhir
sama seperti ayahnya sendiri.
[ Pungcheonok ]
Kenapa lampu masih menyala?
Belakang saya!
Nasib baik restoran itu masih berjalan lancar.
Esok hari cuti kita,
jadi mari kita kemas cepat dan berehat!
[ - Seronoknya. - Ya. ]
[ - Bagusnya. ] - Tunggu. Itu Seung-mo!
- Apa? - Apa?
Awak dah balik!
Oh, Tuhanku. Cef Moon, awak dah balik!
Cef Moon, kami cuba jual gukbap sendiri... Aduhai!
[ Tengok siapa itu! ]
Itu Bella!
[ Bella! ]
Awak dah okey?
Bella, mesti awak susah hati.
Muka awak memang kecil, tapi sekarang dah lebih kecil.
Seol-a.
Maafkan kakak.
Kakak!
Jangan tinggalkan saya lagi.
Saya akan tinggal dengan kakak seumur hidup saya.
Maafkan kakak.
Tolong maafkan kakak.
[ Boleh? ]
Awak dah makan?
Awak nak makan gukbap?
Makanlah banyak-banyak.
Sedapnya!
Ya.
Kamu boleh uruskan tempat ini tanpa saya.
- Apa? - Mengarutlah.
Kami tak boleh masak makanan lain.
[ Awak terlalu baik hati. ]
Awak boleh belajar masak hidangan lain.
- Betul tak? - Sesiapa pun boleh jadi Cef Moon
kalau ambil masa beberapa hari untuk belajar memasak macam dia.
[ Betul. ]
- Betul. - Kelakarnya.
Bella,
saya tahu keadaan awak sukar disebabkan kami.
- Apa? [ - Kami tahu. ]
Pembinaan itu dihentikan sebaik saja temu bual awak selesai.
Awak fikir kami takkan tahu?
Hidup awak yang paling penting.
[ Awak tak perlu fikir tentang orang tua macam kami. ]
Sedih kami dibuatnya.
Saya nak minta maaf dengan awak
[ bagi pihak pejabat daerah. ]
Kenapa awak mewakili pejabat daerah begitu?
Esok bawa gabenor ke sini dan suruh dia minta maaf betul-betul.
Dungunya!
Saya tahu dia tak ada kuasa,
tapi jangan cakap dengan dia begitu.
[ Okey! ]
[ Mari. ]
Mari minum.
Kita patut raikan.
Minumlah, semua.
- Minum! - Minum!
Hebatnya.
Bukankah dia cakap dengan sopan tadi?
Apa?
Apabila lihat semua orang di sini,
saya rasa macam
saya dah buat pilihan yang betul.
Itu tak bermakna awak boleh terus hidup
dan tinggalkan saja nama Bella yang berharga itu.
Saya takkan reka pakaian lagi
dan sebab itulah nama Bella
sudah tidak penting lagi bagi saya.
Dan
saya ada nama baru, Byeol-na.
Jangan cakap begitu.
Bella dan Belle Ombre adalah segala-galanya bagi awak.
Walaupun awak tak nak, saya akan dapatkannya semula untuk awak.
Awak tak rasa awak terlalu mencuba untuk nampak hebat sekarang?
Saya hargainya.
Tunggu sajalah.
Saya akan dapatkannya semula untuk awak.
[ - Saya tak nak! - Gun-woo. ]
Saya tak boleh dan tak akan.
- Hei! - Sebenarnya,
saya keluar kerana saya fikir awak ada idea perniagaan baru.
Kita bukan perisik.
Memandangkan kita sedang bercakap tentang itu,
kerjaya saya baik saja di Australia, tapi saya pergi ke Korea kerana awak.
Sekarang gaji pemberhentian pun tak dapat.
Tapi, awak panggil saya ke sini lagi untuk balas dendam terhadap Encik Lim?
- Hei. - Apa?
Betul cakap saya.
Masa dia jadi pengarah pun keadaan dah susah.
Tapi sekarang dia Pengerusi Lim!
Saya tak nak terlibat dalam hal ini.
Gun-woo! Tunggu.
Lepaskan saya.
[ Maaf sebab lambat. ]
Jangan risau, kami baru sampai.
Helo.
Malam tadi,
saya dah bercakap dengan Cik Han Mi-young.
Dia beritahu saya yang dia tak mahu terlibat dalam hal ini lagi
dan dia nak saya jangan libatkan awak sekali.
Awak tak kisah?
Saya rasa dia sangat terjejas
apabila seluruh syarikat dirampas.
Saya akan bercakap dengan dia.
Okey.
Itu akan buat saya rasa lebih baik.
Ya.
[ Bila kamu sampai? ]
Baru saja.
Apa yang kamu buat?
Tukang cuci akan bersihkannya, tak perlu bersihkan.
Tak apa, saya memang nak buat.
Kenapa?
Mak?
Makanlah.
Jun-su.
Ya?
Boleh tak kamu jangan masuk campur dalam hal ini mulai sekarang?
Mak, saya tak boleh putus asa di sini.
Saya tak boleh biarkan syarikat datuk saya
jatuh di tangan orang seperti dia.
Tolonglah, mak merayu.
Saya pergi dulu.
Jangan minum banyak sangat.
Jun-su.
[ Dengar sini. ]
Mak akan beritahu kamu kenapa ayah kamu jadi begitu
[ dan kenapa dia mati. ]
Mak akan beritahu semuanya.
Mak akan beritahu kamu kenapa ayah kamu jadi begitu
[ dan kenapa dia mati. ]
Mak akan beritahu semuanya.
[ Apa maksud mak? ]
Maksud mak
ayah tak meninggal dalam kemalangan?
Kenapa?
Kenapa baru sekarang mak beritahu saya?
[ Supaya saya berhenti? ]
Kalau begitu, mak patut
rahsiakannya daripada saya sampai bila-bila.
Maafkan mak, Jun-su.
[ Tapi ]
mak tak boleh kehilangan kamu begitu.
[ Mak tersilap. ]
Lim Chul-yong bukan seseorang
yang kita boleh lawan.
Mak takut sebab mak tak tahu
apa yang dia akan buat seterusnya.
Jun-su.
Mak merayu.
Boleh tak kamu berhenti di sini?
Saya
tak faham mak.
Dan sekarang,
mak beri saya sebab supaya saya takkan berhenti.
[ Dia nak jumpa kita malam ini. ]
[ Pungcheonok ]
Awak nak restoran terus dibuka?
Sebenarnya...
saya terfikir untuk menutupnya,
tapi apabila tengok semua orang semalam, saya sedar yang saya tak patut tutup.
Kenapa?
[ Mujurlah restoran itu masih berjalan lancar. ]
[ Seminggu berlalu dengan pantas ]
apabila perniagaan berjalan lancar.
Pungcheonok dimiliki oleh semua orang di kampung ini.
Ini bukan restoran yang boleh saya tutup sesuka hati saya.
Jadi saya pun ada bahagian, bukan?
Berapa banyak yang saya dapat?
Makan sajalah.
[ Saya nak jumpa Encik Jin malam ini. ]
[ Nanti saya telefon awak. ]
Dia takkan bawa polis, bukan?
- Awak pernah ditembak di kepala? - Apa?
Kalau kita ditangkap, makin sukarlah keadaan mereka.
Mereka takkan laporkan kita.
Ini Encik Kang Jun-su.
Awak anak Encik Lim, bukan?
Ini satu penghormatan untuk awak sendiri datang ke sini.
Mari kita berhenti berbual. Tunjukkan saya buktinya.
[ Saya ingatkan awak tak buat silap. ]
[ Awaklah yang akan dapat susah ]
[ kalau Sun-young dapat tahu tentang Bella. ]
[ Saya rasa dia akan ke Paris malam ini, ]
[ tapi saya rasa lebih baik ]
[ kalau kita boleh uruskan semuanya sebelum dia pergi. ]
[ Berapa banyak yang awak perlukan? ]
Ada satu lagi.
[ Saya tak bunuh Bella. ]
[ Ia cuma ]
[ satu kemalangan. ]
Beritahu saya apa yang awak nak.
Carikan saya jalan keluar yang selamat dari Korea
dan berikan 10 ribu semasa saya di luar negara.
Beri saya sedikit masa.
Saya tak boleh beri banyak masa.
Pak Cik Da-hoon boleh mandi sekarang.
Saya nak guna bilik air!
- Awak jumpa dia? - Ya.
Awak dah dapat bukti itu?
Saya dah sahkan rakaman
tentang pembunuhan Chul-yong
dan Hyun-a mengatakan yang dia bukan Bella yang sebenar.
Baguslah.
Saya akan ke Seoul sebaik saja saya uruskan perniagaan restoran.
Tak, awak patut tunggu di sana dan jaga Yu-jin.
[ Biar saya uruskan keadaan di sini. ]
Saya sendiri mahu membalas dendam terhadap Lim Chul-yong.
- Apa? [ - Rupa-rupanya, ]
ayah saya dan Yoo Hyo-myoung
tak mati dalam kemalangan 20 tahun lalu.
Jadi apa?
Chul-yong merancang pembunuhan itu dan buat ia nampak macam kemalangan.
Apa?
Mak saya baru saja beritahu saya tentang semuanya.
Jadi mak Yu-jin...
Subtitles by iQIYI Ripped by RuoXi Synced by 308Moune
[ Eccentric! Chef Moon ]
Awak sembunyikan sesuatu daripada saya?
Bukankah awak yang sembunyikan semuanya?
[ Saya nak bersama dia. ]
[ Bagus rasanya kalau kita boleh hidup bahagia begini. ]
[ Cef Moon sangat pandai mengusik. ]
Begitulah cara dia memikat Bella.
Awak sembunyikan sesuatu daripada saya?
[ Mungkin dia akan melamar awak. ]
Ayah, saya Bella. Saya bukan Hyun-a.
Saya rasa tak sedap hati.
Kenapa awak buat begitu? Kenapa?
[ Saya tak suka terdedah kepada bahaya. ]
[ Bukannya dia tak balik selama-lamanya. ]
Saya akan balik nanti.
Okey.
[ Sesiapa yang awak tunggu takkan balik. ]