[Kandungan berikut mungkin tak sesuai untuk penonton bawah usia 19 tahun.]
[Budi bicara penonton dinasihatkan.]
[Program ini merangkumi iklan maya dan tidak langsung.]
[Nama, perniagaan, tempat dan kejadian yang disebutkan di sini adalah rekaan.]
Subtitle bY iQIYI Resynced == ANANG KASWANDI ==
Follow My IG @Anang2196_sub_indo
[Selesaikannya.]
Selesaikan segalanya yang awak boleh.
Kalau tidak,
awak tak akan aman.
Oh Tuhan!
Saya tak mahu
jumpa awak lagi.
[Episod 13: Perkara yang Kita Tak Boleh Batalkan]
Ayah!
Ayah buat apa di sini?
Hei, Yu-bin.
Ayah saja nak ambil angin.
Kamu tidur lena di rumah Pu-reum?
Ya. Ayah tahu tak?
Boleh saya ada adik perempuan macam Pu-reum?
Apa?
Budak ini.
Ayah, makanan yang ayah masak semalam
sangat sedap.
Ga-yeon kata dia tak pernah makan makanan sesedap itu.
- Yakah? - Ya.
Yu-bin, kamu kata kamu nak belajar memasak?
Ya.
Kamu nak ayah ajar kamu hari ini?
Benarkah?
- Yu-bin, seronok tak? - Apa?
- Ya. - Betul tak?
Kita nak masak apa?
Ayah akan buat untuk kamu semuanya.
Okey.
Hei, kita ada banyak makanan, bukan?
Apa yang awak buat?
Yu-bin nak belajar memasak, jadi saya akan ajar dia.
Saya akan belajar memasak daripada ayah,
kemudian buat makanan berkhasiat dan lazat untuk mak yang lebih bagus daripada ramen.
Terima kasih.
Budak baik.
Saya rasa saya terdengar bunyi telefon.
Saya terlalu gementar ketika itu, jadi saya hilang akal.
Tapi...
macam mana awak tahu?
Itu saja yang saya perlukan sekarang.
Saya akan beritahu butirannya nanti.
Selamat tinggal.
Saya sudah periksa alibinya
dengan En. Cho Hyeong-u.
Jadi, tolong lepaskan klien saya.
Peguam.
Adakah klien awak ditahan hanya kerana membunuh?
Dia boleh dituduh
melanggar sekurang-kurangnya empat atau lima undang-undang.
Saya boleh buat dia ditahan sekali lagi kalau saya mahu.
Jadi, apa dakwaannya yang lain?
Apa yang Joo Gang-san buat kepada Cik Nam adalah
serangan tak wajar dan ugutan.
Tambahan pula, dia sebarkan videonya
yang merupakan pelanggaran Akta Rangkaian Maklumat
dan ia jenayah berat.
Dan penghasut
akan menerima hukuman yang sama dengan pelakunya.
Itu undang-undang Korea.
Bukankah begitu?
Detektif Cho.
Saya rasa awak dah keliru.
Encik Jung ini tak menghasut
perbuatan yang tak wajar. Sekali pun tidak.
Apa yang awak cakap ini?
Dia baru saja mengaku
yang dia menghasut Joo Gang-san.
Klien saya jelas sekali suruh dia
untuk pisahkan pasangan itu.
Selain itu, dia pastikan dia tak sentuh Cik Nam.
Si mati yang memilih untuk melaksanakannya dengan tak senonoh.
Klien saya tak boleh biarkan cara dia
dan cuba memutuskan perjanjian
dengan menggunakan satu bilion won dia sendiri.
Sekarang,
macam mana anak guam saya hasut dia untuk buat perbuatan tak senonoh?
- Kita perlukan puluhan juta. - Puluhan juta?
Sudah tentu, awak perlu ubah bahagian ini juga.
Bukankah suntikan botoks lebih murah sekarang?
Hei, berapa harganya?
Awak perlukan banyak.
- Berapa? - Puluhan juta.
- Awak tak patut buat pembedahan plastik. - Puluhan?
Ya, puluhan juta.
Mungkinkah
Gung-cheol?
Okey, setengah sudu bawang putih. Masukkan.
Kemudian, minyak bijan.
Bijan kisar dan garam.
Nah.
Gaulkan.
Sekarang, kentang.
Saya tak percaya saya yang masak. Saya sangat kagum, ayah.
Ayah akan ajar kamu masakan Itali esok.
Yakah?
Tapi bila?
Ayah tak pergi kerjakah?
Kalau kamu gembira begini, siapa peduli tentang kerja?
Okey, ayah akan ajar kamu memasak makanan dari seluruh dunia mulai esok.
- Ayah maksudkannya? - Ya.
Janji.
Yu-bin.
Bukankah kamu kata Ga-yeon suka japchae?
Ya.
Beri ini kepada dia sebelum ia jadi sejuk.
Aduhai.
Dia akan jadi lebih taasub dengan saya selepas makan ini.
Beri kepada dia sebelum ia sejuk.
Mak, saya pergi dulu.
Kenapa awak buat begini?
Macam mana kalau Yu-bin terlalu teruja dan berhenti belajar?
Kenapa dia teruja pula? Saya akan benar-benar ajar dia.
Apa?
Jeong-hae, saya...
dah berhenti kerja.
Bila awak berhenti?
Rabu lepas.
Kenapa awak tak beritahu saya?
Saya memang nak beritahu awak,
tapi saya tak mahu rosakkan suasana
sebab awak baru saja jadi profesor.
Kenapa awak berhenti?
Awak kata syarikat awak tak boleh berfungsi tanpa awak.
[Kalau awak tak terlalu kuat bekerja]
[dan luang masa untuk keluarga awak,]
[isteri awak takkan jumpa si tak guna itu dan buat benda-benda begitu.]
Ada sesuatu berlaku.
Bukan masalah besar pun.
Bukan masalah besar, tapi awak berhenti kerja?
Sekejap,
awak berhenti sebab saya?
Macam mana awak boleh pergi beli barang runcit dalam keadaan begini?
Macam mana awak boleh masak?
Saya akan naik gila melainkan saya buat sesuatu!
Bila saya tanya
kenapa awak sangat bencikan Hae-suk,
awak kata awak tak boleh jadi kawan dia
mengetahui saya masih menyimpan perasaan terhadapnya.
Macam mana kalau
Jae-hun ada perasaan terhadap awak?
Sejauh mana
kamu berdua dapat?
Berhenti buat saya nampak macam orang dungu.
Jujur sajalah
dan beritahu saya
semuanya.
Tolonglah, Jeong-hae.
Selamat jalan.
Terima kasih kerana datang.
Jika pihak media tahu tentang hal ini atau
kami nampak apa-apa tentang klien saya dalam talian atau di mana-mana,
kami akan ambil semua tindakan undang-undang.
Awak tak perlu risau tentang itu. Selamat jalan.
Kita terpaksa biar pesalah pergi di depan mata kita sendiri.
Teruknya.
Mungkin dialah yang bunuh Han Eung-sik
pada masa itu juga.
Mungkin dia suruh peguam terbaik selesaikannya untuk dia masa itu.
Antara Ahn Gung-cheol dan Jung Jae-hun,
siapa agaknya yang lebih mencintai Nam Jeong-hae?
Apa?
[Kisah yang awak kata cuma gurauan malam tadi.]
[Ia benar, bukan?]
Apa nama wanita
yang dia sebut?
Kenapa awak minum banyak sangat?
[3 tahun lalu]
Awak minum dengan siapa?
Aduhai.
Duduk.
Tanggalkan pakaian awak.
Sekejap. Tangan.
Sebelah sini juga.
Awak minum dengan siapa?
- Beritahu saya. - Mari sini.
Saya cintakan awak.
Saya cintakan awak, Jeong-hae.
Saya cintakan awak.
Saya cintakan awak, Jeong-hae.
Awak sudah berjanji
untuk mengahwini dia?
Ya.
Dan awak tinggal bersebelahan
semasa awak di Amerika.
Ya.
Dan awak merahsiakan
semuanya
selama ini.
[Detektif Cho Tae-uk]
Helo?
Jung Jae-hun dibebaskan kerana kurang kebersalahan.
[Jung Jae-hun]
[Terima kasih.]
Awak nak ke mana?
Ini yang awak minta.
[Na Ae-ra]
[Bapa meninggal dalam kemalangan 8 tahun lalu]
[Lokasi ibu bercerai tidak diketahui]
[Dulu merupakan model pakaian]
[Sudah 3 tahun menjadi pelakon pornografi]
Dia junior saya.
Apa kata awak cuba tarian malam tari-menari?
Ia sangat membantu melawan demensia.
Tarian malam tari-menari?
Keluar.
Kamu nampak apa yang saya buat? Mari cuba bersama.
Kita mula dengan sebelah kiri.
Satu, dua, tiga, empat.
Kenapa awak nak pergi dah?
Masuklah.
Tak, saya...
Chun-bok!
Awak dari mana?
Jangan bercakap dengan saya. Saya terlalu penat.
Awak pergi ke mana sampai kaki awak bergoyang?
Apa yang berlaku di sini?
Hei. Dia nak ke mana?
Pasti dia nak ke suatu tempat.
Apa? Ada apa?
Hei.
[- Nombor yang anda dail...] - Gung-cheol!
Dia nak ke mana?
Saya terlalu...
Kami dah tutup.
Berikan saya minuman.
[8 panggilan tidak dijawab: Gung-cheol yang bersemangat]
[Gung-cheol yang bersemangat]
[9 panggilan tidak dijawab: Gung-cheol yang bersemangat]
- Hei, awak nak ke mana? [- Orang yang anda...]
Ada sesuatu yang berlaku dengan Jae-hun semalam?
Gung-cheol, biar betul. Kenapa ini?
Cakap sajalah!
Baliklah. Nanti saya beritahu.
Bukankah itu Jae-hun?
Hei!
[Dalam Perasaan Ingin Bercinta]
[Suamiku]
[Detektif Cho Tae-uk]
Helo?
Awak yang bunuh dia, bukan?
Apa yang awak cakap ini?
Saya sangka awak yang bunuh dia.
Kalau tak...
Hyeong-u.
Mungkin dia yang bunuh.
Jangan merepek! Awak bunuh dia!
Dah lewat ini. Pergilah balik.
Saya cintakan awak, Ae-ra.
Saya juga.
Saya pergi dulu.
Selamat malam. Mimpi indah.
Jalan baik-baik.
Dan berlatih bersungguh-sungguh.
Selamat tinggal.
Mak.
Helo, saya mak Ji-uk.
Helo.
Mak.
Kalau kamu jumpa dia lagi, bukan muka kamu saja yang ditampar.
Mak akan rosakkan muka dia.
Ji-uk.
Manusia perlu bertemu seseorang yang sesuai untuk rasa bahagia.
Ae-ra tak sesuai untuk kamu.
Jadi berhenti di sini, okey?
Sebelum mak marah.
Kalau kamu terus jumpa dia juga,
mak akan bunuh dia.
Datang sini sekarang!
Maaf, Ae-ra.
Saya pergi dulu.
Saya dengar awak pernah bertunang dengan Jeong-hae.
Bukankah dia beritahu awak kami tinggal bersama
di Amerika?
Saya dah dengar.
Awak rampas kekasih saya.
"Kekasih saya"?
Jadi,
sebab itukah
awak bunuh lelaki tak guna itu?
Tak. Awak yang bunuh dia.
Saya hanya
mengupah dia
untuk memisahkan kamu berdua.
Dia upah Dong-bin untuk pisahkan awak daripada suami awak.
Tapi, Joo Gang-san melebih-lebih.
Saya akan terus terang.
Apa hubungan awak dengan Jung Jae-hun?
Kami perlu tahu apa hubungan awak untuk siasat hal ini.
Si tak guna yang menjijikkan.
Saya dan Jeong-hae terseksa disebabkan lelaki tak guna itu.
Tapi awak upah dia?
Hei. Jung Jae-hun.
Kenapa awak keji sangat?
Jadi, saya memang keji.
Awak ketawa? Tak guna...
Awak buat begini kepada Profesor Han juga?
Siapa yang bunuh...
Profesor Han?
Kamu tahu, bukan?
Itu saja yang berlaku antara saya dan Jae-hun.
Awak ingat Profesor Han Eung-sik, penasihat fakulti untuk Phoenix,
kelab drama 20 tahun lalu, bukan?
Orang yang ditemui mati di pejabat dia.
Sejurus selepas kejadian itu,
dua orang pergi belajar di Amerika.
Awak dan Jung Jae-hun.
Jadi?
Undang-undang sekatan
telah tamat bagi kes itu.
Ya, betul.
Tapi saya rasa kalau kami boleh selesaikan kes itu,
kami juga boleh selesaikan kes ini.
Detektif,
awak mesti fikir orang sama
yang membunuh Profesor Han juga membunuh Joo Gang-san.
Tapi awak silap.
Apa maksud awak?
Orang yang membunuh Profesor Han
sudah mati.
Saya akan maklumkan sekolah sekarang.
Tak guna. Tumpukan perhatian.
Awak fikir ada orang akan percaya si tak guna macam awak?
Pergi sebelum saya kurung awak kerana memfitnah seseorang.
Budak tak guna. Awak dah gilakah?
Berani awak tenung saya?
Awak fikir awak setaraf dengan saya?
Jika awak seorang profesor, awak patut bertindak seperti profesor
dan menjadi teladan kepada pelajar.
Lepaskan.
Apa? Macam mana kalau saya menolak?
Apa awak nak buat tentangnya?
- Tak guna! - Budak ini...
[Profesor Han Eung-sik]
Man-sik yang bunuh,
betul?
Betul.
Naluri saya...
betul.
Tak perlulah
buat kesilapan yang sama dua kali.
Budak baik itu, Man-sik,
tak boleh beritahu sesiapa selama 20 tahun.
Bayangkan betapa sukarnya untuk dia seorang diri.
Dan betapa sengsaranya kita
kerana menipu bersamanya?
Kita sengsara. Sengsara sampai tak terkata.
Banyak kali saya rasa seolah-olah jiwa saya sudah mati.
Jadi tolonglah, jangan ulangi lagi kesilapan yang sama.
Serahkan diri awak, Gung-cheol.
Dia orangnya.
Jangan singkirkan diri awak.
Awak mungkin pembunuhnya.
Jadi, kenapa awak singkirkan diri awak daripada ini?
Apa?
Apa? Jadi adakah dia lelaki sama
yang kenalkan awak dengan budak bawah umur?
Ya.
Jadi...
Awak curi masuk ke rumahnya
untuk curi gambar-gambar itu?
Dia ugut saya berkali-kali dan kata ada teknologi
yang dipanggil menyalin.
Tapi, macam mana awak tahu?
Nanti, telefon awakkah yang dimatikan?
Saya ingatkan Gung-cheol dan tutup mulut sehingga sekarang.
Akhirnya,
kita semua ulangi kesilapan yang sama.
Setiap seorang daripada kita sembunyikan kebenaran
kerana berdepan dengan kes pembunuhan.
Saya tak sembunyikan apa-apa, tak guna. Sudahlah!
Ada kebenarankah dalam diri awak walaupun sedikit?
Kadangkala penipuan adalah kebenaran.
Jangan mengarut.
Pasti ada sebab untuk membunuh seseorang.
Apa?
Hanya psikopat yang membunuh orang tanpa sebab.
Kalau begitu,
siapa antara kita yang paling nak bunuh dia?
Dulu dan sekarang,
hanya ada seorang lelaki di sini
yang melalui segala-galanya
untuk lindungi orang yang dia sayang.
Jadi?
Salahkah?
Saya mahu melindungi orang yang saya sayang
walaupun dengan nyawa saya berisiko.
Salahkah?
Bagaimana dengan awak?
Awak hilang Jeong-hae kepada saya,
jadi awak buat benda tak masuk akal
kerana dendam dan marah.
Jung Jae-hun.
Apa yang awak cuba lindungi?
Apa dia, tak guna?
Ia mungkin
tak masuk akal bagi awak,
tapi buat benda begitu adalah satu-satunya cara untuk saya bertahan.
Awak tahu kenapa?
Sebab awak dan isteri awak
pandang rendah pada saya serta menipu saya.
Nam Jeong-hae tinggalkan saya
dan balas dendam kepada saya dengan mengahwini awak!
Dan awak
sentiasa pura-pura gembira dengan segalanya dalam hidup awak,
ketika tiada apa-apa dalam hidup saya buat saya gembira.
Ketika saya tak gembira langsung!
Kamu berdua selalu berpura-pura seperti kamu ada segalanya dalam hidup
dan pura-pura gembira di depan saya!
Itu yang awak panggil
sebagai alasan?
Kalau betul pun,
saya tak boleh maafkan awak
walaupun hidup awak musnah, tak guna.
Awak. Awak!
Boleh berhenti tak?
Inikah yang awak nak?
Ini yang kamu berdua mahu?
Kalau begitu, tahniah.
Awak dah dapat apa yang awak nak.
Mari kita bercerai.
Saya tak mahu tunjukkan sisi hodoh saya lagi.
Jeong-hae.
Saya cuma...
benci betapa jijiknya saya.
Gung-cheol, saya tak boleh berada di sisi awak
dengan rupa begini.
Jadi, mari kita bercerai.
Nam Jeong-hae.
Tapi, walau macam mana pun...
Bagaimana awak boleh
cakap yang awak mahu bercerai dengan mudah?
Ia bukan mudah bagi saya.
Beberapa bulan ini sangat sukar buat kita.
Tapi kalau difikirkan,
ia bukan hanya selama beberapa bulan ini.
Saya selalu terseksa
dengan rasa bersalah dan rasa rendah diri sepanjang saya bersama awak.
Apa yang awak cakap ini?
Hidup saya sentiasa dalam bayang-bayang
dan ia selalu hujan.
Dan
Gung-cheol, awak indah dan ceria seperti matahari.
Sebab itulah saya sangat sukakan awak.
Tapi...
apabila matahari terbit, hujan akan berhenti.
Mungkin...
kita tak pernah ditakdirkan bersama.
Saya fikir saya juga boleh menjadi lebih ceria
kalau saya tinggal dengan orang yang ceria macam awak.
Nampaknya saya terlalu tamak.
Oleh sebab saya dah membantu ramai suami isteri,
saya tak pernah bayangkan
hari seperti ini akan datang dalam hidup kita berdua.
Tapi...
saya rasa saya tak boleh pulihkan hubungan kita.
Masih belum terlambat
untuk tinggal bersama Hae-suk.
Saya akan angkat kaki.
Inikah
apa yang
awak betul-betul rasa?
Ya.
Saya maksudkannya.
Awak tak boleh pusingkannya?
Dari awal lagi kita tak patut bersama?
Maafkan saya.
Tiada apa yang saya boleh cakap
untuk ubah fikiran awak, bukan?
Tak, ia takkan beri apa-apa kebaikan.
Jadi mari kita
berpisah.
Okey.
Saya akan pindah.
Tapi beri saya beberapa hari.
Saya perlukan masa
untuk jelaskan kepada Yu-bin.
Saya ada satu soalan.
Yu-bin...
Adakah Yu-bin
anak saya?
Apa?
Putuskan hubungan dengan dia sekarang!
Ji-uk, kenapa ini? Ada apa?
Awak tahu siapa teman wanita dia, bukan?
Awak dah jumpa teman wanita dia?
Awak sama saja.
Kenapa awak galakkan dia untuk terus bersama wanita itu?
Saya tak galakkan dia.
Saya cuma tak halang dia.
Saya tak faham kenapa awak marah sangat,
tapi kalau awak kenal dia, dia gadis yang baik.
Mak takkan ulang lagi.
Kalau kamu
tak nak tengok kekejaman, tamatkannya di sini.
Saya mula
bermain golf balik disebabkan Ae-ra.
Apa?
Tak kira apa yang mak cakap,
saya tak mahu bermain golf lagi.
Tapi, selepas keluar dengan Ae-ra,
saya nak jadi lelaki hebat dan berjaya.
Saya tak peduli walaupun mak tak setuju.
Saya akan keluar dengan dia.
Benarkah... Benarkah kamu anak mak?
Kang Ji-uk! Kamu...
- Sudahlah. - Benarkah kamu anak mak?
Mak dan ayah pun berkahwin walaupun orang tak setuju!
Jadi mak perlu ubah fikiran. Kalau tidak,
saya takkan jumpa mak lagi, macam ayah tinggalkan keluarga dia.
Apa yang sedang berlaku?
Sayang, kenapa balik lambat sangat?
Saya keluar minum dengan kawan-kawan saya.
Awak tak berbau alkohol.
Sejak kebelakangan ini, awak nampak mencurigakan.
Kenapa pula saya mencurigakan?
Saya dah cukup susah hati. Jangan mengarut dan pergi tidur.
Awak susah hati? Kenapa?
Ada sesuatu yang tak kena, bukan?
Tiada apa-apa yang berlaku. Cuma...
- Saya rasa saya dah menopaus. - "Menopaus"?
Aduhai, awak lelaki. Awak tak boleh menopaus.
Lelaki dan wanita boleh menopaus.
Sebab saya dah tua dan benda itu... Awak tahu.
Ya, hormon. Maksudnya badan kita perlukan lebih banyak hormon.
Sebab itulah awak perlu berhenti minum dan mula bersenam.
Jangan minum setiap hari.
Saya perlu minum untuk terus hidup.
Apa yang awak tahu tentang kehidupan lelaki?
Sudah tentu saya tahu. Bila saya lihat kamu berlima...
Maksud saya, kamu berempat,
tiada apa yang istimewa tentang kehidupan lelaki.
Kita semua melalui hidup yang sama.
Ya, hidup kita lebih kurang sama
walaupun antara lelaki yang berjaya dan tak berguna.
Sayang, patutkah kita dapatkan anak kedua?
- Apa? - Maksud saya,
orang yang ada anak pada usia tua
nampaknya penuh dengan tenaga.
Jadi kalau awak ada anak lagi,
hormon awak mungkin akan mula berfungsi semula.
Jadi sayang, tolonglah...
Sayang.
Sayang?
Awak dah tidurkah?
Dah tiba masanya
untuk berhenti.
Menyukai dia dulu tak penting.
Itu yang buat awak tak masuk akal dan tamak.
Saya tak boleh patah balik,
tapi awak masih boleh buat begitu.
Jadi,
awak patut lupakan segalanya dan mulakan hidup baru.
Nah.
Apa ini?
Duit yang awak beri kepada saya.
Kita akan sedar betapa dungunya kita
apabila masa berlalu.
Tapi sejujurnya,
saya bukan terima tawaran awak disebabkan duit itu.
Saya nak pikat Gung-cheol
sebanyak mungkin sebelum saya mati.
Saya fikir saya akan menyesal kalau saya tak buat begitu.
Pada tahap ini, awak buat semua yang awak mampu juga.
Jadi,
awak perlu akhirinya di sini, Jae-hun.
Kalau saya boleh mengakhirinya, dah lama saya lakukannya.
Ini hanyalah permulaan.
Awak dah balik.
Pasti ia sukar. Makan ini.
Saya dah cakap
jangan merenyeh.
Tinggal saja dengan saya.
Awak masih nampak okey sekarang,
tapi awak akan jadi hodoh bila dah tua.
Apa awak peduli kalau saya jadi hodoh atau tidak?
Pergi dari sini!
Dan letak
kasut-kasut itu ke tempatnya kembali.
Apa yang awak cakap ini?
Saya dah cakap saya beli di Amerika.
[Butiran Polisi Insurans]
[Pemegang Polisi: Park Chun-bok, Pengurus Polisi: Park Chun-bok]
[Memohon pembayaran]
Ya, tuan.
Ya. Saya memang nak jumpa awak.
Pukul berapa awak ada masa?
Okey.
Sayang, patutkah kita dapatkan anak kedua?
Eun-sil. Saya pun nak anak kedua.
Tapi...
Tapi saya...
Saya...
[Rambut Palsu Spring]
Betul. Menopaus lelaki hanya alasan.
Semuanya kerana rambut dia.
Tunggu sekejap, sayang.
Saya akan cari duit dan buat awak tersenyum.
Oh Tuhan. Ini nampak hebat.
Cantik. Kita tak boleh bezakan langsung.
Yang ini pun cantik.
Oh Tuhan. Saya mahu semuanya.
Ya?
Masuklah.
Saya datang untuk rundingan.
Duduk.
Rundingan tentang apa?
Cik Baek Hae-suk,
kalau awak datang nak permainkan saya, tolong pergi.
Saya...
menghidap kanser.
Apa?
Awak tahu apa itu glioma, bukan? Awak juga seorang doktor.
Saya yang patut dihukum
atas semua kesalahan saya.
Itu tak kelakar.
Awak rasa ia kelakar?
Nampaknya, saya memang ditakdirkan untuk menjadi protagonis.
Saya selalu melakonkan watak utama dalam kelas drama.
Dan dalam bentuk protagonis sebenar,
saya sakit tenat.
Hidup ini dramatik, bukan?
[Nota Rundingan, Baek Hae-suk]
Awak memang
sangat menjengkelkan.
Dalam banyak-banyak...
Sekarang awak sakit tenat?
Betul?
Hei. Awak tahu, saya memang menjengkelkan.
Saya pun fikir begitu.
Tak. Saya sangat menjengkelkan.
Siapa doktor awak?
Profesor Koo Ja-ok.
Sejak dia pun putus asa,
memang tiada harapan, bukan?
Jeong-hae.
Biar saya
minta bantuan awak.
[Pengarah Jung Jae-hun]
Ini dia.
Dr. Jung akan tiba sebentar lagi. Dia kata dia perlu buat sesuatu.
Okey.
Ini dia.
Awak boleh pergi. Saya akan jumpa pesakit selepas 30 minit.
Ya, doktor.
Ada apa?
Awak bertindak macam awak takkan cakap dengan saya lagi.
Bagi awak,
betapa saya
kelihatan gembira?
Betapa saya kelihatan gembira
sebab awak buat begitu?
Saya betul-betul nak tahu.
Berapa banyak yang saya cakap besar
tentang hidup gembira
di depan awak?
Maksud awak, awak tak gembira?
Itu maksudnya?
Sekurang-kurangnya,
awak tak pernah
sekali pun terfikir...
yang awak sengsara. Salahkah?
Tidak.
Pernah tak awak ragui kebahagiaan awak?
Ketika saya bersama Jeong-hae,
saya tak pernah fikir yang saya sengsara.
Saya memang tidak ragui kebahagiaan saya. Kenapa?
Sebab
sejujurnya,
saya sangat gembira.
Kalau saya sengaja rampas kekasih awak, itu satu hal.
Tapi...
saya tak pernah tahu
tentang awak dan Jeong-hae.
- Jadi? - Tapi awak menipu saya
dan berpura-pura
seperti semuanya baik-baik saja.
Itu semua salah awak.
Bila awak fikir tentangnya,
bukan awak orangnya
yang dipandang rendah
dan diperdayakan. Saya orangnya.
- Awak datang untuk cakap begitu? - Tidak.
Apa yang saya nak cakap
adalah ini.
Walaupun jika
secara kebetulan
awak bunuh
lelaki tak guna itu,
awak tak bunuh dia.
Apa maksud awak?
Tak kira apa yang orang kata, Jeong-hae adalah milik saya.
Tak betul
untuk awak bunuh orang tak guna itu
yang mengganggu wanita saya.
Jadi jangan awak berani
serah diri.
Itu takkan berlaku,
jadi jangan risau dan pergilah.
Saya perlu bekerja.
Saya tak pernah
mengesyaki awak.
Walaupun orang kata ia seseorang yang Jeong-hae kenal,
saya tak pernah
bermimpi
awaklah orangnya.
Begitulah betapa saya percayakan awak.
Awak boleh memanggilnya persahabatan
atau cinta sesama manusia.
Sebab walaupun awak bersikap dingin dan berterus terang,
awak seorang yang hebat dan kawan yang baik.
Jika
awak sebaliknya
terus mengganggu saya...
Kalau awak buat begitu,
saya...
mungkin boleh maafkan awak.
Tapi...
awak upah si tak guna itu
untuk ganggu Jeong-hae saya...
Hakikat bahawa awak pilih kaedah yang sangat keji dan hina...
adalah
benar-benar
tak boleh dimaafkan.
Jae-hun.
Saya tak boleh lagi
anggap awak
seorang kawan.
Okey.
Kalau awak anggap saya kawan selepas semua ini,
awak akan jadi gila.
Selamat tinggal.