Sub bY VIU
Resynced == ANANG KASWANDI ==
Follow My IG @Anang2196_sub_indo
Awak mahu jadi seperti saya?
Jadi terus sembunyikannya.
Seperti yang saya sedang lakukan.
Saya...
bukan gay.
Itulah kebenarannya, Tae Wan.
Saya...
palsu.
- Helo. - Helo.
A Jin.
- Saya mahu beritahu awak sesuatu. - Tunggu.
Mari kita bercakap di luar.
Kenapa dengan keadaan yang tegang ini?
Apa yang sedang berlaku?
Saya tidak pasti.
Pertama sekali,
biar saya jelaskan.
Saya berbohong kerana...
Mari kita bincangkan perkara ini kemudian.
Memandangkan semua orang ada di sini,
mari kita bincangkannya kemudian.
Pastikan awak tidak tunjukkannya.
- Kami perlu bincangkan sesuatu. - Baiklah.
Saya minta maaf.
Encik Kang, saya minta maaf,
tapi saya tiba-tiba ada urusan penting dan perlu pergi.
Saya rasa lebih baik jika kami juga pergi.
Sebenarnya saya cuma mahu makan malam sebentar dengan awak...
Apa kata jika kita lakukannya lain kali?
- Baiklah. Jika begitu, lain kali. - Okey.
- Mari pergi. - Baiklah.
- Selamat tinggal. - Selamat tinggal.
Kenapa awak berbohong?
Saya perlukan...
duit itu.
Adakah awak sedar apa yang awak telah buat saya lakukan hari ini?
Saya jemput semua orang ke sini selepas fikirkannya berkali-kali.
Tapi awak palsu?
- Tae Wan... - Awak telah lakukan...
sesuatu yang keji.
Apa sebenarnya perkara itu?
Adakah awak tahu?
(Episod 11)
Ya, masuk.
- Awak mahu jumpa dengan saya? - Ya, silakan duduk.
A Jin,
kenapa awak rasa gemuruh?
Ia...
Cik Cha,
sebenarnya...
Saya...
masih belum dapat memujuk Cef Park.
Oh Tuhan.
Adakah ini sahaja yang awak mampu, A Jin?
Saya tidak tahu apa yang saya patut katakan...
semasa kami...
sedang berbincang untuk berikan awak kedudukan tetap.
Adakah saya patut beritahu mereka supaya pertimbangkannya semula?
Apa? Kedudukan tetap?
Betul.
Kenapa?
- Adakah awak sudah tidak berminat? - Apa?
Ya, sudah tentu saya berminat.
Awak masih ada masa,
jadi buat yang terbaik untuk pujuk dia.
Awak pernah lakukannya sebelum ini.
Baiklah.
Awak boleh lakukannya, betul?
Ya, saya boleh.
Apa ini? Kenapa dengan awak?
Fail...
untuk rakaman kamera tersembunyi awak.
Kenapa awak padamkan kesemuanya? Awak telah merakam sesuatu?
Awak serius?
Tunggu sebentar.
Bagaimana awak tahu saya telah padam kesemuanya?
Adakah awak mengintip komputer saya lagi?
Saya sudah beritahu awak jangan lakukannya!
Kenapa awak tidak mahu dengar cakap saya?
Ini tidak lucu.
- Saya tidak nampak apa-apa. Ini. - Hei.
Saya akan saman awak kerana menceroboh privasi.
- Baiklah. - Awak jangan berani...
Apa yang bawa awak ke sini?
Saya mahu minta maaf secara rasmi.
Saya rasa bersalah...
tentang bagaimana awak pergi malam semalam.
Silakan duduk.
Saya akan jujur ​​dengan awak.
Saya telah cuba yang terbaik untuk cari cara lain,
tapi saya tiada pilihan lain.
Ketika itu, A Jin sedang cari seorang cef gay.
Dan dia cakap saya hanya perlu memasak di kaca televisyen.
Saya sedang terdesak...
dan tidak berfikir dengan betul.
Tae Wan.
Saya minta maaf...
kerana telah menyakiti awak.
Jadi,
apa yang awak akan lakukan mengenainya?
Sejujurnya saya tidak tahu.
Ini tidak akan berakhir...
dengan hanya saya sahaja yang terluka.
Saya benar-benar minta maaf...
kerana tidak dapat beritahu awak lebih awal.
Saya telah fikirkannya...
beberapa kali,
bagaimana saya patut datang bertemu dengan awak...
dan apa yang saya patut katakan.
Awak mengenali saya.
Saya tidak tahu tentang perkara lain selain memasak.
Itu sebabnya...
saya memutuskan...
untuk beritahu awak perkara sebenar.
(Taman Peringatan)
(Jeong Young Sook)
Ibu, saya di sini.
Sudah lama kita tidak bertemu.
Saya minta maaf.
Hari ini...
Saya sangat rindukan awak.
(Bistro)
Bistro ditutup. Awak pergi mana?
Apa?
Kenapa awak pergi ke sana?
Mari kita...
hanya minum tiga gelas seorang.
Biar saya tuangkan untuk awak.
Mengenai "Kudapan Manis"...
Awak sudah tahu, bukan?
Saya tidak boleh bayangkan apa yang awak sedang rasakan sekarang...
dan kesakitan yang awak tanggung.
Bila difikirkan...
bahawa semua itu berlaku disebabkan kecuaian saya...
Ia buat saya rasa sedih.
Ayah.
Itu semua salah saya.
Awak tidak buat apa-apa salah.
Awak pasti tidak akan lakukannya jika saya tidak alami kemalangan.
Saya akan betulkan keadaan.
Saya akan beritahu mereka di stesen penyiaran itu...
bahawa itu semua salah saya dan minta maaf daripada mereka...
Tidak, ayah.
Jika perkara sebenar terbongkar,
ada terlalu ramai orang yang akan terluka...
disebabkan saya.
Jadi?
Awak memang berniat untuk terus begini?
Jadi apa yang akan berlaku kepada awak?
Awak akan jadi orang yang terima kesan paling teruk.
Saya tidak boleh duduk diam dan lihat perkara itu berlaku.
Cef Park, awak berada di mana?
Semua orang sudah ada di sini.
Cef Park!
Sudah lama kita tidak bertemu.
Saya sudah lama mahu pergi ke Bistro.
Saya mengidam untuk makan...
bubur landak landak laut yang awak telah sediakan untuk kami dahulu.
Sang Young, bagaimana dengan malam ini?
Sebenarnya, saya ada mesyuarat dengan kakitangan malam ini.
Oh, baiklah.
Itu sangat malang. Mari kita cari masa lain.
Sebenarnya...
saya sudah terlambat untuk mesyuarat.
Oh, jika begitu teruskan.
Jumpa lagi.
Tunggu.
Adakah awak akan berada dalam mesyuarat sepanjang malam?
Kenapa awak sangat dungu?
Adakah awak fikir saya akan singgah di Bistro tanpa sebab?
Saya cuba buat dia bersetuju...
dengan "Kudapan Manis Musim Kedua".
Saya sedang cuba bantu A Jin.
Oh Tuhan.
Kenapa dengan awak sejak kebelakangan ini?
Tentang apa yang saya katakan sebelum ini,
Saya sudah selesaikan masalah dengan pasukan pemasaran.
Selebihnya akan diperbaiki tidak lama lagi.
Baiklah. Jadi boleh saya teruskannya?
Ya silakan.
Baiklah.
- Helo. - Helo, Cef Park.
Awak sudah terlewat sedikit.
Awak sudah jumpa tetamu?
- Apa? - Seorang tetamu.
Belum lagi.
Cef Park, adakah awak sudah melihat skripnya?
Ya.
Krystal akan muncul dalam rancangan kita sebagai tetamu.
Dia sangat sibuk sejak kebelakangan ini,
tapi saya telah berjaya pujuk dia.
Dia cakap bahawa dia adalah peminat Cef Park.
- Betul? - Kita akan dapat rating tinggi.
Saya...
Saya akan jumpa awak semua pada penggambaran seterusnya.
- Baiklah. - Baiklah.
- Terima kasih. - Terima kasih.
Encik Kang.
Boleh kita bercakap sebentar?
Baiklah.
Jika begitu...
saya yang patut pergi dahulu.
Selamat tinggal.
Helo.
Jin Sung, saya rasa rumah saya dipecah masuk lagi.
Apa?
Saya akan berada di sana.
Awak sudah laporkannya kepada pihak polis?
Sudah? Baiklah. Saya akan berada di sana!
Apa yang telah berlaku? Kim A Jin!
- Oh Tuhan. - Apa?
- Cepat. - Baiklah.
Ini.
- Satu, dua, tiga. - Satu, dua, tiga.
- Selamat ulang tahun kepada awak - Selamat ulang tahun kepada awak
- Selamat ulang tahun - Selamat ulang tahun
- Wahai Cef Park - Wahai Cef Park
- Selamat ulang tahun kepada awak - Selamat ulang tahun kepada awak
Tunggu apa lagi?
Tiup lilin itu.
Betul.
Tidak, tunggu!
Awak perlu buat hajat terlebih dahulu.
Baiklah.
- Awak boleh tanggalkan kasut awak. - Oh Tuhan.
Betul...
Dia lebih pantas jangkaan saya Saya rasa sangat terkejut.
- Saya sangat terkejut. - Ya, itu memang betul!
- Baiklah, mari kita semua duduk. - Baiklah!
- Ayuh. Cepat. - Awak boleh duduk di sana.
- Baiklah. - Pergi duduk.
Adakah awak sedang menangis?
Oh Tuhan, dia buat saya sangat terkejut.
Oh Tuhan.
Baiklah, awak semua.
Hari ini,
kita akan makan perut khinzir daripada Pulau Jeju.
Saya akan jadi cef awak hari ini.
Baiklah.
Jadi, apa yang awak hajatkan?
Hajat itu tidak akan jadi kenyataan jika dia beritahu orang lain.
Tolonglah. Awak perlu beritahu semua orang untuk ia jadi kenyataan.
- Itu memang betul. - Apa yang awak hajatkan?
Saya berhajat...
supaya kita akan terus berkawan baik seperti ini.
Itu apa yang saya hajatkan.
Tidak, itu tidak diterima sebagai hajat.
Dia perlu buat hajat lain.
- Saya akan pergi ambil kek. - Sung Eun, daging sudah siap.
Hei, tuangkan alkohol untuk kami. Ayuh.
Oh, baiklah. Saya akan lakukannya.
Baiklah.
- Baiklah. - Silakan, Cef Park.
- Oh, terima kasih. - Selamat hari lahir.
Adakah itu snek? Ataupun itu makan malam awak?
Oh, ini. Ini makan malam saya.
Mari pergi. Saya akan belanja awak makan malam.
Tidak, tidak mengapa. Saya ada masalah penghadaman.
Awak? Serius?
Ya.
Jika awak mengalami masalah penghadaman,
itu maksudnya...
ada sesuatu yang buat awak tertekan.
Betul?
Tidak, saya tidak rasa tertekan.
Adakah awak rasa tertekan kerana perlu mengarahkan rancangan...
selepas lama berehat?
- Ya. - Saya fikir ia kerana perkara lain.
Adakah awak tahu bagaimana muka awak sejak kebelakangan ini?
Oh Tuhan, adakah ini bilik soal siasat?
Adakah awak tidak mahu saya makan ini?
Awak kelihatan seperti sedang memegang bom yang akan meletup.
Boom!
Awak langsung tidak tersentak.
Ya, awak memang betul.
Saya memang sedang memegang sebuah bom.
Apa masalahnya?
Apa yang sedang berlaku?
Jika semuanya berjalan lancar,
ia akan jadi sangat hebat.
Tapi jika keadaan jadi buruk, saya akan dikritik.
Dimarahi adalah perkara yang saya paling takutkan.
Rancangan itu perlu mendapat sambutan.
Semuanya perlu berjalan lancar.
Saya perlu makan ini dan rasa ceria.
Tempat ini tidak pernah letak abalone yang mencukupi.
Baiklah, jika begitu.
Untuk menaikkan semangat semua orang...
dan untuk kita semua mengenali satu sama lain dengan lebih baik,
kita akan...
main permainan kebenaran atau cabaran.
Kebenaran atau cabaran? Tolonglah. Mari kita minum sahaja.
- Ya, mari kita minum sahaja. - Ya.
- Ayuh. - Ia sangat menyeronokkan.
- Betul? - Ya.
Kita akan lakukannya dengan botol ini...
untuk tentukan giliran. Itu cara kita lakukannya, betul?
Okey. Saya akan pusingkan botol ini dahulu.
Pergi!
Sudah tentu, tanyalah.
Saya. Saya ada soalan untuk awak.
Ada sesuatu yang selalu yang saya sudah lama mahu katakan kepada awak.
Encik Kang, adakah awak memang tiada hubungan dengan sesiapa?
Betul.
Saya tiada hubungan dengan sesiapa buat masa sekarang.
- Saya masih bujang. Betul? - Ya.
Baiklah.
Pusingkan botol itu.
Saya akan pusing sekali lagi.
Ayuh!
Awak berdua sedang permainkan saya.
Tidak.
Jadi saya akan tanya awak soalan kali ini.
Baiklah...
Adakah awak mempunyai...
perasaan terhadap seseorang yang berada di sini sekarang?
Apa? Lihatlah ini. Dia tidak mahu jawab soalan itu.
Saya ada.
- Awak ada? - Ya, saya ada.
Apa? Terhadap seseorang yang berada di sini?
- Saya akan pusing botol kali ini. - Baiklah.
- Saya akan pusingkannya. - Teruskan.
- Dapatkan Cef Park. - Cef Park?
- Ya, Cef Park.
Cef Park.
- Cef Park. - Bagus.
- Oh Tuhan. - Hebat.
Baiklah, awak semua. Tanyalah. Tanya soalan kepada dia.
Awak ada sukakan seseorang?
Ya, memang ada.
Adakah ini maksudnya...
awak sedang berada dalam perhubungan sekarang?
Tidak.
Orang itu...
langsung tidak tahu tentang perasaan saya.
Jadi awak masih belum luahkan perasaan awak?
Tidak.
Saya tidak boleh lakukannya.
Kenapa tidak?
Kenapa awak tidak boleh luahkannya?
Jika saya luahkan perasaan saya,
orang itu akan terluka.
Berhenti menyiasat.
Dia cakap orang itu akan terluka.
Diam.
Oh Tuhan.
Mari kita lagakan gelas.
- Mari minum. - Mari minum.
Hei, cukuplah.
Jin Sung, minum air.
- Hei. - Tidak, terima kasih.
Oh Tuhan.
- Awak sudah mabuk teruk. - Tidak, saya tidak.
Cef Park sudah mabuk.
Dia sudah mabuk.
Oh Tuhan.
Saya tidak mabuk.
Betul.
Saya memang tidak mabuk.
Awak mahu lihat?
Awak mahu?
Ayuh.
Saya perlu tunjukkannya kepada awak.
Baiklah.
Oh, itu sangat sejuk.
Awak telah tumpahkannya.
Saya...
Saya benar-benar...
Saya sangat sukakan awak semua.
Saya sayangkan awak.
Kenapa dengan dia?
Saya pasti awak akan menyesali semua ini pagi esok.
Saya jamin.
Mari kita bersihkan semua ini dan pulang.
Cef Park sudah mabuk.
- Awak mahu ke mana? - Hentikannya.
Awak jangan cuba pulang.
Tiada sesiapa boleh beredar.
Kita akan minum di sini...
sehingga matahari terbit.
Kemudian kita akan ke Bistro untuk pusingan kedua.
Untuk pusingan ketiga,
kita akan naik ke atas bumbung.
Kita boleh makan makanan penghilang mabuk.
Saya perlu gunakan tandas.
- Jangan pergi ke mana-mana. - Baiklah.
Saya serius. Saya sedang perhatikan awak semua.
- Baiklah. - Pergilah.
Awak boleh dengar segala-galanya daripada tandas.
Saya pernah ke sini untuk baiki tandas yang tersumbat dan...
- Masuk sahajalah. - Saya...
- Dia pasti sedang sembelit. - Adakah awak sudah hilang akal?
- Apa kena dengan awak? - Dia sembelit.
Pergi masuk.
Dia sudah mabuk.
Cepat berikan beg saya.
- Ini. - Cef Park sangat lucu.
Apa ini? Awak sudah mahu beredar?
- Kami patut pergi. - Apa?
Kami harus pergi sebelum Cef Park keluar.
- Saya rasa pening. - Ibu saya mahu saya pulang.
Awak berdua mahu pergi tempat lain secara bersendirian, betul?
- Tidak, mana ada begitu. - Ibu saya suruh saya pulang.
- Mari pergi. - Selamat tinggal.
- Selamat tinggal.
- Terima kasih. - Sama-sama.
Encik Kang, awak juga sudah mahu pulang?
Ya.
Pulang dengan selamat.
Terima kasih.
Tolong...
jaga Jin Sung dengan baik.
Baiklah.
Nanti.
Di mana semua orang?
Apa?
Awak pandang apa?
Saya sedang pandang awak.
Hei, Park Jin Sung.
Saya minta maaf.
Apa?
(Selamat Hari Lahir, Cef Park)
Kenapa awak minum banyak sangat hari ini?
Jadi awak masih belum luahkan perasaan awak?
Tidak.
Saya tidak boleh lakukannya.
Kenapa tidak?
Kenapa awak tidak boleh luahkannya?
Jika saya luahkan perasaan saya,
orang itu akan terluka.
Saya sedang memandang awak.
Hei!
Hei, Park Jin Sung.
Saya minta maaf.
Apa sebenarnya maksud awak tadi?
Baiklah.
Katakan sesuatu kepada Cef Park.
Apa?
Oh.
Selamat hari lahir!
Saya harap awak sukakan ini.
Itu sahaja?
Seterusnya awak. Katakan sesuatu kepada Cef Park.
Chef Park,
bukankah kami yang terbaik?
Disebabkan awak,
kami mengadakan parti hari lahir, yang sudah lama saya tidak lakukan.
Jadi,
terima kasih!
Seterusnya adalah Encik Kang!
Selamat hari lahir, Jin Sung!
Kekal sihat.
Itu sahaja.
Selamat hari lahir, Cef Park!
Hari lahir saya akan tiba tidak lama lagi.
- Oh Tuhan. - Jangan lupakannya.
Awak semua, mari. Selamat hari lahir!
- Selamat hari lahir! - Selamat hari lahir!
Helo,
Cik Kang.
Ini adalah Park Jin Sung daripada Bistro.
Saya...
mahu jual...
restoran ini.
Helo.
Ya, ini Park Jin Woo sedang bercakap.
(Maklumat)
A Jin.
Jin Woo.
Tahniah. Cik Yoo sudah beritahu saya.
Betul?
Awak seperti orang yang berbeza di stesen penyiaran ini.
Awak akan jadi lebih hebat...
apabila awak juga mula muncul di televisyen.
Tetamu lain juga sudah tiba. Silakan masuk ke dalam.
Baiklah.
- Semoga berjaya. - Awak juga.
Rasanya saya pernah nampak dia dalam salah satu video awak.
Apa? Mustahil. Awak sedang bercakap tentang apa?
Oh Tuhan.
Saya bersumpah saya nampak dia...
dalam rakaman kamera tersembunyi awak.
Itu dia, bukan?
Rakaman kamera tersembunyi miliknya?
Sebenarnya, ia bukan apa-apa.
Saya memiliki mata yang tajam.
Dia sedang bercakap secara serius dengan Cef Park, betul?
Awak sedang merepek.
Mereka berbincang tentang apa?
Saya tidak tahu.
Sebaik sahaja saya hendak memakai fon telinga saya,
Sang Young telah menangkap saya.
Tiada apa-apa yang menarik.
Jadi kenapa awak padam keseluruhan fail itu?
Kerana tiada apa-apa yang istimewa dengannya.
Adakah saya perlukan kebenaran awak...
untuk padam fail daripada komputer saya?
Saya tidak boleh percayakan lelaki ini. Oh Tuhan.
Jangan terlalu beremosi. Jadi siapa lelaki itu?
Dia adalah adik lelaki Cef Park.
Oh Tuhan.
Itu buat saya rasa lebih ingin tahu.
- Helo. - Helo.
Helo. Sang Young!
Bagaimana dengan Park Jin Sung?
Maaf?
Awak tahu.
Apa pendapat awak tentang dia?
Bagaimana awak dapat tahu tentang Cef Park?
Bagaimana awak mengetahuinya?
Sebanyak mana awak tahu?
Saya tahu segala-galanya.
Baiklah. Awak betul.
Puluhan orang sedang bergantung kepada awak.
Cuma ingat bahawa awak bertanggungjawab ke atas mereka.
Baiklah.
Hei, kenapa awak mahu bertemu dengan saya?
Ini tentang apa?
Sebenarnya, Sang Young...
Maksud saya...
Bagaimana awak tahu bahawa saya ada perasaan terhadap Cef Park?
Apa?
Orang cakap cinta dan batuk tidak boleh disembunyikan.
Awak juga cakap...
awak tahu segala-galanya tentang Cef Park.
"Segala-galanya".
Apa sebenarnya maksud awak?
Tolong beritahu saya.
Ada sesuatu yang saya tidak tahu?
Maksud saya, apa lagi sebabnya?
Saya minta maaf. Saya perlu jawab panggilan ini.
- Nanti. - Hei.
Adakah awak sibuk? Kenapa awak tidak jawab?
Tidak mengapa. Kita boleh bercakap.
Jin Sung,
saya akan muncul dalam "Mengubah Awak" sebagai model.
Saya baru sahaja berada di stesen penyiaran itu tadi.
- A Jin. - Hai.
- Awak sudah tiba. - Ya.
Awak ada ramai pelanggan.
Awak ada banyak barang hari ini.
Ya, saya ada sedikit.
Awak mahu minum sesuatu?
Sebenarnya...
Tidak, terima kasih. Saya perlu beredar selepas ini.
Sebenarnya...
Apa?
Awak mahu beritahu saya sesuatu?
Ya.
Baiklah, sebenarnya...
Jin Sung, mungkinkah,
ada sesuatu berlaku di antara awak dan Pengarah Lee?
- Pengarah Lee? - Ya.
Seperti apa?
Maksud saya...
untuk rancangan yang dia sedang sediakan sekarang,
dia telah pasang kamera di merata tempat,
dan nampaknya awak dan Jin Woo telah dirakam kamera tersebut.
Dan disebabkan itu,
dia nampaknya...
seperti telah menemui sesuatu...
tentang diri awak.
Ia tidak berakhir di situ.
Biasanya dia akan sokong saya walau apa pun yang saya lakukan.
Tapi...
dia menentang "Kudapan Manis Musim Kedua" atas sebab tertentu.
Saya langsung tidak faham kenapa.
Itu sebabnya saya mahu tanya awak.
Maafkan saya. Tolong bawakan satu lagi bir.
Pergilah.
Baiklah.
("Kudapan Manis", Forum Penonton)
"Chef Park Jin Sung bukan gay."
"Dia dan rakan saya pernah bercinta selama setahun."
"Saya melihat semuanya, dari bagaimana mereka bertemu..."
"sehinggalah cara mereka berpisah."
"Saya tidak percaya dia sukakan lelaki sekarang."
"Park Jin Sung gay? Mustahil."
("Kudapan Manis", Forum Penonton)
(Saya dengar dia bukan gay. Adakah itu benar?)
(Resipi cepat dan mudah untuk snek larut malam, tolonglah!)
(Makanan buatan sendiri yang berkhasiat!)
(Saya peminat rancangan ini.)
(Park Jin Sung bukan gay.)
(Cef Park Jin Sung bukan gay.)
(Dia dan rakan saya pernah bercinta selama setahun.)
Hei, kenapa pula awak mahu tarik diri sekarang?
Apa alasan awak? Sekurang-kurangnya beritahu saya alasan awak.
Sejujurnya...
Tentang saya...
seorang gay...
Awak pergi ke sana sepanjang masa.
Saya tahu.
Tapi, bagaimana awak mahu tahu jika dia tidak beritahu awak?
Adakah seseorang boleh sembunyikan sesuatu seperti itu?
Jadi awak langsung tidak tahu mengenainya sebelum rancangan itu?
Baiklah,
awak berjaya temui seorang cef gay dalam masa semalaman...
dan semuanya berjalan lancar tanpa sebarang halangan.
Jika awak tanya saya, ini semua seperti terlalu mudah.
Adakah bayarannya 10,000 dolar?
Mungkin juga...
bergantung kepada siapa cef itu.
Apa yang cef itu perlu lakukan?
Hanya memasak.
Jadi...
Oh Tuhan, kenapa awak nampak serius?
Awak sedang menakutkan saya.
Sang Young.
Awak sedang sembunyikan sesuatu daripada saya, bukan?
Tidak, mana ada begitu.
Awak pasti awak tiada apa-apa untuk diceritakan kepada saya...
tentang Jin Sung?
Sebenarnya dia bukan gay, betul?
Kenapa awak tidak beritahu saya?
Apa yang awak akan lakukan...
jika saya beritahu awak?
Nasi sudah menjadi bubur.
Tapi kita tidak boleh teruskan rancangan itu seperti ini.
Saya rasa bersalah...
kerana ini sahaja yang saya boleh katakan kepada awak,
tapi A Jin...
Selesaikan rancangan itu...
walau apa pun yang berlaku.
Sang Young.
Sifat jujur awak memang baik,
tapi,
sebagai rakan sekerja awak yang lebih senior,
saya tidak mahu lihat awak terluka.
Awak telah bekerja keras untuk sampai ke sini.
Awak telah dipandang rendah kerana awak cuma pekerja kontrak,
dan awak sudah banyak kali rasa terluka dan kecewa.
Tapi berbanding daripada berdendam, awak terus bekerja keras...
dan telah menghasilkan "Kudapan Manis".
Awak rasa apa yang akan berlaku...
jika perkara ini tersebar?
Semua yang awak telah usahakan dengan bersungguh-sungguh...
akan musnah begitu sahaja.
Tidak.
Awak mungkin akan kehilangan lebih banyak perkara...
berbanding daripada ketika awak tidak memiliki apa-apa.
Sang Young.
Saya tahu...
awak ada perasaan terhadap Park Jin Sung.
Adakah awak boleh melihat orang yang awak suka...
menderita dan terluka?
Tidak, saya tidak boleh.
Saya tidak mahu terlibat dengannya jika ia dapat slot tetap.
Daripada pengalaman hari ini,
Saya telah pelajari...
bahawa set penggambaran bukan tempat yang sesuai untuk saya.
Tapi awak tidak maksudkan yang awak...
tidak mahu terlibat dengan rancangan itu, betul?
Awak perlu cari cef yang lebih sesuai...
Tidak, awak tidak boleh berhenti.
Tolong lakukan ini dengan saya.
Okey?
Itu pasti sangat bagus.
Tapi seperti yang saya beritahu awak...
Hei.
Belum ada apa-apa yang telah diputuskan,
jadi tolong jangan letakkan syarat seperti itu.
Itu melukakan perasaan saya.
Ini sebab kenapa awak sangat penting kepada "Kudapan Manis".
Para penonton menyukai rancangan itu...
bukan kerana rancangan itu sendiri, tapi kerana awak, Jin Sung.
Itu sebab kenapa tiada orang lain boleh gantikan awak.
Saya diarahkan menjadi pengarah bersama rancangan itu.
Awak tidak apa-apa?
Adakah awak...
akan rahsiakannya daripada saya selama-lamanya?
A Jin.
Jadi semuanya adalah salah saya.
Awak kembali semula kerana awak risau...
jika rancangan itu gagal dapatkan slot tetap.
Dan juga semasa Sang Young datang jumpa awak...
dan mendesak awak,
awak telah berdiam diri kerana saya.
Ini semua salah saya.
Saya yang telah mulakannya,
jadi itu adalah salah saya.
Adakah awak fikir saya tidak mengenali awak?
Awak pasti telah menderita selama ini...
kerana terpaksa sembunyikan semua ini.
Awak masih berbohong untuk lindungi "Kudapan Manis" dan saya.
Kim A Jin.
Adakah awak dungu?
Kenapa awak pertahankan saya?
Saya telah berbohong kepada awak.
Saya telah musnahkan "Kudapan Manis" awak yang berharga.
Awak sepatutnya memarahi saya...
dan menyalahkan saya.
Itu memang betul.
Saya sangat bencikan awak.
Awak nampak betapa saya menderita kerana perasaan saya terhadap awak.
Saya bencikan awak kerana telah berbohong.
Dan saya takut semuanya akan musnah disebabkan awak.
Namun begitu,
lebih daripada apa-apa...
saya risaukan tentang awak sekarang.
Saya takut awak akan terluka.
Bila difikirkan yang awak...
menanggung kesakitan bersendirian selama ini...
Saya rasa sangat teruk...
dan ia sangat menyakitkan.
Saya tahu saya pentingkan diri sendiri,
tapi A Jin,
Saya cintakan awak.
(Kudapan Manis)
Saya dengar dia bukan gay. Adakah dia bercinta dengan A Jin?
Awak tidak boleh dedahkan perkara sebenar.
Awak fikir awak siapa?
Kita tidak boleh teruskan rancangan itu begini.
Adakah ini apa yang awak telah rahsiakan daripada saya?
Awak memang tidak guna...
Saya telah dengar khabar angin yang pelik di stesen penyiaran itu.
Dia telah menipu dan rancangan itu adalah satu pembohongan.
Jika awak seorang wartawan sebenar,
tulis cerita yang akan membantu orang ramai.
Saya paksa awak ambil seorang cef gay dalam masa sehari.
Saya akan letak jawatan sebagai ketua pengarah.
Saya minta maaf.
Terima kasih untuk segalanya.
Saya benar-benar berharap awak akan bahagia.
Apa hubungan awak dengan pengarah rancangan itu?
- Apa kebenarannya? - Saya akan beritahu awak semuanya.
Saya akan beritahu awak perkara sebenar.