Kamu dah makan malam?
[ Dongpoomloo ]
[ Episod 4 ]
Saya dah sampai.
Mak cik!
- Hai, mak cik. - Masuklah.
- Mak cik dah makan? - Masuklah.
Awak upah pemandu untuk balik ke sini dari Wilayah Gangwon?
Dan awak tak beritahu Derek?
Hei, hari ini Derek ada banyak mesyuarat.
Vel ini terkoyak selepas saya terjatuh dari tangga.
- Itu kisah saya. - Siapa yang bawa awak ke hospital?
Seorang pemuda yang kacak.
Apa kebarangkalian untuk jumpa lelaki begitu?
Beritahu semula di mana awak jumpa lelaki ini?
Ketika saya berdepan dengan semua itu, Ji-hun telefon saya untuk pinjam duit.
Saya cakap saya di hospital, tapi dia tak tanya kenapa pun.
Tak guna betul.
Sekejap.
Kenapa awak tipu Derek,
tapi tidak kepada Ji-hun tentang apa yang berlaku?
Hei.
Derek akan tinggalkan segalanya dan datang jika saya beritahu dia.
- Ji-hun akan... - Dia akan naik pesawat jet.
Apa pun, kalau Ji-hun datang ke kedai lagi,
halau dia, okey?
Awak perlu berhenti libatkan diri dalam macam-macam masalah.
Ke mana saja awak pergi, awak saksikan perkara buruk.
Ia hanya berlaku di tempat-tempat yang ada kaitan dengan Sophie.
Ah-reum, awak perlu hentikannya.
Situasi ini berisiko tinggi.
Awak tak risaukan nyawa awak?
Saya risau, tapi saya tak ada pilihan.
Saya tak boleh berhenti fikir tentang Sophie.
Dia mahukan bantuan.
Saya dengar kamu tak dapat tangkap
pencuri itu dan biarkan dia terlepas di depan mata kamu.
Kenapa dia terlepas?
Kenapa awak biarkan dia terlepas?
Lelaki itu seorang pemandu profesional.
Kita yang profesional dalam bidang ini.
Seo-ra dah sampai.
- Aduhai. - Hai, Seo-ra.
Doo-bong dah kembali ke Seoul.
Saya dah sahkan lokasinya.
Awak seorang saja yang saya boleh harapkan.
Dia tinggal di Dongpoomloo di Yeonhui-dong.
Perut khinzir mereka yang rangup itu memang sedap.
Mak cik dia pemilik restoran itu.
Tapi restoran itu cuma samaran.
Ia tempat orang Cina terlibat dalam pelaburan wang haram.
Doo-bong dihalau oleh Felix selepas timbulkan masalah.
Jadi dia bersembunyi dengan tinggal bersama mak ciknya.
Masalah apa?
Duit? Wanita?
Kedua-duanya.
Dia tak bayar duit yang dipinjam daripada perempuan simpanan pengerusi kaya.
Jadi dia jatuh miskin.
Dia datang ke Seoul selepas jatuh miskin...
Jadi, Doo-bong upah profesionalkah?
Walaupun Doo-bong tak ada kenalan di sini,
mak ciknya berurusan dengan ramai orang, jadi dia boleh bantu.
Menurut sumber saya di Taiwan,
Felix juga jumpa Dr. Sophie.
Sama ada Doo-bong, Felix atau Helmes,
tak ada seorang pun daripada kita yang ada sebarang kemajuan.
Awak dah periksa senarai tetamu majlis perkahwinan?
Sophie jemput rakan-rakan sekerja, kawan-kawan kolej
dan juga jiran-jiran di majlis perkahwinannya.
Kebanyakan mereka tinggal di negara lain,
[ Senarai tetamu majlis perkahwinan ]
jadi mereka sudah pun pergi.
Macam mana dengan tempat kejadian pembunuhan itu?
Kamera keselamatan telah disabotaj.
Saya hubungi semua pemilik kereta di situ yang pasang kamera papan pemuka.
Saya dah dapat rakaman kotak hitam itu.
Kita perlu cari petunjuk di media sosial sebab kawasan itu popular bagi pelancong.
Saya akan uruskannya.
Okey. Periksa semuanya dengan teliti.
Dan tentang bekas isteri Ji-hun...
Berhenti anggap Ah-reum sebagai suspek.
Awak dah nampak buktinya.
Hei!
Saya suruh awak ikut dia, sebab itu awak dapat halang penyerangnya.
Awak tak rasa bersyukur?
Ada seperkara lagi.
Adakah isteri awak
pernah berlatih untuk jadi pegawai polis?
Apa?
Saya rasa dia ada naluri yang lebih bagus daripada awak.
Naluri... Ini lagi.
Dia tergerak hati untuk pergi periksa bilik penginapan Sophie.
Semua kejadian ini tak berlaku pada dia secara kebetulan.
Dia tahu sesuatu akan berlaku di tempat-tempat ini.
Naluri isteri awak pernah salah sekali saja.
Iaitu ketika dia mengahwini awak.
Dia buat keputusan yang paling teruk dalam hidupnya
dengan mengahwini lelaki seperti awak. Awak setuju, bukan?
Ketua. Jangan terlalu kejam dengan dia.
Dia ejen terbaik kita.
Ji-hun serba kekurangan, tapi dia seorang yang berkebolehan.
Yakah?
Hei, orang berkebolehan.
Bawa Ah-reum ke sini.
Apa?
Bawa dia ke sini!
Kita perlu lindungi dia sebagai saksi.
Apabila Ah-reum dapat tahu yang Ji-hun menipu tentang kerjanya,
dia akan dapat masalah besar.
Pentingkah sama ada dia dapat masalah atau tidak?
Ah-reum ada naluri yang bagus dan perlukan perlindungan kita.
Oh, ya, kenapa awak tak beritahu dia yang awak seorang ejen?
Ketua, isteri awak tahu apa pekerjaan awak?
Macam mana dia nak tahu?
Saya jarang ada di rumah.
Hei, Ji-hun.
Berterus teranglah dengan isteri awak dan mula bekerjasama dengan dia.
Faham?
Isteri awak boleh simpan rahsia, bukan?
- Ketua. - Tunggu! Berhenti. Cukuplah.
Buat kerja kamu dan selesaikannya dengan cepat.
- Kita kesuntukan masa. - Okey.
Apa agaknya hubungan karma
antara saya dan Ah-reum.
Awak hanya akan tahu apakah ia
selepas semuanya berakhir.
Bagi saya, nampaknya hubungan kamu berdua masih belum tamat.
Saya sangka ia sudah berakhir.
Ia benar-benar berakhir
apabila awak dah tak rasa sedih
selepas hubungan berakhir.
Itulah pengakhiran hubungan karma.
Apabila saya tak rasa sedih?
Awak tahu kenapa ketua tegas dengan awak?
Sebab mata awak.
Awak nampak macam tupai tanah yang menangis.
Kenapa awak terlalu beremosi setiap kali orang sebut Ah-reum?
Tupai tanah, ya?
Comelnya.
Berbaiklah dengan dia.
Awak perlu lupakan rasa bersalah awak.
Kemudian, bolehlah awak mulakan hidup baru.
Saya minum tadi.
Awak baru saja balik selepas pergi selama dua bulan.
Awak nak pergi makan angin lagi?
Ini rumah awak.
Ini bukan tempat simpanan barangan milik awak.
Maaf. Tiba-tiba ada hal.
Dan saya benar-benar perlu pergi.
Awak...
Awak tahu apa perasaan saya pada hari ulang tahun pertama kita?
Saya...
Saya dah muflis.
Maafkan saya.
Sebab tak ada di sini untuk membantu.
Kalau saya perlukan seseorang untuk bayar hutang, saya takkan kahwini awak.
Bukan itu sebabnya saya mengahwini awak.
Saya cuma mahukan seseorang di sisi saya.
Perlukah seorang isteri minta begitu daripada suaminya?
Kenapa saya perlu merayu untuk itu?
Mari bincang selepas saya balik nanti.
Apa?
- Bincang tentang apa? - Semuanya.
Saya akan beritahu semuanya.
Awak...
Kalau awak keluar dari pintu itu, awak akan menyesal seumur hidup.
Awak masih nak pergi?
[ Terminal Penumpang 1 ]
[ Baghdad ]
[ Perlepasan sedang dijalankan ]
[ Berlepas ]
Ya, tuan. Maafkan saya.
Saya terlepas penerbangan saya.
Tapi ada protes beramai-ramai berlaku dan ia nampak teruk.
[ Sebab itulah dia pilih untuk bersembunyi di sana. ]
Selepas perjanjiannya dengan China gagal, dia cari pembeli lain.
Informan awak, Shasha, sedang menunggu awak.
[ Naik penerbangan seterusnya. ]
Tapi perlukah saya pergi kali ini? Nampaknya begitulah.
[ Siapa lagi yang akan gantikan tempat awak? ]
Shasha kenal awak sebagai Murayama.
Okey.
[ Berita seterusnya. ]
[ - Di Baghdad, Iraq... ] - Ada pesakit bernama Jeon Ji-hun?
Ya, ikut saya.
[ Pada jam 11 pagi, waktu tempatan, ]
[ sekumpulan sivik militan yang memprotes di dataran Baghdad ]
[ meletupkan sebuah bom. ]
Macam mana dia boleh jadi begini?
Dia cakap dia mahu ke Ko Samui.
Ko Samui?
Dia baru kembali dari negara paling berbahaya di dunia.
Awak...
Awak hampir mati di jalanan di Baghdad.
Saya kenal seorang lelaki yang mati di jalanan.
Ayah saya.
Pada hari ayah saya meninggal dunia,
saya terima panggilan dari hospital. Saya berlari ke sana secepat mungkin.
Saya fikir saya dah tak ada perasaan terhadap dia lagi.
Dia minum terlalu banyak
dan mati di sebuah lorong ketika musim sejuk.
Awak...
tak tahu beban perasaan bersalah yang awak rasa
apabila awak tak dapat lindungi keluarga awak.
Janganlah begini.
Kalau saya kehilangan ahli keluarga lagi,
saya mungkin akan bunuh diri.
Apa yang berlaku pada Shasha?
Dia dah matikah?
Ya.
Adik Shasha pula?
Ada masalah.
Saya rasa dia diculik.
Kalaulah saya tak terlepas penerbangan.
Baghdad adalah zon perang.
Saya bercadang nak berhenti.
Hari itu
adalah hari ulang tahun perkahwinan saya.
Ah-reum dalam keadaan yang teruk.
Saya buat keputusan ini ketika dalam kapal terbang.
Saya tahu saya perlu pilih salah satu.
Saya pilih untuk bersama Ah-reum.
Saya nak jadi suami biasa
yang pergi bekerja memakai sut,
bekerja hingga lewat malam
dan dimarahi oleh isterinya.
Juga pergi beli barang dapur pada hujung minggu.
Saya dah nasihatkan awak supaya jangan berkahwin.
Terima kasih. Saya akan telefon awak nanti.
Terima kasih.
Okey. Selamat tinggal.
Kawan saya di CIA sudah mengesahkannya.
Mereka dah dapat lokasi adik Shasha.
Dia disalah tuduh sebagai pengintip Amerika.
Dia dipenjarakan di penjara rahsia.
Saya akan bebaskan dia.
Awak dah gilakah?
Berikan nombor telefon kenalan CIA awak.
Awak mungkin takkan kembali.
Bagaimana dengan isteri awak?
Semua orang buat silap.
Apa yang berlaku pada Shasha bukan salah awak sepenuhnya.
Saya bercakap tentang perkahwinan saya.
Memanggilnya satu kesilapan adalah sikap tak bertanggungjawab.
Okey. Saya akan panggil ia gagal.
Saya...
nak tamatkan perkahwinan saya.
Demi Ah-reum. Itu saja caranya.
Saya kena pergi sejauh yang boleh daripada Ah-reum.
Berhenti saja bekerja dalam bidang ini.
Kalau saya berhenti sekarang, saya tak boleh teruskan hidup.
Saya tak boleh biarkan adik Shasha mati di dalam penjara.
Kalau saya mati dan tak kembali lagi,
maknanya Ah-reum terpaksa menanggung kesedihan selamanya.
Saya jadi ejen untuk jalani kehidupan istimewa.
Tapi disebabkan saya dah jumpa seseorang yang saya cintai,
sekarang saya mahu kehidupan yang biasa.
Saya tak sangka sungguh susah nak jalani hidup biasa.
Saya akan lepaskan Ah-reum.
Saya perlu buat sekarang.
Barulah dia boleh mulakan hidup baru dengan lebih cepat.
Saya perlukan bantuan awak, Seo-ra.
[ Kang Ah-reum ]
Tak ada kamera keselamatan di kawasan ini. Susahnya.
Kenal pasti setiap orang yang lalu.
Okey.
Ada apa?
Tak ada apa-apa. Saya rasa awak akan sakit hati dengan soalan saya.
Kalau awak tak nak tanya sekarang, jangan ungkit lagi.
Betulkah?
Saya dengar khabar angin yang awak mainkan peranan
dalam penceraian Ji-hun.
Itu khabar angin yang tak berasas.
Orang jenis apa yang menipu tentang awak?
Saya.
Saya yang sebarkan khabar angin itu.
Kenapa?
Awak tak patut berkahwin buat masa ini.
Saya dah cukup sibuk kendalikan Ji-hun saja.
Kenapa Ji-hun mengahwini seseorang macam isteri pertama dia?
Saya akan berkahwin seseorang yang juga ejen seperti saya.
Dia akan lebih memahami kerja saya.
Awak pula, Seo-ra?
Jenis apa yang awak suka?
Apa yang awak cari pada seorang lelaki?
Saya tengok pergelangan tangan mereka.
Pergelangan tangan...
Pergelangan tangan lelaki?
Saya ada satu minat yang pelik pada lelaki yang saya nak gari.
Saya rasa teruja hanya dengan bayangkan
menggari pergelangan tangan seorang lelaki.
[ Sophie Ahn ]
Awak dah sampai.
Awak pukul orang?
Orang yang menerimanya mesti berada di Unit Rawatan Rapi.
Awak nampak macam tak banyak kerja.
Ada sesuatu berlakukah?
Maaf.
Saya tipu.
Saya pergi ke bilik penginapan Sophie.
Ia tak masuk akal. Sophie mati dalam keadaan misteri.
Saya terjumpa seorang penyerang di Jeju. Dan ia berlaku lagi hari ini.
Saya saksi.
Saksi?
Kalau awak saksi, awak perlu dilindungi.
Kalau ada perkara buruk berlaku pada awak hari ini...
Bagaimana dengan saya?
Saya rasa bertanggungjawab.
Berapa kali dalam hidup awak saksikan kematian
orang lain di depan mata awak?
Jadi saya rasa
inilah takdir.
Bukan saja ada pertemuan yang ditakdirkan,
tapi ada juga perpisahan yang ditakdirkan.
Saya faham perasaan awak.
Saya benar-benar faham apa yang awak sedang lalui.
Tapi ini bukan sesuatu yang awak boleh uruskan sendiri.
Kita tak tahu lagi.
Saya akan uruskannya. Biar saya siasat hal ini.
Awak akan buat begitu?
Awak tahu saya kotakan janji-janji saya.
Sudah tentu, saya tahu.
Tapi janji dengan saya yang awak takkan buat perkara melulu begini lagi.
Dan jangan menipu.
Saya pandai buat-buat menyendiri.
Jadi jangan tipu saya.
Awak tak sembunyikan apa-apa lagi daripada saya, bukan?
Ada sesuatu.
Tapi saya lebih suka berdiam diri kerana ia memalukan.
Walaupun dalam perkahwinan, ada perkara yang kita nak rahsiakan.
Saya rasa awak perlu menghormatinya.
Saya akan balik selepas selesaikan urusan di sini.
Doo-lae akan hantar saya balik nanti.
Oh, ya, kotak hitam kereta dah rosak.
[ Castel ]
[ Rakaman berterusan ]
Pulihkan fail-failnya.
Maafkan saya.
Apa ini?
Seteruk mana saya perlu rasa jengkel untuk keluar ambil angin?
Udara sangat segar di luar sini.
Betul.
Malam yang sesuai untuk kena strok, bukan?
Hei.
Saya tak boleh uruskan hal ini sendiri.
Kita tak boleh buat begitu.
Jadi kenapa awak buat hal? Saya dah mula rasa risau.
Apa yang berlaku?
Kesilapan kecil saja.
Awak tak perlu risau.
Mari masuk dan berbincang.
Hei.
Kenapa awak senyum sinis? Awak cuba sembunyikan sesuatukah?
Hal ini lucu bagi awak?
Mari kita bercakap di dalam.
Hei.
Jangan nampak muram.
- Helo, Cik Kang. - Helo.
Lampu itu berkelip-kelip. Pergi periksa.
Okey. Saya akan baikinya segera.
- Selamat pagi. - Selamat datang.
Saya akan pesan tiga mangkuk stu tulang khinzir untuk dibungkus.
Mari kita lihat. Semalam hari Khamis.
Maknanya, Kang Tae-ryong mungkin pergi minum.
Dan Ji-hun tidur di pejabat semalaman.
Jadi satu stu pedas lebih dan satu lagi biasa, bukan?
- Ya. - Stu awak pula?
Saya punya nak daging lebih.
Okey. Tunggu di sini.
- Terima kasih. - Baiklah.
- Terima kasih, nanti saya datang lagi. - Okey. Selamat tinggal.
Sarapan dah siap.
Tak mahu.
Ini stu kegemaran awak. Tulang belakang khinzir.
Saya tak ada selera.
Saya akan makan beberapa suap.
Ada kereta di luar yang saya tak pernah tengok.
Semalam pun kita dapat beberapa panggilan telefon yang pelik.
Pemanggil nak beli buku kembara awak yang tak dijual lagi tentang Itali.
Dia kata dia sangat meminati karya awak. Peliknya.
Awak tahu banyak tentang kereta?
Kedai ini?
Ia kedai baik pulih. Saya pernah dengar.
Awak menghendap suami bekas isteri awakkah?
Tengoklah lelaki yang berbual dengan dia.
Awak tengok berita, bukan?
Dia Kim Dong-taek dari Kumpulan DDK. Dia ambil dadah.
Dia abang tiri Kim Dong-ran.
Bekas isteri awak dan suami dia nampaknya kenal rapat dengan mereka.
Dua orang tak guna ini berjumpa
seolah-olah mereka sedang merancang sesuatu yang jahat.
Tapi itu kereta yang hebat.
Orang-orang gila.
Kita tak hasilkan setitik minyak pun. Tapi kereta mereka makan minyak.
Siasat perkara ini.
Ji-hun, ketua nak jumpa awak.
Pergi ke ibu pejabat.
- Sekarang? - Ya. Gunakan pintu belakang.
Saya rasa lebih lega sekarang.
[iQIYI Ver] MBC E04 'The Spies Who Loved Me' -♥ Ruo Xi ♥- Synced with Subcake Android
Sophie jarang pakai solekan.
Tapi dia guna berus solekan profesional?
Apa ini?
[ Pengesahan etiket ]
Syerif?
[ Syerif yang akan selamatkan saya. ]
Syerif.
Betul, dia ada sebut tentang itu.
Syerif ini sepatutnya selamatkan Sophie?
Siapa dia agaknya?
Ya, detektif. Ada jumpa apa-apa?
Apa? Biro Hal Ehwal Luar Negeri Agensi Polis?
[ Biro Hal Ehwal Luar Negeri, Pejabat Ketua ]
Masuk.
Selamat datang, Cik Kang Ah-reum.
- Gembira bertemu. - Duduklah.
Banyak perkara yang menggusarkan telah berlaku, bukan?
Ya.
Awak akan terkejut besar nanti.
- Apa? - Tak ada apa-apa.
Berhubung dengan kes Dr. Sophie Ahn,
kami ada beberapa maklumat sulit.
[ Jeon Ji-hun ]
Ketua di mana?
[ Saya tinggalkan uniform awak di bilik lokar. ]
[ Pakailah. Pastikan nampak segak. ]
[ Jeon Ji-hun ]
Saya tahu tak sopan untuk tanya awak sedangkan kita baru berkenalan.
Cik Kang... Boleh awak simpan rahsia?
Menyimpan rahsia adalah penting dalam kerja saya.
Baguslah.
[ Jeon Ji-hun ]
Budak ini.
Dr. Sophie Ahn terlibat dalam aktiviti pengintipan industri.
- Pengintip industri? - Ya.
Mungkin awak susah nak percaya.
Sebenarnya, tak pun.
Saya takkan percayakan awak kalau saya jumpa awak semalam.
Saya jumpa ini
pagi tadi.
Sebelum saya ke sini.
Tengoklah.
[ Jeon Ji-hun ]
[ Pengesahan etiket ]
Sekarang lebih jelas.
Betul tak?
Dia melaporkan dirinya kepada pihak berkuasa.
Doktor Ahn cuba hubungi ejen kami
menggunakan akaun e-mel ini untuk beri maklumat kepada kami.
Ejen awak?
Dah agak, awaklah orangnya.
Kita sependapat. Saya dan awak.
Sebab inilah saya nak jumpa awak.
Awak ada naluri yang bagus, bukan?
Kalau saya diberi nama semula,
saya akan jadi Cik Naluri.
Saya juga.
Saya akan jadi "Ban Naluri" sebab nama keluarga saya Ban.
[ Ban Jin-min ]
Ini sangat mengejutkan,
tapi akhirnya saya dapat tahu kebenarannya.
Patutlah Sophie...
Dia sangat tertekan.
Saya boleh tahu yang dia bukan sekadar rasa gemuruh sebelum perkahwinannya.
Sebab itulah dia cakap kakinya kotor.
Tentu keadaan sangat sukar bagi dia.
Dia sangat inginkan bantuan.
Siapa syerif ini?
Dia seseorang yang awak kenal.
Tak guna!
Ketua, kenapa awak buat saya begini?
Buat apa?
Tugas kita adalah melindungi saksi. Dia saksi kita.
Dia diserang semalam.
Awak bertanggungjawab terhadap keselamatan dia. Ini kes awak.
Awak rasa ini kelakar?
Uniform ini disimpan terlalu lama di dalam lokar awak.
Saya tak pernah kata saya tak akan bertanggungjawab, ketua.
Perlukah saya tunggu sehingga awak bersedia untuk buat kerja awak?
Beritahu saja dia apa yang awak buat.
Sebab itulah saya panggil awak ke sini.
Kalau awak bawa Ah-reum ke tempat yang berbahaya
dan mengaku yang awak ejen rahsia Interpol,
awak fikir dia akan percayakan awak?
Ji-hun, dengar baik-baik.
Awak bukan suami yang baik,
tapi awak pegawai yang baik.
Awak buat silap tapi sebenarnya, awak seorang polis yang baik.
Lambat-laun, kamu berdua akan berjumpa lagi.
Saya rasa ini untuk dia tengok kemahiran awak.
Kembali ke sana.
Pergi tunjuk pada dia
awak lelaki jenis apa.
Pergi sekarang.
Awak terkejut, bukan?
Saya tak tahu berapa banyak yang ketua dah cerita tentang saya.
Untuk dedahkan apa yang saya buat...
Saya ditugaskan ke Biro Hal Ehwal Luar Negeri,
tapi saya bekerja sebagai ejen Interpol
dan menyiasat kes-kes pengintipan industri.
Saya ketua pasukan Biro Asia Kedua Interpol.
Ketua pasukan, Jeon Ji-hun.
[ Jeon Ji-hun, Agensi Polis ]
Tapi awak penulis kembara.
Tak ada satu pun buku awak yang laris dijual.
Kenapa saya perlu kerap mengembara
ke tempat berbahaya untuk tulis buku kembara yang orang tak beli?
Saya pertaruhkan nyawa saya melawat negara yang melindungi pengganas.
Jadi itu hanya samaran?
Adakah ini kisah kerja yang ekstrem?
Ejen-ejen memilih kerja biasa
yang memberi mereka akses untuk mencuri maklumat.
Adakah awak sedang menulis novel perisik sekarang?
Atau ada kamera tersembunyi dalam siling?
Adakah ini rancangan kamera tersembunyi?
Ada kamera di mana-mana?
Awak kenakan saya untuk video MuTube?
Hei.
Tak masuk akal langsung.
Kalau awak kata yang awak pengintip,
dengar cerita saya. Saya melindungi bumi.
Saya seperti Scarlett Johansson.
Saya tembak lebih bagus daripada James Bond.
Dan awak lebih cantik daripada
pelakon wanita itu.
Awak mungkin boleh berlawan
dengan baik sama ada pakai gaun atau seluar ketat.
Awak berkelakuan sangat berbeza. Awak seperti orang asing.
Sebab awak tak pernah nampak saya pakai uniform polis.
Kalau ini benar,
jadi awak tipu saya
dari awal lagi.
Maafkan saya.
Saya bercadang untuk berhenti kerja pada masa itu.
Sebab itu saya tak boleh beritahu awak.
Awak tak boleh beritahu saya hal sebenar,
tapi awak ada masa untuk ceraikan saya.
Awak tak pernah rasa ada sesuatu yang tak kena
semasa kita bersama?
Selama 18 bulan kita berkahwin,
awak tak ada di rumah selama 12 bulan itu.
Busuknya.
Sayang.
Sekejap.
Kalau semua ini tak berlaku,
saya takkan tahu hal ini.
Mungkin.
Awak patut jadi pelakon.
Sebenarnya, ia keperluan dalam kerja ini.
Saya perlu bawa watak lain untuk setiap tugasan.
Awak pernah bawa watak suami yang penyayang?
Sayangnya, tak.
Tak sangka betul.
Dr. Ahn bekerjasama dalam penyiasatan kami.
Saya sepatutnya jumpa dia di parti bujang itu.
Sebab itulah saya ada di sisi awak di Jeju.
Saya sedang cuba cari dia.
Saya ada di sana bukanlah kebetulan.
Satu pun tidak.
Lega saya mendengarnya.
Untuk seketika, saya ingat ia takdir apabila saya nampak awak di sana.
Dr. Ahn serahkan maklumat penting kepada kami
tentang Helmes yang melibatkan menjual rahsia syarikat.
Dia mahu lari dari dunia itu.
Apa yang dia mahukan hanyalah
mulakan hidup baru.
[ Saya betul-betul nak mulakan hidup baru. ]
Ini memang gila.
Kami perlukan bantuan awak.
Saya memohon kerjasama secara rasmi dalam penyiasatan kami.
Awak mendedahkan apa yang awak buat kepada saya
supaya saya boleh bekerjasama dalam kes ini?
Kenapa awak minta tolong saya? Awak tipu saya selama bertahun-tahun.
Saya tak peduli jika awak pegawai polis rahsia atau apa pun.
Awak tipu saya semasa kita berkahwin.
Maaf sebab saya bukan seorang yang berkebolehan.
Saya perlu dedahkannya kepada awak sekarang.
Saya benar-benar minta maaf.
Awak selalu cakap begitu sebagai alasan.
"Maaf atas kekurangan saya."
Saya rasa sakit hati setiap kali awak cakap begitu.
Sekarang saya sedar sesuatu.
Saya tak benci awak sebab awak bukan pencari nafkah,
tapi sebaliknya, sebab awak tak berterus terang dengan saya.
Berterus terang adalah sifat yang baik.
Maaf.
- Saya benar-benar minta maaf. - Tidak.
Tidak.
Awak patut minta maaf pada orang lain, bukan saya.
Sophie sedang menunggu syerif itu.
Sophie percaya dia akan selamatkannya.
Awak
bukan saja menghampakan saya.
Awak gagal melindungi Sophie.
Bukankah awak patut rasa lebih bersalah tentang hal itu?
Kalau awak ada hati perut.
Kenapa dia tipu tentang itu?
Ia bukan rahsia besar.
Ia tak bermakna apa-apa pun.
Kenapa dia rahsiakannya daripada saya?
Kenapa dia tak beritahu saya?
Kenapa?
Awak tahu apa yang berlaku pada saya
semasa awak tak ada?
Tengok lutut saya.
Saya merayu kepada pemungut hutang supaya berikan saya masa sepanjang malam.
Awak tahu apa yang saya simpan
di dalam peti besi kedai?
Botol soju.
Saya tak boleh tahan sehari tanpa minum.
Maafkan saya.
Sebab tak jadi pencari nafkah yang lebih baik...
Kalau begitu, awak tak patut berkahwin dengan saya.
Kalau awak tak ada di sisi saya, kenapa awak kahwini saya?
Awak masih belum mahu berkeluarga.
Awak tak ada duit dan rasa tanggungjawab sebagai suami.
Itu tak tahu malu.
Apa?
Awak nak cakap sesuatu? Saya terlalu kasarkah?
Jadi berilah penjelasan.
Sebab itu dia tak pernah beritahu saya?
Supaya saya nampak jahat?
Ji-hun, awak buat saya jadi seorang yang teruk.
Soju tak guna ini...
Apa-apa sajalah.
Sekali-sekala saya perlukan soju.
Siapa?
Siapa yang jadikan ia benda yang buat orang menangis?
Jangan buka lampu.
Padamkannya. Dengar tak?
Tak guna.
Berani awak tipu saya?
Puan tak boleh berdiri-diri di sini.
- Di mana tandas? - Jangan lupa ambil kunci tandas.
Saya hanya mabuk sekali setahun
dan itu adalah hari ini.
Hanya sekali setahun, bukan?
Ya. Saya perlukan segelas air.
- Dan renjiskan sedikit ke muka awak. - Okey.
Apa yang saya buat?
[ Detektif Kang ]
Saya dengar awak beritahu dia.
Saya dipaksa.
Awak mesti rasa lebih lega.
Tak pernah rasa lebih teruk daripada ini.
Ah-reum naik berang, bukan?
- Kemarahan yang terpendam. - Berang?
Awak tahu apa yang buat pasangan sangat marah antara satu sama lain?
Kesimpulan dan anggapan yang salah.
"Kalau saya tak bersikap begitu..."
"Kalau saya tak cakap begitu..."
"Adakah itu akan mengubah segalanya?"
Awak buat benda yang paling teruk pada dia.
Awak buat dia salah faham.
Sekarang dia mula ragu-ragu
tentang keputusan dia untuk ceraikan awak.
Jadi dia sedang lalui banyak kesakitan dan kasihan pada diri sendiri.
Kalau saya
berterus terang tentang kerja saya,
awak fikir kami masih akan bersama?
Memang menyakitkan untuk bayangkan situasi "kalau" itu.
Saya suka bayangkan yang kami berdua masih bersama.
Rasa gembira.
Awak tak pernah bayangkannya?
Tidak.
Kenapa?
Kerana rasa bersalah.
Dah siap?
Awak tahu sesuatu?
Bekas suami saya dan Derek pilih
tuksedo yang sama untuk majlis perkahwinan.
Yakah? Yang sama?
Perkahwinan kedua awak sangat berbeza.
Ia terlalu sempurna sehingga saya tak ingat tentang majlis pertama awak.
Awak pernah beritahu saya.
Saya tak peduli tentang tuksedo.
Betul.
Saya tak berminat dengan apa yang lelaki suka.
Saya rasa tuksedo hanya sampingan
untuk disesuaikan dengan gaun pengantin perempuan.
Tapi...
kebanyakan lelaki hanya boleh pakai tuksedo sekali saja dalam hidup mereka.
Jadi mereka rasa gementar.
Mereka mahu kelihatan terbaik di majlis perkahwinan mereka.
Mereka pakai sekali saja.
Mereka nak berikan tanggapan yang baik.
Untuk perkahwinan pertama dan satu-satunya bagi mereka.
Saya tak sedar akan itu.
Hei.
Mahjung.
Maafkan saya.
Ini awak punya.
Aduhai.
Terima kasih.
Tapi tangan saya basah.
Jam ini mahal.
Awak pakar jam?
Ya, saya suka jenama jam ini.
Saya pernah ada jam seperti itu. Maaf.
Tapi saya dah hilangkannya baru-baru ini.
Saya tahu tempat yang jual barang tiruan yang bagus.
Apa?
Saya hanya beli jam tangan asli.
Terima kasih.
Maafkan saya.
Awak ada jam?
Awak ada masa?
Ya, Doo-lae.
Macam mana dengan kedai?
Ah-reum banyak minum malam tadi.
Baguslah kalau begitu.
Saya rasa kematian Sophie banyak beri kesan pada dia.
Saya akan layan dia dengan lebih baik.
Okey. Selamat tinggal.
[ Ah-reum Cantik ]
[ Tempat Tembak Sasaran ]
[ Tempat Tembak Sasaran Daehan ]
Selepas bercerai, saya tak boleh hadam apa-apa.
Saya selalu sakit perut dan mati akal.
Kemudian saya teringat tempat ini.
Sakit perut saya akan hilang apabila saya berlatih menembak.
Jadi saya mula datang ke sini.
Sekurang-kurangnya, saya berikan awak satu hobi yang baik.
Awak boleh tembak dengan lebih baik sambil bayangkan saya, bukan?
Rasa lebih lega selepas beritahu saya hal sebenar?
Saya sangka begitu.
Tapi tak juga.
Kenapa awak tak beritahu saya semasa kita mula bercinta?
Walaupun awak beritahu saya yang awak orang jahat,
saya masih akan keluar dengan awak.
Saya juga akan pakai pakaian hitam supaya sesuai dengan imej buruk awak.
Itu dulu.
Saya tahu.
Secara jujurnya, saya rasa sangat kosong.
Sangat kosong dan marah.
Saya dah buat yang terbaik untuk bersabar dengan awak.
Tapi saya putus asa dan kita berpisah.
Semua usaha itu sia-sia saja.
Awak tak buat apa-apa salah.
Lupakannya dengan beritahu diri awak, awak jumpa lelaki
yang tak dapat jujur dengan awak.
Awak patut jelaskan kenapa.
Ketika saya mencintai awak
tanpa berbelah bagi,
awak patut beritahu saya.
Kenapa baru sekarang awak beritahu saya?
Awak buat saya rasa bersalah.
Ji-hun.
Adakah saya tak dapat kepercayaan awak sepenuhnya?
Saya tak percaya pada diri sendiri.
Saya tak ada keyakinan.
Macam yang awak cakap,
saya belum bersedia untuk berkeluarga.
Betul.
Awak belum bersedia.
Semalam,
saya teringat hari perkahwinan kita. Ia sesuatu yang saya cuba untuk lupakan.
Awak berdiri seorang diri
tanpa ibu bapa awak
[ atau mana-mana kawan. ]
[ Sekarang saya tahu kenapa. ]
[ Akhirnya saya boleh faham ]
[ bagaimana perasaan awak pada hari itu. ]
Awak risau dan gementar.
Awak mempunyai jangkaan.
Serta rahsia.
Walaupun saya ada di sisi awak,
awak mungkin rasa sunyi.
Tidak.
Saya tak rasa begitu sebab awak ada di sisi.
Apabila saya jumpa awak,
buat kali pertama dalam hidup saya, saya tak rasa keseorangan.
Sejak kali pertama kita berjumpa.
Saya tak gementar langsung.
Awak ada kerjaya yang cerah.
Kenapa awak berhenti selepas berlatih bersungguh-sungguh?
Peluru-peluru ini mahal.
Tembak.
Pegang di sini.
Kemudian guna ibu jari.
Gunakan ibu jari kiri.
- Macam ini? - Ya. Pegang elok-elok.
Sekarang sasarkan.
Awak nak cuba tembak?
Ya.
Awak tak takutkah?
Tidak.
Awak bagus.
Saya nak tengok awak tembak juga.
Pergilah.
Cubalah.
Pada mulanya, ia nampak mudah.
Sebab awak berdiri.
Saya juga pandai menembak.
Tapi selepas ayah saya meninggal dan saya tak mampu beli peluru,
saya dah tak berminat.
Sasaran pun tahu saya dah berubah.
Walaupun saya berdiri tegak, emosi saya tak stabil.
Untuk menang dalam pertandingan menembak,
ia bergantung pada emosi awak.
Kalau awak menggeletar, peluru itu juga akan tersasar.
Kemudian, nampak macam sasaran ketawakan awak.
Sebab itulah saya berhenti.
Awak tak boleh menggeletar.
Saya boleh pegang awak betul-betul.
Itu boleh memburukkan lagi keadaan.
Cubalah.
Awak takkan menggeletar lagi.
Apa makna kerja awak pada awak?
Adakah ia sesuatu yang awak mahu simpan walaupun perlu rahsiakannya daripada saya?
Pada awalnya,
saya bangga dengan apa yang saya buat
sebab saya rasa saya jadi orang yang baik.
Kemudian saya sedar betapa sukarnya untuk jadi orang baik.
Yakah? Jadi awak pilih kerja yang bagus.
Ia buat awak sedar akan itu.
Tapi selepas saya kenal awak,
buat kali pertamanya saya nak berhenti kerja.
Saya memang bercadang.
Walaupun saya tahu hal sebenar,
saya takkan maafkan awak sebab ada hubungan sulit.
Jadi apa saja yang awak cakap sekarang takkan mengubah apa-apa.
Ji-hun.
Selepas ini, jangan minta maaf pada saya.
Awak tak boleh cakap begitu pada saya.
Sehingga awak tangkap pembunuh Sophie, jangan minta maaf.
Janji dengan saya
yang awak akan tangkap pembunuhnya.
Saya takkan minta maaf lagi.
Demi Sophie.
Dan awak.
Kita dah bercerai dan ikut haluan masing-masing,
tapi saya mesti lakukan ini.
Saya akan bantu penyiasatan.
Terima kasih.
Saya tak tahu berapa banyak yang saya boleh bantu.
Simpan rahsia saya dulu.
Saya faham.
Tapi susah nak tipu suami saya tentang awak.
Awak sukakah kalau awak jadi dia?
Saya takkan ganggu kehidupan peribadi awak.
Saya akan selesaikan siasatan dengan cepat dan awak boleh kembali hidup macam biasa.
Bekerjasamalah dengan kami sehingga itu.
Mari berjabat tangan untuk jadikannya rasmi.
Buatlah dengan baik.
Hari ini, kita berjabat tangan,
tapi esok saya mungkin pegang senjata.
Apa kata kita pegang sekarang?
Penyerang yang awak jumpa itu...
Awak tak nampak muka dia?
Tak, terlalu gelap.
Ketinggiannya kira-kira 180 sentimeter. Tubuhnya tegap.
Saya pukul kepala dia dengan perengkuh.
Dia mungkin berdarah sedikit.
Lain kali jangan buat begitu.
Dia mungkin ketakutan.
Sophie ada tinggalkan barangnya lain?
Saya cuma ada beg dia.
Ada beberapa aksesori perkahwinan juga.
Apa? Apa yang berlaku?
Saya perlu balik ke kedai saya.
Biar saya hantar.
Awak boleh telefon trak penunda untuk ambil kereta awak esok.
Sayang.
Ada dua patung pengantin lelaki.
[ Gaun Areumdaun ]
[ The Spies Who Loved Me ]
[ Tolong jangan salah faham. ]
Dia memang jahat.
Ada apa-apakah di sini?
Aduh, sakitnya. Panas.
[ Kenapa dia nak kacau saya? ]
[ Mereka berdua memang pandai berpura-pura. ]
[ Mereka berdua memang menipu. ]
[ Awak tak tahu yang Doo-bong dahulunya seorang pegawai, bukan? ]
- Penghantar akan hantar sesuatu. - Penghantar?
[ Tempat ini sesuai untuk seorang hamba berjumpa tuannya. ]
[ Bolehkah saya percayakan awak? ]
[ Tiada apa yang sempurna di dunia ini. ]
[ Nampaknya begitulah. ]
[ Awak pernah menjadi cinta dalam hidup saya. ]
[ Jangan sampai suami awak tahu. ]
[ Maafkan saya, sayang. ]
[ Saya ada rahsia ini. ]