Subtitle bY iQIYI Resynced == ANANG KASWANDI ==
Follow My IG @Anang2196_sub_indo
[Semua watak, organisasi, tempat dan kejadian adalah fiksyen.]
[Sebelum ini]
Awaklah orangnya. Pemilik rantai ini.
Awak mesti ingat semua ini dah berakhir, tapi ia belum berakhir.
Nanti akhirnya awak akan tertangkap.
[Cap jari dia. Siasat siapa dia.]
[Apa yang berlaku di sini?]
Awak siapa?
Seo Do-won yang sebenar telah mati.
Awak siapa?
Saya Seo Do-won yang telah mati dan Seo Do-won yang mati adalah saya.
[Dunia lain?]
[Stesen Mugyeong ialah pintu yang menghubungkan dua dunia.]
[Kereta api bernombor 8215 yang tiba]
[di Stesen Mugyeong pukul 9:35 malam pada hari hujan.]
Awak ingat kami akan percaya?
Saya tak faham langsung.
Saya tak tahu siapa awak, apa yang awak cakap, apa-apa pun.
[Seo Jae-chul seorang saja yang mati?]
[Macam mana dia masih hidup?]
[Jika kes ini disiasat oleh orang lain selain daripada saya,]
[adakah semuanya akan berubah sekarang?]
[Ada orang kejar ayah.]
[Seseorang yang perlu membunuh ayah setelah sekian lama.]
[Seseorang yang perlu rahsiakan kes ini dari 12 tahun lalu.]
[Ini semua perbuatannya.]
Awak ada abang?
Kenapa awak tanya?
Tak apalah. Saya rasa saya nampak seseorang yang seiras awak.
Awak dah buat kajian klinikal, bukan? Dia sendiri nampak orang mati,
[tapi selepas itu dia nampak orang itu masih hidup.]
[Dia nak tahu berapa lama lagi hukuman dia]
kalau dah mula menghidap demensia.
[Jangan fikir ini tak adil.]
Awak bukan yang pertama mahupun terakhir.
[Tinggal seorang saja lagi.]
Seseorang yang patut jadi orang pertama tapi akhirnya jadi yang terakhir.
[8 April 2008]
Hei.
Tengok.
Tak guna. Itu ayah dia.
Kenapa awal sangat dia balik?
Di mana kamu, sayang?
Hujan. Nak ayah jemput?
Kamu tak bawa payung pagi tadi.
Ayah risau anak ayah basah lencun.
Jangan begitu.
Baiklah. Ya.
Hati-hati dalam perjalanan pulang.
Kita berdua sama sekarang.
[Sesetengah pilihan boleh lepaskan seseorang]
dan sesetengah pilihan lain membunuh mereka.
Walaupun seseorang diberi pilihan
untuk memilih antara jalan hidup dan mati,
sesetengah orang hanya memilih jalan mati.
Itulah takdir.
Awak sangat bertuah pada hari itu 12 tahun lalu
dan hari ini.
Awak dapat elak dari hujan lagi kali ini.
Apa maksud awak?
Saya bercadang untuk bermain permainan buat kali terakhir, bermula sekarang.
Ia selamatkan nyawa awak sekali lagi.
[JFN]
[Leftenan Han Seo-kyung]
Leftenan Han, ini saya. Saya tahu siapa pembunuh yang sebenar.
Seok Min-joon.
Dia pembunuh sebenar.
[Kalau awak tahu awal-awal,]
ayah awak takkan mati.
Betul tak?
Kenapa awak angkat telefon ini?
Mana Seo-kyung?
[Cari dia betul-betul]
macam awak cari saya.
Entah di mana dia sekarang?
[Nombor yang anda dail tidak dapat dihubungi.]
[Sila cuba lagi.]
[Woo Jae-hyuk]
Ini saya.
Cari lokasi telefon Seok Min-joon
dan daftarkan keretanya seperti yang dikehendaki. Cepat!
[Klinik Psikiatri Mugyeong]
Tak guna.
Mana Seo-kyung?
Saya akan serah diri.
Saya dah bunuh orang.
Ramai.
Mana Seo-kyung?
Apa awak dah buat dengan dia, tak guna?
[Han Seo-kyung]
[Helo?]
[Doktor? Ke mana awak pergi?]
[Helo?]
Pembunuh bersiri di Stesen Mugyeong dari 12 tahun lalu
dan
pembunuh yang membunuh wanita hilang itu.
Saya orangnya.
Saya serah diri.
[Train]
[Episod 10]
Tuan, pembunuh dah menyerah diri.
[Ketua Bahagian Jenayah Oh Mi-sook]
Dia pakar psikiatri yang hilang.
Dia mengaku yang dia yang buat semuanya
termasuk pembunuhan 12 tahun lalu.
Inspektor Seo telah memberkasnya dan membawa dia untuk soal siasat.
Kenapa tiba-tiba awak serah diri?
Awak tahu sayalah pembunuhnya.
Saya terlalu gementar, takut dan bimbang.
Jadi saya nak cari kestabilan.
Jangan cakap begitu.
Tunggu sajalah.
Penonton belum sampai lagi.
Saya yang buat keputusan
apa nak beritahu kepada siapa
dan bila.
Betulkah awak yang buat?
Apa perasaan awak? Awak nak bunuh saya kali ini?
Sama macam awak nak bunuh ayah dia?
Diamlah.
Saya ingatkan kita banyak persamaan.
Tapi tiba-tiba awak cakap mengarut
untuk melindungi seseoranglah.
Awak lukakan perasaan saya.
Seronok tak?
Saya pergi jumpa awak, menangis dan diseksa.
Saya bersumpah untuk membalas dendam pada lelaki yang tak bersalah.
Bagi awak seronokkah?
Saya gembira saya tak bunuh awak dulu.
- Cakap sekali lagi. - Jangan buat begitu.
Dia tak bernilai.
Saya bukan macam awak.
Tidak.
Saya takkan jadi seperti awak.
Saya akan perhatikan awak
meringkuk dalam penjara sehingga tua dan mati.
[Seok Min-joon.]
[Awak mengaku untuk lakukan jenayah itu.]
[Apa motif awak]
membunuh Han Kyu-tae 12 tahun lalu?
Seperti yang Lee Sung-wook katakan,
adakah itu jenayah mengikut gerak hati yang berlaku
semasa awak mencuri barang kemas itu?
Saya tak percaya dengan perkataan "gerak hati".
Kalau kita lihat setiap faktor,
semuanya
ada kaitan.
Jangan mengarut dan jawab soalan saya.
Melodi itu.
Melodi itu menyakitkan hati saya.
Maksud awak, melodi kotak muzik itu menyakitkan hati awak
jadi awak bunuh ayah saya?
[Saya dah kata.]
Semuanya berkaitan.
Si psiko itu.
Jung Kyung-hye, Lee Ji-young, Lee Seon-mi,
Yu Min-jeong, Park Hye-jin, Choi Hyeon-gyeong.
Macam mana dengan pembunuhan selepas itu?
Sama seperti sebab saya bencikan melodi kotak muzik itu.
Awak bunuh pesakit awak
sebab mereka menjengkelkan awak, begitu?
Pada mulanya, saya cekik mereka.
Sama seperti 12 tahun lalu.
Hebatnya.
Orang yang merungut
mereka tertekan dan rasa nak mati
sebenarnya mahu hidup
apabila mereka hampir mati.
Tolong!
Sebaik saja kehidupan mereka berakhir,
saya memukul mereka
tiga atau empat kali.
Kemudian tengkorak mereka retak.
Kemudian darah.
Jirim otak yang melekit.
Serpihan tengkorak.
Otak yang berlekuk-lekuk semuanya bercampur.
Kenapa awak bunuh mereka dengan kejam?
Di sini.
Itulah balasan kerana menanam bom dalam otak saya.
Kecelaruan yang saya ada, awak tahu?
Awak memang dah gila.
Mari lihat kata-kata awak di mahkamah.
Apa pun,
awak dah jumpa mayat mangsa?
Alamak.
Jadi pengakuan saya tak bermakna.
Tak guna.
Apabila pengakuan suspek adalah satu-satunya bukti yang menentangnya,
ia tak boleh dipertimbangkan.
[Seperti yang kamu semua tahu,]
saya ada penyakit yang membawa maut di sini.
Terpulang kepada kamu untuk membuktikan pengakuan saya bukan palsu
orang yang sakit mental.
Jadi kenapa awak menyerah diri?
Sebab saya takut. Dia acu pistol pada saya.
Ini rancangan awak dari mula lagi.
Sebab itulah awak berpakat dengan Leftenan Han, bukan?
Saya beri kamu berdua peluang.
Kalau kamu jumpa mayat-mayat itu, saya bunuh mereka.
Kalau kamu tak jumpa mayat, saya tak bunuh mereka.
Macam mana?
Seronok, bukan?
Ini permainan yang awak maksudkan?
Awak nak pastikan saya dibawa ke muka pengadilan.
Saya cabar awak.
Kamu ada 43 jam lagi sekarang.
Kita hanya ada bukti mengikut keadaan.
Semua mangsa adalah pesakit Seok Min-joon
tidak cukup untuk membuktikan dia lakukan jenayah itu.
Macam mana kalau kita siasat semula kes Cho Young-ran?
Kita ada mayat Cho Young-ran.
Kes Cho Young-ran
direka untuk menyalahkan Lee Sung-wook.
Walaupun kita buat autopsi yang lain,
kita takkan jumpa apa-apa bukti lagi.
Cari mayat itu.
Itu saja caranya.
Nak cari di mana lagi?
Kita takkan dapat cari mayat
tak kira di mana kita cari.
Seok Min-joon pasti akan buat begitu. Sebab itulah dia serah diri.
Kita perlu cari jalan lain.
Betul kata Leftenan Han.
Pasukan pencari gagal temui mayat sehingga sekarang.
Kita tak boleh buat dalam masa yang ditetapkan.
Mencari mayat bukan satu-satunya cara untuk membuktikan kesalahannya.
Kita tak boleh biarkan dia pergi begitu saja.
[Unit Jenayah Berat 3]
Diari dia atau sebarang rekod jenayah itu
boleh menjadi bukti.
Seok Min-joon bersubahat dengan Lee Sung-wook dalam penculikan itu,
jadi tentu ada kesan hubungan mereka tertinggal di mana-mana.
Kita mesti cari bukti kukuh
tak kira apa pun yang berlaku.
Tunggu. Di sana.
[Jabatan Forensik Negara]
Nah.
Dari siasatan lepas,
hanya cap jari Lee Sung-wook saja yang dikesan.
Tapi manalah tahu kita terlepas sesuatu.
Sama ada cuma beberapa milimeter cap jari
atau kesan darah sekecil air mata nyamuk,
jika ada apa-apa yang tinggal, saya takkan terlepas.
Dia bunuh Do-won.
Maafkan saya, Leftenan Lee.
Saya minta maaf atas apa yang berlaku pada Inspektor Seo di dunia ini.
Jadi berbaloilah saya datang ke sini.
Saya nak tengok muka macam ini.
Menggelabah
dan takut.
Awak nak tahu kenapa saya buat begini?
Sebab saya rasa nak gila.
Disebabkan awak.
Inspektor Seo.
Saya dah periksa latar belakang keluarga Seok Min-joon.
Ibu bapa dia dah mati.
Ibunya mati akibat kemalangan semasa dia di sekolah menengah
dan ayahnya meninggal dunia kerana sakit kronik beberapa tahun lalu.
Ayahnya menjalankan perniagaan pengedaran
jadi dia mewarisi harta yang banyak.
Ada apa-apa yang mencurigakan tentang kematian ibu bapanya?
Tak mungkin mereka dibunuh disebabkan keadaan itu.
Dia tak ada adik-beradik dan tinggal di sini seorang diri.
Leftenan Han.
Bukan salah awak.
Saya tahu awak tak okey.
Saya tahu awak salahkan diri sendiri.
Kalau saya perasan lebih awal,
awak
dan ayah awak di dunia ini
tak perlu dikorbankan oleh Seok Min-joon.
Perkara yang berlaku disebabkan dia dalam dunia asal saya
akan berulang di sini.
Saya akan halang dia dengan apa cara sekalipun.
Mari kita fokus pada itu.
[Kita perlu cari senjata lain yang digunakan untuk jenayah lain]
[selain dari tukul besi yang dijumpai di bilik lokar Lee Sung-wook.]
[Rantai yang dia guna untuk menjerut mangsa.]
["Pokok Orenku yang Manis"]
[Masalahnya ada syaitan dalam darah awak.]
[Pasar Innam]
"Pasar Innam"?
Itu bukan Mugyeong.
Tapi dokumen itu kata dia dah lama tinggal di sini.
[Balai Polis Mugyeong]
[Unit Jenayah Berat 3]
Kami dah geledah termasuklah pemacu keras,
tapi apa yang kami jumpa hanyalah rekod perubatan mangsa.
Kami jumpa rakaman video
Lee Sung-wook memasuki klinik Seok Min-joon
tapi ia tak buktikan yang Seok Min-joon bersubahat dengan dia.
Okey.
Itu Leftenan Lee. Selepas analisis forensik kedua,
hanya cap jari Lee Sung-wook dan kesan darah mangsa dikesan.
Sejak semalam, dia tak cakap apa-apa atau beri reaksi.
Kita tak boleh berputus asa sekarang. Kita masih ada sehari lagi.
Cari kereta Seok Min-joon
dan periksa ke mana dia pergi lagi. Kita mesti buat apa yang termampu.
Hei, mari pergi.
Awak dah jumpa mayat mangsa?
Jadi pengakuan saya tak bermakna.
Kalau kamu jumpa mayat itu, saya bunuh mereka.
[Kalau kamu tak jumpa mayat, saya tak bunuh mereka.]
Pergi semula ke tempat awak sekarang.
Pegawai Seo.
Kita ada kurang daripada 12 jam sekarang. Apa kita nak buat?
Ada satu cara terakhir
untuk tangkap Seok Min-joon.
[Laporan Forensik]
[Bukti 1: Sel epitelium daripada peluh Bukti 2: Sel kulit dan kesan darah]
[Keputusan Ujian: DNA yang sama ditemui pada bukti satu dan dua.]
Satu-satunya bukti untuk perbuatan jenayah Seok Min-joon.
Saya.
Diri saya dalam dunia ini.
Apa yang awak rancang nak buat?
Bila hal ini terbongkar, awak akan dianggap mati.
Maknanya awak tak boleh tinggal di dunia ini lagi.
Awak nak balik ke sana?
Kembali ke dunia asal awak?
Inspektor.
Sebenarnya, saya dapat jumpa dia lagi selepas datang ke sini.
Saya tak kisah meninggalkan dunia asal saya
kerana saya boleh lihat dia hidup-hidup.
Walaupun saya bukan sebahagian daripada ingatan dia
dan walaupun dia tak kenal saya,
saya nak terus hidup begitu. Di sini.
Di samping dia.
Tapi kalau saya kehilangan dia lagi kerana tamak,
saya takkan dapat maafkan diri saya sendiri.
Lebih baik kita tinggalkan tempat ini.
Walaupun
saya takkan dapat jumpa dia lagi.
[Nama: Orang Tak Dikenal Pasti 3]
Mana? Mayat yang asalnya ada di sini?
"Dia bukanlah budak yang jahat."
"Masalahnya ada syaitan dalam darah awak."
"Saya harap syaitan akan hilang pada hari Krismas ini juga."
"Hanya sekali saja sebelum saya mati."
"Kalaulah Jesus akan lahir di dalam hati saya, bukannya syaitan."
Adakah pilihan awak betul atau salah kali ini?
Saya nak awak buat betul-betul kali ini.
[Tukang Loyang 1: Lee Seung-ho, Tiada saudara atau keluarga, Dibakar]
Mayat itu tertukar dengan seseorang yang tiada keluarga atau saudara.
Tentu Seok Min-joon yang buat, bukan?
Kenapa awak buat keadaan jadi begini?
Saja.
Ia menyeronokkan.
[Saya berseronok disebabkan awak.]
Oh, ya.
Saya hampir terlupa untuk beri awak hadiah itu.
Saya sediakan sesuatu untuk awak
kerana menyertai permainan ini.
Bukan tujuh.
Ada lapan orang.
Apa?
Ada seorang lagi.
Sebab saya bunuh wanita lain tiga hari lalu.
Cari dia baik-baik
sebelum mayatnya hilang selama-lamanya.
Siapa tahu?
Awak mungkin akan jumpa dulu kali ini.
Awak kenal saya, bukan?
[Kita semua hidup]
[dalam kehidupan sementara secara serentak.]
[Nampaknya awak dah melampaui batas.]
Saya juga tahu awak siapa.
Awak mesti ingat semua ini dah berakhir, tapi ia belum berakhir.
Saya tak dapat tangkap awak
dengan tangan saya,
tapi
nanti akhirnya awak akan tertangkap.
Awak dah bunuh ramai orang
termasuk Lee Jin-sung dan Seo-kyung.
Awak perlu
terima balasan.
Apa yang awak mengarut ini?
Saya bunuh siapa?
Jangan buat saya marah.
Ingat ini baik-baik.
Tunggu sajalah.
Awak akan nampak pada tangan orang yang rapat dengan awak
tak lama lagi.
Awak rasa benarkah
ada mangsa lain?
Saya nak periksa sama ada penipuan itu hanya nak buat kita marah.
Kami sedang periksa laporan yang hilang
untuk lihat jika ada antara mereka ialah pesakit Seok Min-joon.
Cari mayat itu tak kira apa pun.
Itu saja caranya untuk tangkap dia.
[Surat Peletakan Jawatan]
Puan Oh.
Tak hairanlah orang atasan suruh saya letak jawatan.
Saya tangkap penjenayah yang salah 12 tahun lalu
dan terpaksa bebaskan penjenayah sebenar yang menyerah diri
disebabkan kekurangan bukti.
Secara dalamannya,
mereka nak selesaikan dengan Lee Sung-wook saja.
Cari. Tak kira apa pun.
Itu jalan terakhir kita.
[Pengenalan Peribadi]
[Semua ini salah Seo Jae-chul, lelaki itu.]
Sudah lebih sepuluh tahun,
tapi kesakitan itu masih melemaskan.
Saya juga masih bencikan dia.
Kenapa mesti saya?
Ia buat saya marah.
Dan?
Saya nak bunuh perempuan itu.
Kalau begitu, buatlah.
Awak nak cakap begitu lagi?
"Pokok Orenku yang Manis"?
Memindahkan kemarahan dan kemarahan dalam diri saya kepada orang lain
adalah mekanisme pertahanan biasa.
Terutamanya jika ia memori zaman kanak-kanak atau usia remaja.
Susah nak lupa.
Siapa?
Awak marah pada siapa
sampai meletakkan kemarahan pada mangsa?
- Tuan. - Jangan pergi.
Awak tak boleh pergi lagi.
Jika ada sesuatu untuk saya buat...
Tunggu saja di sini.
Awak dalam bahaya.
Sasaran Seok Min-joon yang seterusnya
mungkin awak.
Jalan hidup dan mati.
Awak nak ikut jalan mana?
Dia tahu saya datang ke dunia dia.
Jadi kenapa...
Awak ada abang?
[Saya rasa saya nampak seseorang yang seiras awak.]
Awak pernah bayangkan semua ini?
Mungkin di luar sana,
mungkin ada versi kita yang lain dengan hubungan yang berbeza.
Dunia begitu mungkin wujud.
[Ingat ini baik-baik.]
Awak akan nampak pada tangan seseorang
yang rapat dengan awak tak lama lagi.
[Balai Polis Mugyeong]
[Unit Jenayah Berat 3]
Awak ada nampak Leftenan Han?
Tak, saya...
Inspektor. Kami dah jumpa orang yang hilang itu.
Leftenan Han, awak di mana?
[Saya mahu ke bandar tempat tinggal Seok-joon semasa kecil dulu.]
Kita mesti kenal pasti sasaran seterusnya.
[Jika dia tinggalkan barang kemas,]
maknanya ada sasaran yang ditentukan dari awal lagi.
[Seseorang istimewa yang dia nak bunuh.]
Seok Min-joon kejar awak.
Dia juga merancang untuk bunuh awak 12 tahun lalu.
[Kalau saya jadi sasaran,]
dia ada banyak peluang untuk bunuh saya.
Leftenan Han.
Awak tak perlu risau.
Saya akan laporkan nanti.
Tuan!
[Suspek Pembunuhan Bersiri Mugyeong]
Nama dia Hwang Hee-kyung. Dia berusia 40 tahun.
Dia dirawat oleh Seok Min-joon.
Kami dah periksa lokasi terakhir telefonnya
dan ia sekitar pukul 10:00 malam empat hari lalu di sini.
Tentu ia benar.
Semua kata-kata Seok Min-joon yang psiko itu.
Kami syak itu darah Hwang Hee-kyung.
Ini satu-satunya kesan?
Ya. Saya rasa dia culik dan bunuh wanita itu di sini.
Dia tahu tiada kamera di sini.
Ada hujan tak dalam masa empat hari ini?
Tak, belum lagi.
Mayat Hwang Hee-kyung masih di sini.
Dapatkan semua video kamera trafik dari kawasan itu
dan cari di mana kereta Seok Min-joon.
Mungkin dia dibunuh di tempat lain.
- Kita mesti cari lokasi itu. - Ya, tuan.
Dia kakak kepada orang hilang itu.
Betulkah adik saya dah mati?
Tidak.
Dia masih hidupkah?
Awak tahu dia datang dari mana pada hari dia hilang?
Tokong.
Hari itu hari ulang tahun kematian anak dia.
Dia besarkan anaknya seorang diri dan tinggalkan dia di rumah anak yatim
dan kemalangan berlaku.
Dia sakit secara fizikal dan emosi
sejak itu.
Kasihan dia.
Tolong selamatkan adik saya. Tolonglah.
Saya merayu. Tolong selamatkan dia.
Maafkan saya.
Awak buat apa seorang diri di rumah hantu?
Ya, cucu mereka.
Saya ingat.
- Puan kenal dia? - Ya.
Sejak mereka tinggal di sini,
tiada siapa datang ke sini kerana mereka kata ia tak menyenangkan.
Ketika itu kami tak tahu sangat
sama ada dia sakit atau dirasuk.
Ayah saya kata ia penyakit keturunan dalam keluarga mereka.
Dia dan mak dia akan jadi macam neneknya.
Hei!
Sudahlah. Hei.
Jadi ia datang dari sebelah ibunya.
Betul.
Mereka bertiga sajakah?
Bagaimana dengan ayah Seok Min-joon?
Saya tak pernah nampak dia.
Mereka tinggal di sini sekejap saja, jadi saya tak berapa tahu.
Mereka tinggalkan bandar sebaik saja neneknya meninggal dunia.
Tapi itu bukan nama terakhir dia.
- Apa? - Nama keluarga dia tak begitu unik.
[Pengenalan Peribadi]
Kebencian.
Pemindahan kemarahan.
[Jung Kyung-hye]
Ini anak Cik Jung Kyung-hye?
Ini Leftenan Han Seo-kyung yang uruskan kes ibu awak.
Saya nak tanya sesuatu tentang mak awak.
Ini satu-satunya video rakaman
kereta Seok Min-joon pada hari Hwang Hee-kyung hilang.
Ia hilang selepas ini.
Ini kawasan gudang.
Periksa kawasan ini dulu. Fokus pada gudang kosong.
Ya, tuan. Mari.
[Stesen Ilsung]
[Dilarang Masuk]
[Ini kereta api 8215 menuju ke Stesen Mugyeong.]
[Kereta api akan bertolak sebentar lagi.]
[- Sila periksa tiket anda.] - Apa...
[Stesen Ilsung]
Tuan, saya dah jumpa dia.
Saya dah tahu sasaran Seok Min-joon yang seterusnya.
[Gereja Mugyeong]
[Balai Polis Mugyeong]
[Stesen Mugyeong]
[Dilarang Masuk]
Mari kita berpecah.
Saya akan ke sana.
Okey.
[Semuanya berkaitan]
[di mana-mana.]
[Saya yang dungu]
[kerana belum tahu lagi.]
[Semuanya]
[ada kaitan di mana-mana.]
Tidak.
[Laporan Analisis Darah]
[Tiada DNA orang lain dikesan.]
[Ini laporan kesan darah yang ditemui di rumah Lee Jin-sung.]
[Puan.]
Kenapa?
Nombor yang anda dail
tidak dapat dihubungi. Sila tinggalkan pesanan...
[Saya nak tanya sesuatu.]
Pernahkah awak jumpa saya di dunia
tempat awak datang?
Orang yang saya sayang
mati di tangan dia.
Pastikan dia tak terluka
dan pastikan dia tak cedera
adalah justifikasi untuk kewujudan saya
dan sebab untuk saya terus hidup.
Tapi
akhirnya saya tak dapat lindungi dia.
Bukankah saya dah beritahu awak, Do-won?
Saya suruh awak hidup diam-diam.